Komisarz Maigret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komisarz Jules Maigret
Pomnik komisarza Maigreta dłuta Pietera d'Honta, wzniesiony w Delfzijl
Pomnik komisarza Maigreta dłuta Pietera d'Honta, wzniesiony w Delfzijl
Seria z komisarzem Maigretem
Pierwszy występ Maigret i przybysz z Krakowa
Ostatni występ Maigret i pan Charles
Twórca postaci Georges Simenon
Informacje
Charakterystyka komisarz francuskiej policji kryminalnej
Narodowość francuska
Współmałżonek Henrietta Maigret

Komisarz Jules Maigret – postać literacka, główny bohater serii powieści i opowiadań kryminalnych autorstwa Georges'a Simenona. Cykl poświęcony komisarzowi Maigretowi składa się z 75 powieści i 28 opowiadań, napisanych w latach 1929-1972. Lista jego imion to Jules Joseph Anthelme (lub François).

Postać[edytuj | edytuj kod]

Maigret urodził się w 1884 w Saint-Fiacre w deparamencie Allier (nazwa fikcyjna, opisana miejscowość to Paray-le-Frésil, gdzie autor mieszkał w latach 1923-1924), w rodzinie chłopskiej (choć z niektórych książek wynikają inne daty urodzenia). Znany jest z zamiłowania do fajek, dobrej kuchni i dobrych trunków oraz do mieszanego podejścia do śledztwa – czasem polega na czystej intuicji, czasem zaś na określonych metodach. Jego żona ma na imię Henrietta, choć zazwyczaj określana jest jedynie jako Madame Maigret. Akcja większości utworów toczy się w Paryżu.

Powieści o komisarzu Maigret stanowiły istotny krok naprzód w rozwoju światowej powieści kryminalnej. W odróżnieniu od wcześniejszej klasycznej powieści detektywistycznej, gdzie głównym bohaterem był genialny prywatny detektyw, a akcja rozgrywała się w zamkniętym środowisku klasy wyższej, oraz od amerykańskiego czarnego kryminału z bohaterem – prywatnym detektywem działającym w dżungli wielkiego miasta, powieści o Maigrecie były pierwszymi, które przedstawiały procedury śledcze w wykonaniu państwowego aparatu policyjnego.

Śledztwa Maigreta opierają się nie tylko na jego ponadprzeciętnej (choć na pozór niewidocznej) inteligencji i charyzmie, ale także na policyjnej rutynie, zasobach archiwalnych i pracy podległych komisarzowi młodszych inspektorów. Ci ostatni – Janvier, Lapointe, Lucas i Torrence – są stałymi postaciami drugoplanowymi. Każda z powieści o Maigrecie jest obyczajowym freskiem z życia paryskich przedmieść lub francuskiej prowincji. W większości powieści wyraziście sportretowany jest Paryż, jego przemiany na przestrzeni ponad trzech dekad, różnorodne środowiska – od burżuazji i sfer urzędniczych po lumpenproletariat. Charakterystycznymi sceneriami epizodów są bistra, podrzędne hoteliki, oficyny, warsztaty rzemieślnicze. Opowieści o komisarzu są pretekstem do refleksji autora nad psychologicznymi uwarunkowaniami zbrodni, a także problemami odpowiedzialności karnej i moralnej.

Quote-alpha.png
Postać ta jest obdarzona wieloma cechami indywidualnymi – znamy jego miejsce zamieszkania i żonę, biuro w gmachu policji, wiemy przez jakie ulice w Paryżu przechodzi najczęściej. W śledztwie posługuje się zarówno właściwymi policji metodami, jak logicznym dedukcyjnym rozumowaniem oraz dużą wiedzą o świecie, wspomożoną dobrą znajomością ludzkiej natury.[1]

Komisarz lubił spędzać wakacje w Meung-sur-Loire.

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Pietr-le-Letton (1931) – wyd. pol. Tajemniczy sobowtór, Biblioteka „Kurjera Poznańskiego” 1933 lub Maigret i goście z Europy wschodniej, Kom-Press 1993 lub Maigret i przybysz z Krakowa, Wydawnictwo Dolnośląskie 2004
  • Le Charretier de la Providence (1931) – wyd. pol. Poganiacz z „Opatrzności”, Wydawnictwo Dolnośląskie 2005
  • La Tête d'un homme lub L'homme de la Tour Eiffel (1931) – wyd. pol. Głowa skazańca, Universitas 2007
  • Le Chien jaune (1931) – wyd. pol. Żółty pies, Czytelnik 1993
  • La Nuit du carrefour (1931) – wyd. pol. Noc na rozdrożu, C&T 2009
  • Un Crime en Hollande (1931)
  • Au Rendez-vous des Terre-Neuvas (1931) – wyd. pol. Maigret w portowej kafejce, Wydawnictwo Dolnośląskie 2007
  • La Danseuse du Gai-Moulin (1931)
  • La Guinguette à deux sous (1932)
  • L'Ombre chinoise (1932) – wyd. pol. Chińskie cienie, F4&L 1990
  • L'Affaire Saint-Fiacre (1932) – wyd. pol. Sprawa Saint-Fiacre, Universitas 2006
  • Chez les Flamands (1932)
  • Le Port des brumes (1932)
  • Le Fou de Bergerac (1932)
  • Liberty Bar (1932)
  • L'Écluse no. 1 (1933)
  • La femme rousse (1933)
  • Maigret (1934)
  • La Maison du juge (1940)
  • Les Caves du Majestic (1942)
  • Cécile est morte (1942)
  • Signé Picpus (1944)
  • Félicie est là (1944)
  • L'Inspecteur Cadavre (1944)
  • Maigret se fâche (1945)
  • Maigret à New York (1946)
  • Les Vacances de Maigret (1947)
  • Maigret et son mort (1948)
  • La Première Enquête de Maigret, 1913 (1948) – wyd. pol. Pierwsze śledztwo Maigreta, Wydawnictwo Dolnośląskie 2005
  • Mon ami Maigret (1949)
  • Maigret chez le coroner (1949)
  • L'Amie de Mme Maigret (1949) – wyd. pol. Znajoma pani Maigret, Iskry 1968
  • Les Mémoires de Maigret (1950)
  • Maigret et la Vieille Dame (1950) – wyd. pol. Maigret i starsza pani, Czytelnik 1968
  • Maigret au „Picratt's” (1950) – wyd. pol. Maigret w kabarecie, Czytelnik 1989
  • Maigret en meuble (1951) – wyd. pol. Maigret w pensjonacie, C&T 2010
  • Maigret et la Grande Perche (1951) – wyd. pol. Maigret i żona kasiarza, Wydawnictwo Dolnośląskie 2005
  • Maigret, Lognon et les Gangsters (1951)
  • Le Revolver de Maigret (1952) – wyd. pol. Rewolwer Maigreta, Wydawnictwo Dolnośląskie 2007
  • Maigret et l'Homme du banc (1953) – wyd. pol. Maigret i człowiek z ławki, Czytelnik 1957
  • Maigret a peur (1953) – wyd. pol. Niepokoje komisarza Maigreta, Iskry 1970
  • Maigret se trompe (1953) – wyd. pol. Pomyłka Maigreta, Czytelnik 1981
  • Maigret à l'école (1953)
  • Maigret et la Jeune Morte (1954) – wyd. pol. Maigret i trup młodej kobiety, Iskry” 1969
  • Maigret chez le ministre (1954)
  • Maigret et le corps sans tête (1955) – wyd. pol. Maigret i trup w kanale, Czytelnik 1993 lub Maigret i trup bez głowy, Wydawnictwo Dolnośląskie 2004
  • Maigret tend un piège (1955) – wyd. pol. Maigret zastawia sidła, Czytelnik 1992
  • Un échec de Maigret (1956)
  • Maigret s'amuse (1956)
  • Maigret voyage (1957)
  • Les Scrupules de Maigret (1957)
  • Maigret et les Témoins récalcitrants (1958) – wyd. pol. Maigret i oporni świadkowie, Czytelnik 1969
  • Une Confidence de Maigret (1959)
  • Maigret aux assises (1959) – wyd. pol. Maigret i sąd przysięgłych, C&T 2009
  • Maigret et les Vieillards (1960)
  • Maigret et le Voleur paresseux (1961) – wyd. pol. Tajemnica komisarza Maigret, Iskry 1973
  • Maigret et les Braves Gens (1961)
  • Maigret et le Client du samedi (1962) – wyd. pol. Maigret i sobotni klient, C&T 2011
  • Maigret et le Clochard {1962}
  • La Colère de Maigret (1962)
  • Maigret et le Fantôme (1963) – wyd. pol. Maigret i widmo, Czytelnik 1993
  • Maigret se défend (1964)
  • La Patience de Maigret (1965) – wyd. pol. Cierpliwość Maigreta, Prószyński i S-ka 1995
  • Maigret et l'Affaire Nahour (1966)
  • Le voleur de Maigret (1966) – wyd. pol. Maigret i złodziej, Prószyński i S-ka 1995
  • Maigret à Vichy (1967) – wyd. pol. Maigret w Vichy, Universitas 2006
  • Maigret hésite (1968) – wyd. pol. Rozterka komisarza Maigret, Czytelnik 1971
  • L'Ami d'enfance de Maigret (1968)
  • Maigret et le Tueur (1969)
  • Maigret et le Marchand de vin (1969)
  • La Folle de Maigret (1970) – wyd. pol. Wariatka Maigreta, Czytelnik 1976
  • Maigret et l'Homme tout seul (1971) – wyd. pol. Maigret i samotny włóczęga, Czytelnik 1993
  • Maigret et l'Indicateur (1971) – wyd. pol. Maigret i tajemniczy konfident, Czytelnik 1993
  • Maigret et Monsieur Charles (1972) – wyd. pol. Maigret i pan Charles, C&T 2009

Opowiadania w polskich antologiach[edytuj | edytuj kod]

  • L'Homme dans la rue (1939) – wyd. pol. Na ulicy w tomie Fajka Maigreta 3, Iskry 1980
  • Vente à la bougie (1939) – wyd. pol. Licytacja przy świecach w tomie Fajka Maigreta 2, Iskry 1980
  • La Pipe de Maigret (1945) – wyd. pol. Fajka komisarza Maigret w tomie Fajka Maigreta 1, Iskry 1980

Powieści w odcinkach publikowane po polsku w latach 1957-1986[edytuj | edytuj kod]

  • Lista umieszczona w linkach zewnętrznych

Przypisy

  1. Słownik literatury popularnej, red. T. Żabski, Wrocław 1997

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]