Konduktometr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typowy laboratoryjny miernik konduktancji. Na pierwszym planie widoczny czujnik konduktometryczny.

Konduktometr (lub miernik konduktancji) - przyrząd pomiarowy, używany w konduktometrii do pomiaru przewodności roztworów elektrolitów.

Jest on stosowany do orientacyjnych pomiarów zanieczyszczenia, zasolenia wody oraz w miareczkowaniu konduktometrycznym.

Detektory konduktometryczne bywają stosowane w mikroelektroforezie kapilarnej, czy HPLC.

Specjalnego rodzaju konduktometry stosowane są także do pomiarów stopnia zużycia elektrolitycznych akumulatorów elektrycznych.

Zakres stosowania[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowy konduktometr do oznaczania zawartości minerałów w cieczy za pomocą pomiaru jej przewodności (Muzeum Cukru, Berlin).

Konduktometry stosuje są m.in. do pomiarów:

Źródła[edytuj | edytuj kod]