Komitet Wojskowo-Rewolucyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ulotka Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich informująca o rozpadzie Rządu Tymczasowego Aleksandra Kiereńskiego.

Komitet Wojskowo-Rewolucyjny (w skrócie: Milrewkom; ros. Военно-революционный комитет, военревком, ВРК) – ogólna nazwa organów wojskowych tworzonych przez partię bolszewicką - RKP(b) pod tzw. "Radami" podczas przygotowań do zbrojnego przewrotu - Rewolucji październikowej oraz podczas obalenia Rządu Tymczasowego.[1]

Najbardziej znane komitety wojskowo-rewolucyjne to: Piotrogrodzka Rada Delegatów Robotniczych i Żołnierskich (utworzona 29 października 1917),[2] Stawka Najwyższego Naczelnego Dowództwa oraz Moskiewska Rada Delegatów Robotniczych i Żołnierskich.

Decyzja KC WKP(b) z dni 23 i 29 października 1917 o przyspieszeniu przygotowań do zbrojnego buntu zwiększyła tworzenie organów rewolucyjnych na szczeblu centralnym i lokalnym. KWR tworzone były z reprezentantów partii bolszewickiej, rad (sowietów), komitetów robotniczo-chłopskich i wojskowych, Bolszewickiej Organizacji Wojskowej (tzw. Wojenki), Gwardii Czerwonej oraz innych organizacji wspierających bolszewików.

Komitety te tworzone były na różnych szczeblach administracji państwowej np. w guberniach, miastach, wsiach oraz wołostach.

Lista najważniejszych Komitetów Wojskowo-Rewolucyjnych[edytuj | edytuj kod]

Data utworzenia Nazwa Naczelni komisarze Uwagi
29 października Piotrogrodzki KWR Paweł Łazimir (Andriej Bubnow, Moisiej Uricki, Jakow Swierdłow, Feliks Dzierżyński, Józef Stalin)
31 października KWR 12 Armii Ya. Czerin (Karl Gailis,[3] Janis Krumins[4]) od 8 listopada 1917 istniejący nielegalnie w Kieś
4 listopada Estoński KWR Iwan Rabczyński[5] (Jaan Anvelt, Viktor Kingissepp)
Pskowski KWR Wasilij Panjuszkin Front Północny (od 8 listopada 1917)
7 listopada Moskiewski KWR
Woroneski Komitet Rewolucyjny A. Mojsiejew
8 listopada Riazański KWR A. Syromjatnikow
9 listopada Miński KWR Aleksandr Miasnikian (Moisiej Kałmanowicz, Vilhelms Vilis Knoriņš, Kārlis Landers) Front Zachodni oraz Region Północnozachodni (później)
Samarski KWR Walerian Kujbyszew
Tulski Komitet Rewolucyjny Grigorij Kamiński
10 listopada Tomski KWR Aleksiej Bełenec[6]
11 listopada Kijowski KWR Leonid Piatakow[7] (Andrij Iwanow, Wołodymyr Zatoński, Ołeksandr Horwic[8]) przeformowany na Rewkom Kijowski 28 stycznia 1918
Smoleński Komitet Rewolucyjny S. Joffe
21 listopada Dagestański KWR Ułłubi Bujnakski
27 listopada Orenburski KWR Samuił Cwilling
1 grudnia KWR Frontu Południowozachodniego G. Rażiwin (Wasilij Kikwidze)
15 grudnia KWR Frontu Rumuńskiego Piotr Baranow (Aleksandr Krusser, Władimir Judowski)
20 grudnia Barnaułski KWR Matwiej Caplin)
23 grudnia Charkowski KWR "Towarzysz Artiom" (Walerij Meżlauk, Moisiej Rukimowicz)
 ??? Jekaterynosławski KWR Nikołaj Krestiński
 ??? Winnicki KWR Nikołaj Tarnogrodzki[9]
 ??? Odeski KWR Władimir Judowski
 ??? Szujski KWR Michaił Frunze
 ??? Symferopolski KWR Jānis Miller
29 grudnia Sewastopolski Komitet Rewolucyjny Jānis Daumanis
styczeń Astrachański Komitet Rewolucyjny Mina Aristow[10]
10 stycznia KWR Armii Kaukaskiej Grigorij Korganow (Borys Szebołdajew)
23 grudnia Doński KWR Fiodor Podtiołkow (Michaił Kriwoszłykow)[11]
30 stycznia Kubańsko-Czarnomorski KWR Jan Połujan
2 marca Siedmiorzecki KWR Pawieł Winogradow

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy