Komitet „Fair Play” wobec Kuby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł opisuje część
Śledztwa Jima Garrisona
nad
zabójstwem Johna F. Kennedy'go
Ludzie
Jim Garrison
John F. Kennedy
Clay Shaw
David Ferrie
Perry Russo
Guy Banister
George de Mohrenschildt
Grupy
Komitet „Fair Play” wobec Kuby
Kubański Demokratyczny Front Rewolucyjny
Powiązane artykuły
Proces Claya Shawa
Ludzie powiązani z procesem Claya Shawa

Komitet „Fair Play” wobec Kuby (Fair Play for Cuba Committee - FPCC)- była to grupa aktywistyczna utworzona w Nowym Jorku w kwietniu 1960 roku[1]. Celem FPCC było zwiększenie poparcia wśród obywateli dla rewolucji kubańskiej, w czasie gdy Fidel Castro zaczął otwarcie przyznawać się do marksizmu, rozpoczynając wywłaszczenie oraz nacjonalizacje kubańskich aktywów należących do korporacji amerykańskich. Komitet protestował przeciwko inwazji w Zatoce Świń w 1961 roku, nałożeniu embarga przez USA na Kubę oraz popierał stanowisko Kuby podczas kryzysu kubańskiego w 1962 roku.

Lokalne komitety "Fair Play" zostały założone na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz Kanady. Wśród pierwszych zwolenników Komitetu znalazły się znane osoby: William Appleman Williams, Norman Mailer, Allen Ginsberg i Lawrence Ferlinghetti, a także amerykanie latynoskiego pochodzenia - Waldo Frank oraz Carleton Beals[2].

Komitet zyskał rozgłos poprzez działalność w jego szeregach Lee Harvey Oswalda w Nowym Orleanie, który później został oskarżony o zabójstwo prezydenta Stanów Zjednoczonych John F. Kennedy'ego. Jak prawie wszystko, co jest związane z zabójstwem Kennedy'ego, Komitet "Fair Play" wobec Kuby stał się przedmiotem wielu spekulacji. Komitet był podejrzany o współprace z Sowietami, mając na celu wsparcie dla amerykańskich komunistów. Paradoksalnie, był blisko związany z trockistowską Socjalistyczną Partią Robotniczą USA. Pod koniec działalności, Komitet był podejrzewany o znaczną lub całkowitą kontrole ze strony FBI lub innych amerykańskich agencji rządowych. Marionetkowa organizacja miała służyć identyfikacji komunistów oraz ich sympatyków (Część ulotek FPCC Oswalda miało nadruki z adresem "544 Camp Street". Był to ten sam budynek, w którym swoje biuro miał Guy Banister, ex-agent FBI, zaangażowany w działalność kontrwywiadowczą). Jim Garrison, podczas swojego śledztwa nad zamachem na Kennedy'ego, sugerował zaangażowanie kilku agencji wywiadowczych w jego działania w Nowym Orleanie[3].

W rzeczywistości jednak, 544 Camp Street nie był adresem biura Banistera. Wbrew temu, co się czyta w wielu książkach, wejście od 544 Camp Street nie doprowadziło by do biura Guy Banistera na parterze, ale na schody prowadzące na drugie piętro.

W 2002 roku, w swojej książce The Kennedy Conspiracy (2002), Anthony Summers stwierdził, że dokumenty wskazują że CIA jak i FBI przeniknęli do FPCC. Zacytował oficera CIA: "Zrobiliśmy wszystko co mogliśmy by to się nie udało - wymazać... spenetrować, myślę ze Oswald mógł brać udział w próbie penetracji"[3].

Vincent T. Lee zamknął krajowe biuro "Fair Play" w grudniu 1963 roku, gdy właściciel eksmitował organizację ze swojego budynku; rozgłos ws. zabójstwa Kennedy'ego uniemożliwił Komitetowi dalszą działalność.

Przypisy

  1. Richard Gott: Cuba: A New History. Yale University Press, 2005, s. 177-178. ISBN 9780300111149.
  2. Van Gosse: Where the boys are: Cuba, Cold War America and the making of a New Left (ang.). Verso, 1993. [dostęp 2009-08-22].
  3. 3,0 3,1 Fair Play for Cuba Committee (ang.). Spartacus. [dostęp 2009-08-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]