Komunistyczna Partia Ukrainy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Komunistyczna Partia Ukrainy
Комуністи́чна Па́ртія Украї́ни
Communist Party of Ukraine logo.png
Państwo  Ukraina
Lider Petro Symonenko
Data założenia 1993
Deklarowana
ideologia polityczna
Komunizm
Marksizm-leninizm
Orientacja pro-rosyjska
Deklarowane
poglądy gospodarcze
Socjalizm
Członkostwo
międzynarodowe
Związek Partii Komunistycznych - Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Barwy czerwień
Obecni posłowie 23
Ukraina
Godło Ukrainy
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Ukrainy
Portal Portal Ukraina

Komunistyczna Partia Ukrainy – (ukr. Комуністи́чна Па́ртія Украї́ни, rus. Коммунисти́ческая па́ртия Украи́ны), do 1952 roku Komunistyczna Partia Bolszewików Ukrainy (ukr. Комуністична Партія більшовиків України - КПбУ) ukraińska partia polityczna. W latach 1922-1991 część składowa KPZR.

Założona 18 kwietnia 1918, w czasach ZSRR jedna z największych i najbardziej prężnych komunistycznych partii Związku Radzieckiego. Została rozwiązana i zdelegalizowana 30 sierpnia 1991 roku po oskarżeniu jej członków o współorganizację i wspieranie puczu moskiewskiego.

Została ponownie zarejestrowana w 1993 roku, nieprzerwanie od tego czasu kieruje nią Petro Symonenko. Posiada około 130-150 tysięcy członków, głównie na wschodzie i południu kraju. Jej autonomiczną sekcją jest Komunistyczna Partia Krymu. Partia ta uchodzi za prorosyjską, w programie odwołuje się do ideologii komunistycznej.

W wyborach do parlamentu wiosną 2006 otrzymała ok. 3,5% głosów zdobywając 21 miejsc w parlamencie. W lipcu 2006 podpisała umowę koalicyjną z Partią Regionów i socjalistami. W kolejnych wyborach w roku 2007 zdobyła 5,39% głosów i 27 mandatów w Radzie Najwyższej, natomiast w wyborach w 2012 roku uzyskała 13,18% głosów i zwiększyła liczbę mandatów do 32.

Partia ta sprzeciwiała się podpisaniu umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską, a także protestom, które doprowadziły do obalenia prezydenta Wiktora Janukowycza, uznając je za zamach stanu i wskazując na udział w nich skrajnej prawicy.

W wyborach prezydenckich 2014 roku partia najpierw zgłosiła kandydaturę Petra Symonenki, lecz później ją wycofała.

Poparcie w wyborach[edytuj | edytuj kod]

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie (lista krajowa) Zmiana punktów procentowych Lista krajowa Zmiana Okręgi jednomandatowe Zmiana Suma
1994[1] 15,32% - - - 86 - 86
1998[2] 24,7% Green Arrow Up Darker.svg 9,38 84 - 37 - 121
2002 19,98% Red Arrow Down.svg4,72 59 Red Arrow Down.svg25 6 Red Arrow Down.svg31 65
2006[3] 3,66% Red Arrow Down.svg16,23 21 Red Arrow Down.svg45 - - 21
2007[3] 5,39% Green Arrow Up Darker.svg1,73 27 Green Arrow Up Darker.svg6 - - 27
2012 13,18% Green Arrow Up Darker.svg7,79 32 Green Arrow Up Darker.svg5 - - 32
Wyniki w wyborach prezydenckich
Wybory Kandydat Głosowanie Poparcie Uwagi
1999
Petro Symonenko I tura 22,24% Przejście do II tury.
II tura 37,80% Przegrana z Leonidem Kuczmą
2004
Petro Symonenko I tura 4,97% Kandydat nie przeszedł do II tury.
2010
Petro Symonenko I tura 3,55% Kandydat nie przeszedł do II tury.

Przypisy

  1. Istniały tylko okręgi jednomandatowe
  2. W 1996 roku na Ukrainie przyjęto nową Konstytucję. Wybory na jej podstawie odbywały się w okręgach jednomandatowych i w systemie proporcjonalnym
  3. 3,0 3,1 W wyborach zrezygnowano z okręgów jednomandatowych

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]