Konflikt indyjsko-pakistański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W 1947 w wyniku podziału Indii Brytyjskich powstały dwa niepodległe kraje: Pakistan – zamieszkany w większości przez muzułmanów i Indie – zamieszkane w większości przez hinduistów. Następstwem podziału dawnego wicekrólestwa brytyjskiego był eksodus ok. 10 milionów muzułmanów wędrujących na północ do nowo powstałego państwa pakistańskiego a hindusów na południe w kierunku Indii. Ocenia się, że w trakcie tej wymiany ludności w wyniku starć i zamieszek między muzułmanami a sikhami i Hindusami zginęło nawet do 1 mln ludzi.

Przedmiotem konfliktu między nowymi państwami stał się podział nadgranicznej prowincji Pendżabu oraz kwestia statusu księstwa Kaszmiru.

Konflikty te przerodziły się w regularne wojny:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]