Kometa Ikeya-Seki
| C/1965 S1 A i B (Kometa Ikeya-Seki) | |
 Kometa Ikeya-Seki w 1965 roku |
|
| Odkrywca | Kaoru Ikeya |
| Odkrywca | Tsutomu Seki |
| Data odkrycia | 18 września 1965 |
| Nazwy alternatywne | Wielka Kometa z roku 1965, 1965 VIII, 1965f |
| Elementy orbity | |
| Półoś wielka | 91,6/ 103,7066667 j.a. |
| Mimośród | 0,999915/ 0,999925 |
| Peryhelium | 0,007786/ 0,007778 j.a. |
| Aphelium | 183,1922140/ 207,4055553 j.a. |
| Okres orbitalny | 880,00/ 1056 lat |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki | 141,8642/ 141,8610° |
| Długość węzła wstępującego | 346,9947/ 346,9811° |
| Argument szerokości peryhelium | 69,0486/ 69,0343° |
| Charakterystyka fizyczna jądra | |
| charakterystyka | rozpad na trzy fragmenty |
| Średnica | kilka-kilkanaście km |
Kometa Ikeya-Seki (oficjalne oznaczenie C/1965 S1) – kometa długookresowa, którą odkryto w 1965 roku. Kometa ta należy do komet muskających Słońce z grupy Kreutza.
Spis treści |
Odkrycie komety [edytuj]
Kometa ta została odkryta niezależnie przez Kaoru Ikeyę oraz Tsutomu Seki, amatorów astronomii z Japonii w 18 września 1965.
Jądro tego obiektu rozpadło się na trzy fragmenty jeszcze przed osiągnięciem punktu przysłonecznego.
Orbita komety [edytuj]
Dwa główne składniki C/1965 S1 Ikeya-Seki A oraz C/1965 S1 Ikeya-Seki B poruszają się po orbitach w kształcie wydłużonych elips o mimośrodzie 0,999915 i 0,999925. Przez peryhelium kometa przeszła 21 października 1965 roku w odległości zaledwie 0,0077 j.a. od Słońca. Komety, które przechodzą tak blisko powierzchni Słońca, nazywa się muskającymi Słońce. Aphelium dla składnika A leży w odległości 183 j.a., a składnika B 207 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Na jeden zaś obieg wokół niej potrzebują one odpowiednio 880 i 1056 lat. Nachylenie ich orbit do ekliptyki wynosi 141,864˚ i 141,861˚. Prędkość orbitalna komety w momencie przejścia przez peryhelium wynosiła 476,9 km/s.
Właściwości fizyczne [edytuj]
Kometa Ikeya-Seki wykazywała bardzo dużą aktywność. Stała się ona najjaśniejszą kometą dwudziestego wieku, osiągając największą jasność obserwowaną -7m. Przed przejściem przez peryhelium rozpadła się ona na trzy fragmenty, których orbity zaczęły się stopniowo różnić.
Średnica jądra oceniana była na kilka – kilkanaście kilometrów.
