Komparator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Komparator jest układem kombinacyjnym służącym do porównywania dwóch liczb dwójkowych (kod binarny)(wykonanie cyfrowe) albo dwóch napięć (wykonanie analogowe).

Komparator analogowy [edytuj]

Komparator analogowy porównuje napięcia (lub prądy) przyłożone do wejść, a na wyjściu podaje sygnał zależny od tego, który z sygnałów wejściowych jest większy. Komparatory wykonuje się w oparciu o wzmacniacze operacyjne.

Opampcomparator.png

Przykładem komparatora analogowego jest układ scalony LM339.

Komparator cyfrowy [edytuj]

Jedynka na jednym z trzech wyjść komparatora informuje, w jakiej relacji względem siebie (mniejsze, równe, większe) są liczby podawane na jego wejścia.

Komparatory można łączyć kaskadowo, co umożliwia porównywanie liczb (w naturalnym kodzie dwójkowym lub w kodzie BCD) o dowolnej długości.