Kompania Thorina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kompania Thorina (ang. Thorin and Company[1]) – grupa postaci ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Przewodził jej krasnolud Thorin II Dębowa Tarcza. Kompanii towarzyszył też czarodziej Gandalf Szary.

Pojawia się w Hobbicie. Pewne informacje na jej temat znajdują się w Dodatkach do Władcy Pierścieni. Jej losy zostały też zekranizowane w trylogii filmowej reżyserii Petera Jacksona.

Kompania została zorganizowana przez Thorina w 2941 roku Trzeciej Ery. Jej celem było odbicie Ereboru spod panowania Smauga. Jej członkowie wzięli udział w Bitwie Pięciu Armii. W skład kompanii, oprócz Thorina, wchodziło jeszcze dwunastu innych krasnoludów. Za radą Gandalfa do kompanii został dołączony hobbit Bilbo Baggins[1].

Krasnoludowie[edytuj | edytuj kod]

Wymieniono ich w kolejności, w której zostali przedstawieni czytelnikowi Hobbita, gdy zbierali się na spotkanie w Bag End[2].

Wszystkie podane daty dotyczą Trzeciej Ery, jeśli nie zaznaczono inaczej.

Dwalin i Balin[edytuj | edytuj kod]

Byli synami Fundina z Rodu Durina. Urodzili się w latach 2772 (Dwalin) i 2763 (Balin), w czasie tułaczki krasnoludów, którzy uciekli z Ereboru zajętego przez Smauga. Od 2802 roku mieszkali w Ered Luin. W latach 2841–2845 wzięli udział w nieudanej wyprawie Thráina II do Ereboru. Po odbiciu Ereboru zamieszkali w nowo odnowionym Królestwie pod Górą. Dwalin zmarł w 91 roku Czwartej Ery[3].

Information icon.svg Osobny artykuł: Balin (Śródziemie).

Kíli i Fíli[edytuj | edytuj kod]

Byli synami Dís z Rodu Durina, siostrzeńcami Thorina II Dębowej Tarczy. Urodzili się w Ered Luin w latach 2864 (Kíli) i 2859 (Fíli). Zginęli w Bitwie Pięciu Armii, broniąc ciała Thorina i zostali pochowani u jego boku w jaskiniach Samotnej Góry[4].

Dori, Nori i Ori[edytuj | edytuj kod]

Należeli do Rodu Durina. Po zakończeniu wyprawy do Ereboru osiedlili się w nim[5]. Ori, biegle posługujący się pismem elfów, wziął udział w wyprawie Balina do Morii. Był autorem ostatnich wpisów w kronice Mazarbul. Zginął w 2994 roku[6], w czasie ostatniego napadu orków[7]. Dori i Nori pozostali w Ereborze i żyli tam przynajmniej do 3018 roku, gdy Glóin opowiadał Frodowi Bagginsowi o losach członków kompanii[8].

Óin i Glóin[edytuj | edytuj kod]

Byli synami Gróina z Rodu Durina. Urodzili się w latach 2774 (Óin) i 2783 (Glóin). Po bitwie w dolinie Azanulbizar Glóin wraz z Thráinem i Thorinem wędrował po Dunlandzie i Eriadorze[9]. Po zakończeniu wyprawy do Ereboru obaj bracia osiedlili się w nim. W 2989 roku Óin wyruszył wraz z Balinem do Morii, gdzie zginął przed zachodnią bramą Morii w roku 2994, porwany przez Czatownika z Wody[10].

Glóin natomiast pozostał w Ereborze, gdzie zajmował wysoką pozycję. W 3018 roku przybył na Naradę u Elronda, gdzie wraz z synem, Gimlim, reprezentował rasę krasnoludów. Zmarł w 15 roku Czwartej Ery[11].

Bifur, Bofur i Bombur[edytuj | edytuj kod]

Wywodzili się od mieszkańców Morii, lecz nie pochodzili z Rodu Durina[12]. Po zakończeniu wyprawy do Ereboru osiedlili się w nim[13] i żyli przynajmniej do 3018 roku[8]. Bombur odznaczał się nieprzeciętną tuszą; w czasach akcji Władcy Pierścieni sześciu młodych krasnoludów musiało pomagać mu w przejściu z łóżka do stołu[8].

Thorin II Dębowa Tarcza[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Thorin II Dębowa Tarcza.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Drzewo przedstawia koligacje siedmiu członków kompanii, pochodzących z Rodu Durina[12].

Legenda:

     członkowie kompanii

królowie Plemienia Durina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Náin II
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dáin I
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Borin
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thrór
 
Frór
 
Grór
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Farin
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thráin II
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fundin
 
 
 
 
 
Gróin
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thorin II
 
Frerin
 
Dís
 
 
 
 
 
 
 
Balin
 
Dwalin
 
Óin
 
Glóin
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kíli
 
Fíli
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gimli

Imiona[edytuj | edytuj kod]

Imiona krasnoludów są w rzeczywistości słowami z języka staronordyjskiego. Zostały zaczerpnięte z Völuspy, jednej z pieśni zawartych w Eddzie poetyckiej, w której imiona te nosiły karły. I tak m.in. dvalinn znaczy „odrętwiały”, bálinn – „płonący”, ori – „rozwścieczony”, óinn – „straszliwy”.

W niektórych wydaniach angielskiego oryginału Hobbita, przekładu Marii Skibniewskiej oraz w przekładach Pauliny Braiter-Ziemkiewicz imiona Kíliego, Fíliego, Óina oraz Glóina nie zawierały znaków diakrytycznych.

Ekranizacje P. Jacksona[edytuj | edytuj kod]

Na plakatach widoczni (od lewej): filmowy Fíli, Glóin, Thorin i Dwalin

Postaci te nie występują w ekranizacji Władcy Pierścieni w reżyserii Petera Jacksona. W ekranizacji Hobbita kompania występuje w pełnym składzie.

Postać Aktor
Dwalin Graham McTavish
Balin Ken Stott
Kíli Aidan Turner
Fíli Dean O'Gorman
Dori Mark Hadlow
Nori Jed Brophy
Ori Adam Brown
Óin John Callen
Glóin Peter Hambleton
Bifur William Kircher
Bofur James Nesbitt
Bombur Stephen Hunter
Thorin Richard Armitage

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 157.
  2. J. R. R. Tolkien: Hobbit, czyli tam i z powrotem, s. 12–15.
  3. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 109–110, 156.
  4. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 87.
  5. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 80, 201, 208.
  6. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 208.
  7. J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia, s. 423–424.
  8. 8,0 8,1 8,2 J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia, s. 305.
  9. J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót Króla, s. 459.
  10. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 206.
  11. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 123.
  12. 12,0 12,1 J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót Króla, s. 501.
  13. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 44, 50, 51.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]