Komisariat Rzeszy Ukraina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Propagandowy plakat w języku ukraińskim: Hitler wyzwoliciel
Komisariat Rzeszy Ukraina

Komisariat Rzeszy Ukraina (niem. Reichskommissariat Ukraine) – niemiecka nazwa dla cywilnej administracji zachodnich terenów zdobytych przez III Rzeszę na ZSRR po 21 czerwca 1941, utworzona 1 września 1941, istniejąca do początków 1944, z siedzibą w Równem. Komisarzem Reichskommissariatu był Erich Koch.

Podział administracyjny ustalono w niemieckiej Kwaterze Głównej, na naradzie pod przewodnictwem Adolfa Hitlera, z udziałem Hermanna Göringa, Alfreda Rosenberga, Wilhelma Keitla, Hansa Lammersa i Martina Bormanna 16 lipca 1941[1].

Podział administracyjny Reichskommissariatu Ukraine w 1943[edytuj | edytuj kod]

W miejsce obwodów i rejonów zorganizowano gebietkommissariaty. Obwody czernihowski, sumski, charkowski, doniecki i łuhański wydzielono w osobną strefę frontową, oddzieloną od RKU granicą, którą można było przekroczyć tylko ze specjalną przepustką.

W sumie Komisariat dzielił się na 6 komisariatów generalnych, 114 komisariatów rejonowych i 433 gminy[2].

Okręg generalny Dnjepropetrowsk[edytuj | edytuj kod]

Generalnym komisarzem okręgu był Klaus Selzner.

Komisariaty:

  1. Berdjansk
  2. Chortiza
  3. Dnjepropetrowsk-Stadt
  4. Dnjepropetrowsk-Land
  5. Halbstadt
  6. Kamenka
  7. Kamenskoje-Stadt
  8. Kriwoi Rog-Stadt
  9. Kriwoi Rog-Land
  10. Nikopol
  11. Nowo Moskowsk
  12. Oreschow
  13. Pawlograd
  14. Petrikowka
  15. Pjatichatka
  16. Pokrowskoje
  17. Pologi
  18. Saporoshje-Stadt
  19. Sinelnikowo

Okręg generalny Kiew[edytuj | edytuj kod]

Generalnym komisarzem okręgu był Waldemar Magunia.

Komisariaty:

  1. Bila Zerkwa
  2. Borispol
  3. Chabnoje
  4. Chorol
  5. Gadjatsch
  6. Iwankow
  7. Karlowka
  8. Kiew-Stadt
  9. Kiew-Land
  10. Kobeljaki
  11. Korssun
  12. Krementschug
  13. Lochwiza
  14. Lubny
  15. Mirgorod
  16. Oposchnia
  17. Perejaslaw
  18. Pirjatin
  19. Poltawa
  20. Smela
  21. Solotonosha
  22. Zwinogródka
  23. Taraschtascha
  24. Uman
  25. Wassilkow

Okręg generalny Krim (Tauryda)[edytuj | edytuj kod]

Generalnym komisarzem okręgu był Alfred Frauenfeld.

Komisariaty:

  1. Akimowka
  2. Aleschki
  3. Genitschesk
  4. Kachowka
  5. Melitopol

Okręg generalny Nikolajew[edytuj | edytuj kod]

Generalnym komisarzem okręgu był Ewald Oppermann.

Komisariaty:

  1. Alexanderstadt [wcześniej: Bolschaja Alexandrowka]
  2. Alexandria
  3. Alexandrowka/Südlicher Bug
  4. Bobrinez
  5. Cherson
  6. Dolinska
  7. Gaiworon
  8. Kirowograd
  9. Nikolajew
  10. Nowibug
  11. Nowo Mirgorod
  12. Perwomaisk
  13. Wosnessensk
  14. Otschakow

Okręg generalny Shitomir[edytuj | edytuj kod]

Generalnym komisarzem okręgu był Kurt Klemm, a od 1942 Waldemar Magunia.

Komisariaty:

  1. Berditschew
  2. Bragin
  3. Chmelnik
  4. Gaissin
  5. Hegewald
  6. Kasatin
  7. Korosten
  8. Korostyschew
  9. Monastyrischtsche
  10. Mosyr
  11. Nemirow
  12. Olewsk
  13. Owrutsch
  14. Petrikow
  15. Retschiza
  16. Shitomir
  17. Winniza
  18. Zwiahel

Okręg generalny Wolhynien-Podolien[edytuj | edytuj kod]

Generalnym komisarzem okręgu był Heinrich Schöne. Jego siedzibą został Brześć.

Oprócz terenów Wołynia i Podola (obwód wołyński, rówieński, część żytomierskiego) do okręgu włączono tereny południowego Polesia (południowe części obwodów brzeskiego i pińskiego) granica przebiegała około 20 km na północ od Prypeci. Dzielił się na 25 terenów powiatowych, z czego 8 przed wojną należało całkowicie lub częściowo do ZSRR, a pozostałe do Państwa Polskiego.

Komisariaty:

  1. Antoniny
  2. Bar
  3. Brest-Litowsk
  4. Dubno
  5. Dunajewzy
  6. Gorochow
  7. Jarmolinzy
  8. Kamenez Podolsk
  9. Kamen Kaschirsk
  10. Kobryn
  11. Kostopol
  12. Kowel
  13. Kremianez
  14. Letitschew
  15. Luboml
  16. Luzk
  17. Pinsk
  18. Proskurow
  19. Rowno
  20. Sarny
  21. Saslaw
  22. Schepetowka
  23. Staro Konstantonow
  24. Stolin
  25. Wladimir Wolynsk

Inne tereny[edytuj | edytuj kod]

Część dawnego terytorium sowieckiego, znajdująca się pomiędzy rzekami Boh i Dniestr, należąca również do Reichskommissariat Ukraine, została przekazana Rumunii jako tzw. "Transnistria" i była zarządzana z Odessy przez rumuńskiego gubernatora – dr Gheorghe Alexeanu.

Przypisy

  1. Przy czym władze nazistowskie zrezygnowały z planu utworzenia zależnego państwa ukraińskiego, por. Grzegorz Mazur, Jerzy Skwara, Jerzy Węgierski – "Kronika 2350 dni wojny i okupacji Lwowa", s. 214
  2. G. Motyka – "Ukraińska partyzantka ...", s. 192