Komparator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Komparator jest układem kombinacyjnym służącym do porównywania dwóch liczb dwójkowych (wykonanie cyfrowe) albo dwóch napięć (wykonanie analogowe).

Komparator analogowy[edytuj | edytuj kod]

Komparator analogowy porównuje napięcia (lub prądy) przyłożone do wejść, a na wyjściu podaje sygnał zależny od tego, który z sygnałów wejściowych jest większy. Komparatory wykonuje się w oparciu o wzmacniacze operacyjne.

Opampcomparator.png

Przykładem komparatora analogowego jest układ scalony LM339.

Komparator cyfrowy[edytuj | edytuj kod]

Jedynka na jednym z trzech wyjść komparatora informuje, w jakiej relacji względem siebie (mniejsze, równe, większe) są liczby podawane na jego wejścia.

Komparatory można łączyć kaskadowo, co umożliwia porównywanie liczb (w naturalnym kodzie dwójkowym lub w kodzie BCD) o dowolnej długości.