Komisja Mazura
Z Wikipedii
Komisja dla zbadania odpowiedzialności byłych pracowników Głównego Zarządu Informacji, Naczelnej Prokuratury Wojskowej i Najwyższego Sądu Wojskowego (tzw. komisja Mazura) - komisja powołana po śmierci Bolesława Bieruta do zbadania przypadków łamania prawa w naczelnych wojskowych organach ścigania i wymiaru sprawiedliwości - Głównego Zarządu Informacji, Naczelnej Prokuraturze Wojskowej oraz w Najwyższym Sądzie Wojskowym do 1956 roku.
Komisję Mazura powołano w wyniku porozumienia Ministerstwa Obrony Narodowej, Ministerstwa Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego PRL 10 grudnia 1956 roku.
Działała pod przewodnictwem Mariana Mazura, a po powierzeniu mu pełnienia obowiązków Prokuratora Generalnego - Jana Wasilewskiego.
Prace zakończyły się wydaniem sprawozdania komisji dnia 29 czerwca 1957. Utajniony przez przeszło 40 lat raport opublikowano w 1999 (Gazeta Wyborcza, nr 18 z dnia 22 stycznia 1999).
Zastrzeżenia do wiarygodności raportu komisji Mazura w części dotyczącej GZI WP zgłosiło dwoje jego współautorów: gen. bryg. Adam Uziembło [1] i pisarz płk Zbigniew Domino.
[edytuj] Zobacz też
- Raport Komisji Mazura
- Marian Mazur
- Jan Wasilewski
- Raport Kosztirki (1956 r.)
Przypisy
- ↑ Lech Kowalski, "Generałowie", Instytut Wydawniczy "PAX", Warszawa 1992, rozdział "Racja stanu" - wywiad z gen. Uziembło z III.1990, str.241-257