Komisówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grusza domowa
Hedrick (1921) - Doyenne du Comice.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj grusza
Gatunek grusza pospolita
Kultywar Komisówka
Nazwa systematyczna
Pyrus communis L. 'Komisówka'
Synonimy

Comise, Doyenné du Comise, Vereinsdechantsbirne

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Grusza 'Komisówka' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich o późnej porze dojrzewania (odmiana zimowa). Odmiana bardzo stara, otrzymana w ogrodzie Związku Ogrodniczego w Angers we Francji. Po raz pierwszy owocowała w 1849 roku. Do uprawy w Europie Zachodniej weszła bardzo szybko i zyskała uznanie. W wielu krajach jest podstawową odmianą, po najpopularniejszej Konferencji. W Polsce znana od bardzo dawna, lecz nigdy nie była uprawiana na szeroką skalę, choć można ją spotkać w każdym typie sadu i w uprawie amatorskiej. Do Rejestru Odmian prowadzonego przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych[2] wpisana w 1990 roku.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo rośnie silnie, czasem nawet bardzo. Tworzy koronę wzniesioną, o gałęziach długich i grubych, ze średnią liczbą rozgałęzień drugiego i trzeciego rzędu. Owocuje głównie na krótkopędach.
Owoce
Najczęściej są duże, czasem średniej wielkości i często niewyrównane pod względem rozmiaru. Na podkładkach karłowych owoce zwykle są większe. Kształt jest szerokojajowaty, o pofalowanej powierzchni. Skórka gładka, zielonożółta, matowa lub lekko błyszcząca, ze słabym, pomarańczowym rumieńcem. Szypułka jest krótka i gruba. Zagłębienie szypułkowe jest płytkie i nieregularne. Zagłębienie kielichowe jest głębokie (jedna z cech pomagających w identyfikacji) o brzegach lekko pofałdowanych. Kielich jest mały i zamknięty. Miąższ ma barwę białokremową, jest bardzo soczysty, nieco aromatyczny, wybitnie deserowy, winnosłodki i bardzo smaczny. Wokół gniazda nasiennego jest cienki pierścień komórek kamiennych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna. W okres owocowania wchodzi średnio późno, w 4-5 roku po posadzeniu, na podkładkach gruszy kaukaskiej może wchodzić w okres owocowania bardzo późno, nawet po 10 latach. Plonuje umiarkowanie obficie i corocznie. W warunkach słabego zapylenia część owoców może powstać partenokarpicznie.
  • Jest odmianą zalecaną do uprawy w Polsce zarówno w sadach towarowych, jak i w uprawie amatorskiej.
  • W szkółkarstwie sadowniczym Komisówkę ze względu na dobre zrastanie się z innymi odmianami stosuje się jako pośrednią, a siewki sporadycznie jako podkładki.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Owoce Komisówki w skrzynce po zbiorze

Podkładka i stanowisko[edytuj | edytuj kod]

Odmiana powinna być uprawiana wyłącznie podkładkach słabo rosnących. Najczęściej stosowana powinna być pigwa S1. Wymaga gleb żyznych, głębokich i ciepłych, zacisznych stanowisk.

Zapylenie[edytuj | edytuj kod]

Jest odmianą triploidalną, przez co nie nadaje się do uprawy jako zapylacz, a sama do owocowania wymaga zapylenia pyłkiem innej odmiany. Dobrymi zapylaczami są między innymi Faworytka, Konferencja, Bera Hardy, Bonkreta Williamsa. Kwitnie dość późno i długo, lecz kwiaty są wrażliwe na przymrozki.

Zdrowotność[edytuj | edytuj kod]

Komisówka jest odmianą średnio wytrzymałą na mróz. Jest dość odporna na parcha gruszy, lecz wrażliwa na zarazę ogniową. Jest odporna na choroby kory i drewna.

Zbiór i przechowywanie[edytuj | edytuj kod]

W warunkach polskich w zależności od rejonu i typu gleby dojrzałość zbiorczą osiąga od początku do połowy października. Przechowuje się dość dobrze, w przechowalni do grudnia a w chłodni zwykłej można ją przechować do końca stycznia, natomiast w chłodni z kontrolowaną atmosferą nawet do kwietnia.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-25].
  2. Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych: Lista Odmian Roślin Sadowniczych wpisanych do Krajowego Rejestru w Polsce. [dostęp 2013-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-29)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksander Rejman: Pomologia. Warszawa: PWRiL, 1994. ISBN 83-09-01612-3.
  2. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006, s. 156. ISBN 83-89211-18-1.