Komunistyczna Partia Jordanii

Komunistyczna Partia Jordanii
Lider	Munir Hamarana
Data założenia	1948
Deklarowana ideologia polityczna	komunizm, leninizm
Deklarowane poglądy gospodarcze	komunizm
Barwy	czerwony

Komunistyczna Partia Jordanii (arab. الحزب الشیوعی الاردنی, Hizb al-Shuyu'iyah al-Urduni) − partia komunistyczna działająca w Jordanii od 1948 roku. Obecnie sekretarzem generalnym jest dr Munir Hamarana. Partyjną gazetą jest al-Jamahir (الجماهير).

W czerwcu 1951 roku do KPJ przyłączyli się palestyńscy komuniści z Zachodniego Brzegu, w następnych latach bastionem partii stał się właśnie Zachodni Brzeg, a większość działaczy i przywódców była pochodzenia palestyńskiego. Partia miała wówczas poparcie wśród miejskiej inteligencji w Nablusie i Jerozolimie, partia była także aktywna w rejonie Salfit, Ramallah, Betlejem i Jerycho. Wówczas głównym organem prasowym partii był miesięcznik al-Muqawamah ash-Shabiya (المقاومة الشعبية).

W 1953 roku partia została zdelegalizowana, jednak tworzyła wiele organizacji, m.in. Front Narodowy, który w 1955 roku zdobył jedno miejsce w parlamencie. Szczyt poparcia dla partii przypadł na lata 1956-1957 i kryzys sueski. W wyborach z 1956 roku Front Narodowy zdobył trzy miejsca w parlamencie, jeden z jego posłów został ministrem, wielu uwięzionych działaczy zwolniono z więzień, a jej czasopisma mogły wrócić do oficjalnego obiegu.

Okres liberalizacji był krótki, bowiem już w styczniu 1957 roku król Husajn ibn Talal oskarżył komunistów o kolaborację z Izraelem, komunistycznych posłów aresztowano, a jej działalności zakazano. W połowie lat 1960. Departament Stanu USA szacował liczbę członków partii na 500 osób. Ugrupowaniem wstrząsały też wewnętrzne podziały, wynikające z tego, że p.o. sekretarza generalnego Fahmi al-Salfiti postulował porozumienie z królem i sprzeciwiał się stosowaniu przemocy. Jego frakcja była w sporze na tym tle z emigracyjnym kierownictwem, w tym z sekretarzem generalnym Fuadem Nassarem.

W latach 1970. doszło do sporu pomiędzy komunistami jordańskimi i działaczami z Zachodniego Brzegu, którzy zbliżyli się do Organizacji Wyzwolenia Palestyny i poparli działania zmierzające do utworzenia państwa palestyńskiego. Kierownictwo emigracyjne powołało w 1970 r. zbrojną milicję al-Ansar, która miała działać pod nadzorem KPJ, Komunistycznej Partii Syrii i Komunistycznej Partii Iraku, ale nie odegrała większej roli i została rozwiązana w 1975 roku.

W 1975 roku stronnictwo al-Salfitiego na Zachodnim Brzegu ogłosiło secesję z partii i powstanie Organizacji Młodych Palestyńskich Komunistów. Reszta działaczy zreorganizowała się w Palestyńską Organizację Komunistyczną, będącą filią KPJ. POK oddzieliła się 10 lutego 1982 roku jako Palestyńska Partia Komunistyczna.

Komunistyczna Partia Jordanii pozostała nielegalna do roku 1993.