Koncert włoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Koncert włoski BWV 971, tytuł oryginalny: Concerto nach Italienischem Gusto – trójczęściowy koncert na klawesyn z dwoma manuałami solo skomponowany przez Jana Sebastiana Bacha, wydany w 1735 jako pierwsza część Clavier-Übung II. Koncert włoski stał się popularnym utworem wśród pozycji na klawesyn i jest często wykonywany zarówno na klawesynie, jak i na fortepianie. Części koncertu:

  1. Bez oznaczonego tempa
  2. Andante
  3. Presto

Analiza dzieła[edytuj | edytuj kod]

Koncert włoski, część pierwsza

Wykonawca - Martha Goldstein

Koncert włoski, część druga

Wykonawca - Martha Goldstein

Koncert włoski, część trzecia

Wykonawca - Martha Goldstein

Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.

Dwie skrajne części Koncertu włoskiego mają żywy charakter i utrzymane są w stylu ritornel. Bach wykorzystał w tych częściach kontrast głosów (opartych na technice kontrapunktu) za pomocą dynamiki forte oraz piano, który można uzyskać na klawesynie dzięki dwóm manuałom. Natomiast środkowa część w tonacji d-moll jest utrzymana w stylu arioso.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Koncert włoski, wraz z Uwerturą w stylu francuskim (BWV 831) oraz z niektórymi Wariacjami Golbergowskimi, jest jednym z nielicznych dzieł Bacha, do którego wykonania konieczny jest klawesyn posiadający dwa manuały.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]