Konflikty w Ameryce Łacińskiej
Z Wikipedii
Spis treści |
[edytuj] Kryzys kubański
•Przyczyny
- dojście do władzy Fidela Castro (2 stycznia 1959) przez obalenie proamerykańskiego dyktatora Fulgencio Batisty.
- wprowadzenie przez nową władzę reformy socjalnej (np. nacjonalizacji własności obywateli USA) - co doprowadziło do blokady gospodarczej ze strony USA i nieudanej próby obalenia rządów Castro (inwazja w Zatoce Świń 17 kwietnia 1961 - przygotowana przez imigrantów kubańskich wspieranych przez CIA)
- współpraca kubańsko–radziecka
- kryzys kubański – 22-28.10.1962 - zainstalowanie na Kubie przez Związek Radziecki rakiet ofensywnych, a także wykrycie na wyspie przez amerykański samolot U-2 wyrzutni rakietowych
•Przebieg
- 24 października 1962 prezydent J.F. Kennedy ogłasza blokadę morską Kuby , pojawia się zagrożenia konfrontacją atomową USA i ZSRR
- 28 października 1962 porozumienie Kennedy – Chruszczow(w rokowaniach brali udział jako mediatorzy Stolica Apostolska i Sekretarz Generalny ONZ U Thant). Na jego mocy ZSRR wycofał z Kuby rakiety i bombowce Ił-28,a USA zniosły wojskowa blokadę wyspy i zobowiązały się do niedokonywania zbrojnej agresji przeciw Kubie.
•Skutki
- wskutek porozumienia USA przestały stosować formułę J.F.Kennedy’ego z 1963 roku ("od ery konfrontacji do ery negocjacji”), jak również zaakceptowały politykę pokojowego współistnienia, powstała tzw. Gorąca linia pomiędzy Kremlem a Białym Domem.
- na Kubie postępuje proces przejścia do ustroju realnego socjalizmu.
[edytuj] Wojna Futbolowa
•Przyczyny
- zaczątkiem konfliktu były przyczyny demograficzno–gospodarcze. Szybki wzrost ludności w połączeniu z zacofaną strukturą własności w rolnictwie Salwadoru spowodowały masową migrację chłopów do Hondurasu. Przybysze zaczęli odgrywać coraz większa rolę w życiu gospodarczym Hondurasu, obarczano ich odpowiedzialnością za zły stan gospodarki krajowej. Stosunki pomiędzy państwami uległy znacznemu pogorszeniu w momencie uchwalenia przez władze Hondurasu ustawodawstwa ograniczającego prawo nabycia ziemi przez obywateli Salwadoru, a prawo kolonizacji honduraskiego pogranicza przysługiwało tylko obywatelom tego kraju.
•Przebieg
- konflikt spowodowany został w czasie meczu poprzez bójki między kibicami, które to przerodziły się w incydenty graniczne, a te z kolei doprowadziły do zerwania stosunków dyplomatycznych między państwami i agresji Salwadoru na Honduras.
- 18 lipca 1969 roku wobec żądania Rady Organizacji Państw Amerykańskich zawieszono broń, a wojska Salwadoru wycofały się z Hondurasu 30 lipca 1969 roku. Incydenty graniczne utrzymywały się jednak do 1972 roku.
•Skutki
- wojna futbolowa wywołała kryzys w ramach Środkowoamerykańskiego Wspólnego Rynku (MCCA),który utworzyły w 1960 roku Gwatemala, Honduras, Nikaragua i Salwador. Zawierał traktaty o wolnym handlu i współpracy gospodarczej. Rozwiązanie tego konfliktu przyniósł wyrok Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze z września 1992 roku, który 2/3 spornego terytorium przyznał Hondurasowi.
[edytuj] Konflikt Falklandzki
•Przyczyny
- spór argentyńsko–brytyjski zapoczątkowany przez zbrojne zajęcie wysp przez Wielka Brytanię w 1833 roku
- 2 kwietnia 1982 roku wojska argentyńskie (dowodzone przez gen. Leopoldo Galtieri) dokonały ataku desantowego nieopodal stolicy Falklandów Stanley i w ciągu dwóch dni opanowały wyspy. 8 kwietnia rząd w Buenos Aires oficjalnie proklamował włączenie archipelagu do Argentyny
- potraktowanie przez rząd brytyjski kwestii Falklandów prestiżowo i rozpoczęcie działań zbrojnych
•Przebieg
- w stronę Falklandów skierowane został 36 okrętów i 5 tysięcy żołnierzy.
- mediacje podejmowane przez ONZ, USA i Peru nie przyniosły efektu
- 1 maja strona brytyjska rozpoczęła działania zbrojne
- 15 czerwca wojska argentyńskie na Falklandach skapitulowały
•Skutki
- Wielka Brytania straciła 250 żołnierzy, a Argentyna ok. 750
- zatopiono 6 brytyjskich okrętów i 4 argentyńskie
- upadek dyktatury gen. Galtieri w Argentynie
- wzrost autorytetu M.Thatcher w Wielkiej Brytanii
[edytuj] Źródła
1. Leszek Podhorodecki - Historia najnowsza. Świat i Polska 1939-1999, Warszawa 2000
2. A. Radziwiłł, W. Roszkowski - Historia 1945 - 1990, Warszawa 1994
