Komputer osobisty

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Podstawowe komponenty komputera osobistego:
1) Monitor
2) płyta główna (EPU)
3) procesor (CPU)
4) pamięć operacyjna (RAM)
5) karta rozszerzenia
6) zasilacz
7) napęd optyczny (CD, DVD itp.)
8) dysk twardy (HDD)
9) mysz
10) klawiatura
11) karta graficzna (GPU).

Komputer osobisty (ang. Personal Computer) – mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego, spotyka się je zarówno w domach, jak i biurach. Mają zazwyczaj postać desktopów albo notebooków. Służą głównie do uruchamiania oprogramowania biurowego, dostępu do zasobów Internetu, prezentacji treści multimedialnych (tekst, obrazy, dźwięki, filmy i inne), jak i gier.

W Polsce zdecydowana większość komputerów osobistych to konstrukcje różnych producentów oparte o procesor x86 i system operacyjny Windows XP albo Windows Vista. Z powodów historycznych nazywane są pecetami ze względu na zgodność z IBM-PC. Poza tym są jeszcze komputery Mac firmy Apple (bardzo popularne w USA), oraz maszyny wyposażone w różne odmiany Linuksa.

Spis treści

[edytuj] Inne zastosowania

Wraz ze wzrostem mocy obliczeniowych komputerów osobistych stało się możliwe wykorzystanie ich w roli stacji roboczych i małych serwerów. Niska cena, jak i dostępność oprogramowania na licencjach FLOSS zachęciła niektórych do budowania na ich podstawie klastrów komputerowych. Dość popularne stały się też rozproszone obliczenia (na przykład w projektach typu distributed.net) oraz grid.

[edytuj] Narodziny komputera osobistego

ALTAIR 8800

Idea komputerów osobistych zrodziła się na początku lat 70. Nie do końca jest jasne, który z komputerów można uznać za pierwszą tego typu maszynę. O palmę pierwszeństwa kłócą się tu Xerox, Hewlett-Packard oraz IBM. Jest tu polski akcent, zapomniany podobnie jak niegdyś enigma. Maszyna o nazwie K-202 stworzona przez Jacka Karpińskiego. Powstało pierwszych 30 komputerów wielkości małej walizki i mieszczących się na biurku. Pracowały z szybkością miliona operacji na sekundę, czyli szybciej niż pecety 10 lat później. Miały 150 kilobajtów pamięci, podczas gdy produkowane wtedy w ELWRO we Wrocławiu wielkie jak szafy komputery Odra 1204 miały tylko 48 kilobajtów. – K-202 były dziesięć razy tańsze. Produkowało je 200 osób, podczas gdy "Odry" robiło 6 tys. ludzi. Jednakże wydaje się, iż pierwszym komputerem osobistym (PC)powszechnie uznanym przez "świat zachodni" była konstrukcja firmy MITS nazwana ALTAIR 8800 – zaprezentowana przez Eda Robertsa i Williama Yatesa w styczniowym wydaniu Popular Electronics Magazine (1975). Sama nazwa Altair może pochodzić z dwóch różnych źródeł – albo odnosi się do gwiazdy o takiej nazwie lub też została zaczerpnięta z wczesnych odcinków serialu "Star Trek".

Apple I

Niewątpliwym faktem jest natomiast to, że pierwszym masowo produkowanym tego rodzaju komputerem, który faktycznie dotarł "pod strzechy" był Apple I. Intensywny rozwój komputerów osobistych rozpoczął się w 1981 roku, kiedy to Apple II sprzedawany wraz z prostym edytorem tekstów – AppleWrite oraz arkuszem kalkulacyjnym VisiCalc, stał się faktycznie pożytecznym narzędziem przydatnym w prostych pracach biurowych. Rynek ten zauważył wtedy IBM, który dodał do idei prostej i taniej architektury Apple'a ideę otwartej architektury budowy komputera i 12 sierpnia 1981 wypuścił swój pierwszy komputer PC 5150 z 16 kB pamięci operacyjnej, a 8 marca 1983 masowo produkowany komputer osobisty IBM PC/XT, od którego wywodzi się cała rodzina komputerów klasy PC.

[edytuj] Graficzny interfejs użytkownika

GNOME

Kolejnym krokiem rozwoju było przejście w komputerach osobistych z tekstowego interfejsu użytkownika (ang. Command Line Interface, skrót CLI) do interfejsu graficznego (ang. Graphical User Interface, skrót GUI), który razem z myszą znacznie ułatwił obsługę tych maszyn.

Pierwotnym wynalazcą GUI i myszki była firma Xerox, która jednak nie zdecydowała się na wejście na rynek komputerów osobistych i sprzedała prawa do swojego wynalazku firmie Apple. Apple rozwinął tę ideę i w 1983 roku wypuścił swój pierwszy komputer z GUI o nazwie Lisa, a następnie w roku 1984 – Macintosh, który osiągnął niebywały sukces handlowy. W roku 1985 firmy Commodore i Atari zaprezentowały swoje modele komputerów – Amiga 1000 oraz Atari 260ST posiadające własne GUI.

[edytuj] Dominacja komputerów klasy PC

Pod koniec lat 80. i w pierwszej połowie lat 90. największy sukces odniosły komputery zgodne z IBM PC, z procesorami Intela klasy x86 i działające pod kontrolą systemów operacyjnych Microsoftu - początkowo DOS, a w późniejszym czasie Windows. Obecnie przeważająca większość komputerów osobistych na świecie to PC-ty pracujące pod kontrolą systemu Windows XP. Taka platforma jest czasami określana jako Wintel (portmanteau Windows+Intel; na tej samej zasadzie nowa seria komputerów Mac z procesorami Intela bywa nazywana Mactel).

[edytuj] Typy komputerów osobistych

komputer stacjonarny

laptop

palmtop
  • komputer stacjonarny – czyli komputer, którego raczej się nie przenosi tylko trzyma w jednym miejscu na stałe, zwykle na biurku (stąd angielska nazwa desktop – na biurko), składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów: jednostki centralnej, monitora i klawiatury
  • laptop (z ang. na kolanach) – komputer przenośny, ze zintegrowaną klawiaturą i monitorem tworzącymi jedną całość, który po zamknięciu ma rozmiary zbliżone do dużego notatnika (i dlatego zwany też notebookiem); można z nim podróżować i używać go bez zewnętrznego źródła energii (do wyczerpania akumulatorów umieszczonych w obudowie)
  • palmtop (z ang. na dłoni) – komputer rozmiarami podobny do kalkulatora, używa się go trzymając w jednej dłoni, należy do kategorii urządzeń mobilnych

[edytuj] Najbardziej znane komputery osobiste

[edytuj] Znani producenci komputerów osobistych

p • d • e
Części składowe komputera klasy PC
Niezbędne elementy składowe
Jednostka centralna
Peryferia wewnętrzne
Peryferia zewnętrzne
p • d • e
Interfejsy sprzętowe komputera klasy PC

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Komputer_osobisty”
Utwórz książkę