Komunikacja językowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Komunikacja językowa – proces porozumiewania się ludzi za pomocą znaków językowych.

Z komunikacją językową są ściśle powiązane takie terminy jak: akt komunikacji, kanał komunikacyjny, akt mowy, funkcje aktu mowy.

Aktem komunikacji językowej nazywamy przekaz treści kierowany przez nadawcę (adresanta) do odbiorcy (adresata).

Komunikatem nazywamy treść przekazywaną określonym kanałem komunikacyjnym np. dotykowym, wzrokowym, słuchowym (odpowiednio alfabetem Braille'a, gestykulacją, pismem, mową).

Jeżeli akt komunikacji posiada określone intencje wobec odbiorcy (jest to prośba, obietnica, pytanie, groźba itd.), wówczas definiujemy akt komunikacji jako akt mowy.

Akty mowy możemy podzielić na:

  • udane (fortunne) - czyli takie które trafiły do właściwego odbiorcy i zostały zinterpretowane zgodnie z intencją nadawcy
  • nieudane (niefortunne) - czyli odebrane przez innego odbiorcę lub niewłaściwie odczytane

Funkcje aktu mowy:

  • fatyczna - czyli funkcja mająca na celu utrzymanie kontaktu pomiędzy nadawcą a odbiorcą
  • informacyjna - gdzie najistotniejszy jest przepływ informacji
  • impresywna (perswazyjna) - gdy nadawca stara się wpłynąć na odbiorcę
  • performatywna - gdy wypowiedź wpływa na rzeczywistość (ogłaszam, przysięgam, ślubuję itd.)
  • poetycka - dotyczącą doznań estetycznych
  • ekspresywna - gdzie największą wagę przykłada się do wyrażenia emocji