Kometa Donatiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
C/1858 L1
Kometa Donatiego na rycinie z 1858
Kometa Donatiego na rycinie z 1858
Odkrywca Giovanni Battista Donati
Data odkrycia 2 czerwca 1858
Nazwy alternatywne Kometa Donatiego, 1858 VI
Elementy orbity
Półoś wielka 156,1319838 j.a.
Mimośród 0,996295
Peryhelium 0,578469 j.a.
Aphelium 311,6854986 j.a.
Okres orbitalny ok. 1953 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 116,9512°
Charakterystyka fizyczna jądra
charakterystyka nieznana
Commons Multimedia w Wikimedia Commons


Kometa Donatiego, formalne oznaczenie C/1858 L1kometa długookresowa, widoczna gołym okiem w roku 1858.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Kometa ta została odkryta przez włoskiego astronoma Giovanniego Battistę Donatiego 2 czerwca 1858 roku (niektóre źródła podają datę pierwszej obserwacji na 7 czerwca).

Orbita komety[edytuj | edytuj kod]

Orbita Komety Donatiego ma kształt bardzo wydłużonej elipsy o mimośrodzie 0,996. Peryhelium znajduje się w odległości 0,578 j.a. od Słońca , aphelium zaś 311,685 j.a. od niego. Okres obiegu komety wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi aż 1953 lata, nachylenie do ekliptyki to 116,9512˚ (epoka 8 października 1858).

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Kometa Donatiego na rysunku z 2 października 1858

Kometę można było obserwować gołym okiem od połowy sierpnia 1858 do listopada tegoż roku. Na początku października 1858 znalazła się najbliżej Ziemi (0,54 j.a.) i tym samym osiągnęła największą jasność – ok. 0m .

Kometa Donatiego wykształciła jasną głowę oraz dwa warkocze; jeden wąski, prosty i długi jonowy, a drugi szeroki gazowo-pyłowy. Warkocze miały na nieboskłonie długość do 60˚, a warkocz pyłowy dodatkowo 10˚ szerokości.

W tamtym czasie – z racji swej okazałości – kometa ta wzbudzała u wielu ludzi strach, gdyż – jak niektórzy uważali – miała zwiastować wielkie nieszczęścia, np. wojny lub epidemie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]