Konflikt indyjsko-pakistański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

W 1947 w wyniku podziału Indii Brytyjskich powstały dwa niepodległe kraje: Pakistan – zamieszkany w większości przez muzułmanów i Indie – zamieszkane przez hinduistów. Następstwem podziału dawnego wicekrólestwa brytyjskiego był eksodus ok. 10 milionów muzułmanów wędrujących na północ do nowo powstałego państwa pakistańskiego i hindusów na południe w kierunku Indii. Ocenia się, że w wyniku zamieszek towarzyszących wędrówce zginęło ok. 200 tysięcy ludzi.

Przedmiotem konfliktu między nowymi państwami stał się podział nadgranicznej prowincji Pendżabu oraz kwestia statusu księstwa Kaszmiru.

Konflikty te przerodziły się w regularne wojny:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]