Koncertina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żołnierze w trakcie rozciągania zasieków

Koncertina[1], często mylnie nazywana koncertyną, to rodzaj zasieków lub potykaczy z cienkiego drutu używanych masowo podczas pierwszej i drugiej wojny światowej.

Koncertina to dość luźne zwoje cienkiego, elastycznego drutu stalowego rozwieszanego pomiędzy wbitymi w ziemię palikami lub rozrzucanego w terenie, zazwyczaj w połączeniu z zasiekami z drutu kolczastego. Zwoje koncertiny miały najczęściej kilkudziesięciocentymetrową średnicę.

Był to typ pasywnych umocnień obronnych mających na celu - poprzez plątanie nóg - spowolnienie natarcia w odkrytym terenie, dla ułatwienia eliminowania przez własnych strzelców siły żywej nieprzyjaciela. Szczególnie niebezpieczne było pokrywanie koncertiną przeciwpiechotnych pól minowych.

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Słownik języka polskiego. 2007-11-06. [dostęp 2010-10-24].