Komunikacja zintegrowana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Komunikacja zintegrowana (z ang. unified communications) to technologia pozwalająca na zintegrowanie w czasie rzeczywistym usług komunikacyjnych, takich jak komunikator internetowy (czat), informacja o obecności, połączenie telefoniczne (w tym telefonii wykorzystujących protokół IP), możliwość wideokonferencji, udostępnianie danych (w tym wykorzystanie tablicy elektronicznej)oraz ujednoliconej komunikacji (zintegrowana poczta głosowa, e-mail, SMS i faks).

Komunikacja tego typu staje się coraz bardziej wizualna. W sieciach zachodnich przesył obrazu wideo stanowi nawet 60 proc. całego transferu informatycznego[1].

Rozwojowi komunikacji zintegrowanej sprzyja rosnąca przepustowość łącz, mobilność urządzeń oraz coraz bardziej powszechne korzystanie z chmury obliczeniowej.

Przypisy

  1. Biznesowa komunikacja w prywatnym smartfonie. „Puls Biznesu”. Puls Dnia, s. 21, 6.06.2012. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]