Kombinatoryczna teoria gier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kombinatoryczna teoria gier – gałąź matematyki zapoczątkowana przez Johna Conwaya około 1970, związana ze szczególną klasą gier.

Właściwości tych gier[edytuj | edytuj kod]

  • Przypadek nie odgrywa roli.
  • Nie ma informacji niedostępnych dla pojedynczego gracza (jak w grach karcianych).
  • Ruchy wykonuje się naprzemiennie.
  • Wygrywa gracz, który wykona ostatni ruch.
  • Każda partia kończy się po skończonej liczbie ruchów.