Komputer drugiej generacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komputer ZAM-41.
Z przodu po lewej: drukarka wierszowa,
pod ścianą: jednostka centralna z pamięcią bębnową,
za szybami: jednostki pamięci taśmowej PT-2,
na środku biurko z modułów od lewej:
czytnik taśmy dziurkowanej,
• dwa perforatory taśmy dziurkowanej,
dalekopis jako monitor,
• nad biurkiem pulpit.

Komputer drugiej generacji jest to komputer, w którym do budowy elementów logicznych (bramek) wykorzystano elementy półprzewodnikowe – były nimi wynalezione w połowie XX w. tranzystory. Do komputerów takich zaliczał się np. ZAM 41, Cray-1.

W porównaniu z pierwszą generacją komputerów charakteryzowały się one:

  • mniejszymi wymiarami,
  • większą bezawaryjnością
  • mniejszym poborem prądu.

Powyższe cechy pozwoliły na budowę szybszych i jednocześnie bardziej skomplikowanych maszyn.

Germanowy tranzystor stopowy stosowany w komputerach drugiej generacji