Konfesja Augsburska
Z Wikipedii
Konfesja Augsburska (Wyznanie Augsburskie) lub Augsburskie wyznanie wiary, wraz z Apologią Konfesji Augsburskiej, Małym i Dużym Katechizmem, Artykułami Szmalkaldzkimi i Formułą Zgody stanowi jedną z sześciu ksiąg symbolicznych, zawierających zasadnicze nauki luteranizmu.
Konfesja augsburska (Confessio Augustana) to dokument spisany przez Filipa Melanchtona i zaakceptowany przez Marcina Lutra, zawierający podstawowe zasady doktrynalne ruchu reformacyjnego.
Dokument odczytano na sejmie Rzeszy w Augsburgu 25 czerwca 1530 roku. Został doręczony także cesarzowi Karolowi V i w zamierzeniu miał stanowić podstawę porozumienia katolicko-protestanckiego, zawiera bowiem postulaty i warunki ugody przygotowane przez stronę reformacyjną.
Konfesja augsburska składała się z 28 artykułów. Pierwsza część, zawierająca 21 artykułów, traktowała o wierze i w większości ustaleń nie wzbudzała kontrowersji. Pozostałe 7 artykułów (Artykuły, w których się rozpatruje zniesione nadużycia) zostało poświęconych nadużyciom Kościoła katolickiego, w tym mszom prywatnym, przepisom postnym, celibatowi i władzy biskupów.
Wyznanie zachowuje ustalenia pierwszych soborów powszechnych i naukę wczesnego Kościoła, odrzuca jednak wszystkie później przyjęte dogmaty - podstawę wiary powinno stanowić Pismo Święte. Uznaje, że wszyscy ludzie przychodzą na świat dotknięci grzechem pierworodnym, który mogą zmazać jedynie poprzez wiarę wyznawaną Bogu dzięki pośrednictwu Jezusa Chrystusa. Zachowuje jedynie dwa sakramenty: chrzest i Komunię św. (pod dwiema postaciami), a do uzyskania rozgrzeszenia nie jest konieczne wyliczenie swoich grzechów - spowiedź (także indywidualna) jednak zostaje zachowana, mimo ludzkiego ustanowienia.
W odpowiedzi strona katolicka sporządziła Konfutację (Obalenie), przeciwko któremu Melanchton napisał z kolei Apologię (Obronę).
