Konfrontacja Sztuk Walki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Konfrontacja Sztuk Walki (KSW) – polska organizacja promująca walki MMA z siedzibą w Warszawie[1].

Logo KSW

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gala KSW XVI

Pierwsza gala KSW odbyła się 27 lutego 2004 w warszawskim hotelu Marriott. Rywalizacja odbywała się w formacie 4 lub 8-osobowych turniejów (do 2011 roku) oraz pojedynczych walk. Począwszy od drugiej edycji, gale KSW transmitowane były przez telewizję kodowaną Polsat Sport, a od gali KSW XI otwarty Polsat. Założycielami i właścicielami organizacji są Maciej Kawulski i Martin Lewandowski. Funkcję dyrektora artystycznego i konferansjera pełni Waldemar Kasta[2], a dźwiękowca Matheo[3]. W latach 2008-2010 nawiązała współpracę ze słoweńską organizacją World Free Fight Challenge (WFC) na zasadzie wymiany zawodników. Od 2010 roku gale KSW są także transmitowane przez internetową telewizję Ipla.tv. Pierwszą galą, która była transmitowana wyłącznie w systemie pay-per-view była gala KSW XX: Symfonia walki[4].

Podczas gali KSW XIX po raz pierwszy w historii tej organizacji odbyła się walka kobiet[5].

Pojedynki na galach KSW od początku istnienia organizacji w 2004 odbywały się w ringu bokserskim. Od gali numer 27 w maju 2014 walki zaplanowano w okrągłej klatce[6].

Zasady i reguły walki[edytuj | edytuj kod]

  • pojedynek odbywa się na ringu o wymiarach 8 metrów na 8 metrów lub klatce o przekątnej 9 metrów
  • pojedynek trwa 3 rundy po 5 minut
  • walka o mistrzostwo trwa 3 rundy po 5 minut plus ewentualna 5-minutowa dogrywka
  • przerwa między rundami trwa 1 minutę

Sposoby wyłonienia zwycięzcy:

  • nokaut
  • poddanie (odklepanie lub werbalne)
  • techniczne poddanie
  • techniczny nokaut
  • decyzję sędziów
  • dyskwalifikację

Akcje zabronione:

  • dźwignie skrętne na szyję
  • uderzenia łokciem na twarz
  • uderzenia na tył głowy
  • uderzenia i kopnięcia na krocze
  • szczypanie
  • drapanie
  • wsadzanie palców w oczy
  • szarpanie za włosy
  • plucie
  • trzymanie lin
  • gryzienie
  • rzut: pełen suples
  • uderzanie głową

W sytuacji gdy jeden z zawodników jest w parterze:

  • kopnięcia stopą w głowę leżącego (zawodnik leżący może kopać tego, który stoi)
  • kolano na głowę
  • stompy na głowę
  • soccer kicki na głowę

Kategorie wagowe[edytuj | edytuj kod]

Ważenie przed galą KSW XXVII, w środku Martin Lewandowski i Maciej Kawulski
  • piórkowa (do 66 kg / 145 lb)
  • lekka (do 70 kg / 155 lb)
  • półśrednia (do 77 kg / 170 lb)
  • średnia (do 84 kg / 185 lb)
  • półciężka (do 93 kg / 205 lb)
  • ciężka (do 120 kg / 265 lb)

Międzynarodowe mistrzostwo KSW[edytuj | edytuj kod]

Pasy międzynarodowego mistrza KSW są przyznawane od 2009 roku. Pierwszym mistrzem został Mamed Chalidow w wadze półciężkiej (ówcześnie do 95 kg). Trofeum jest przyznawane w drodze pojedynczej walki i ma charakter przechodni (jak w boksie), nie należy go mylić z pasami przyznawanymi za zwycięstwa w poszczególnych turniejach KSW.

Aktualni mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Kategoria Waga Mistrz Od Obrony tytułu
Ciężka do 120 kg (265 lb) Polska Karol Bedorf 28 września 2013 0
Półciężka do 93 kg (205 lb) wakat
Średnia do 84 kg (185 lb) Polska Michał Materla 12 maja 2012 3
Półśrednia do 77 kg (170 lb) Polska Borys Mańkowski 17 maja 2014 0
Lekka do 70 kg (155 lb) Polska Maciej Jewtuszko 1 grudnia 2012 0
Piórkowa do 66 kg (145 lb) wakat
Kobiety do 55 kg (121 lb) Polska Karolina Kowalkiewicz[7] 8 czerwca 2013 1

Historia[edytuj | edytuj kod]

Waga ciężka (do 120 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Karol Bedorf
(pokonał Pawła Nastulę)
28 września 2013 (KSW XXIV) aktualny

Waga półciężka (do 93 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Mamed Chalidow
(pokonał Daniela Acacio)
15 maja 2009 (KSW XI) 18 marca 2011 (rezygnacja)[8]
  • zremisował z Ryutą Sakurai 7 maja 2010 (KSW XIII)
Wakat 18 marca 2011 19 marca 2011 Chalidow zmienił kategorię wagową.
2. Kamerun Rameau Thierry Sokoudjou
(pokonał Jana Błachowicza)
19 marca 2011 (KSW XV) 26 listopada 2011
  • przegrał z Janem Błachowiczem 26 listopada 2011 (KSW XVII)
3. Polska Jan Błachowicz 26 listopada 2011 (KSW XVII) 31 stycznia 2014
  • wygrał z Houstonem Alexandrem 15 września 2012 (KSW XX)
  • wygrał z Goranem Reljicem 16 marca 2013 (KSW XXII)
Wakat 31 stycznia 2014 Błachowicz podpisał kontrakt z UFC

Waga średnia (do 84 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Krzysztof Kułak
(pokonał Vitora Nobrege)
7 maja 2010 (KSW XIII) 26 listopada 2011 (rezygnacja)
Wakat 26 listopada 2011 12 maja 2012 Kułak zrezygnował z powodu kontuzji.
2. Polska Michał Materla
(pokonał Jaya Silvę)
12 maja 2012 (KSW XIX) aktualny
  • wygrał z Rodneyem Wallacem 1 grudnia 2012 (KSW XXI)
  • wygrał z Kendallem Grovem 8 czerwca 2013 (KSW XXIII)
  • wygrał z Jayem Silvą 22 marca 2014 (KSW XXVI)

Waga półśrednia (do 77 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Asłambek Saidow
(pokonał Borysa Mańkowskiego)
1 grudnia 2012 (KSW XXI) 17 maja 2014 (KSW XXVII)
  • wygrał z Danielem Acacio 7 grudnia 2013 (KSW XXV)
2. Polska Borys Mańkowski
(pokonał Aslambeka Saidowa)
17 maja 2014 (KSW XXVII) aktualny

Waga lekka (do 70 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Maciej Jewtuszko
(pokonał Artura Sowińskiego)
1 grudnia 2012 (KSW XXI) aktualny

Waga kobieca (do 55 kg)[edytuj | edytuj kod]

Nr Mistrz Od Do Obrony tytułu
1. Polska Karolina Kowalkiewicz
(pokonała Martę Chojnoską)
8 czerwca 2013 (KSW XXIII) aktualny
  • wygrała z Jasminką Cive 17 maja 2014 (KSW XXVII)

Lista gal KSW[edytuj | edytuj kod]

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

  • Podczas KSW XIV Fin Niko Puhakka na lewej piersi prezentował tatuaż neonazistowskiej organizacji – Blood & Honour, stanowiący element symboliki neonazistowskiej[9] co spotkało się z protestami[10] Na gali KSW XV na której Niko Puhakka stoczył walkę finałową turnieju wagi lekkiej na żądanie organizatorów, Puhakka musiał już walczyć w zakrywającym ciało specjalnym kostiumie (tzw. rashguard)[11]. Na początku stycznia 2012 roku ogłoszono, że zawodnik wystąpi na lutowej gali KSW XVIII, w walce o pas międzynarodowego mistrza KSW w kategorii lekkiej. Kilka dni później właściciele KSW podali jednak do wiadomości, że zrezygnowali z usług Fina, tłumacząc to negatywnym odbiorem Puhakki przez opinię publiczną w Polsce[12].
  • Walka Mariusza Pudzianowskiego z Jamesem Thompsonem na KSW XVII została dwa dni później uznana za nieodbytą. W wyniku pomyłki jednego z sędziów punktowych, który na przekazanej sędziemu głównemu karcie wpisał nazwisko Pudzianowskiego jako zwycięzcy, zamiast Thompsona, doszło do błędnego ogłoszenia wygranej Polaka oraz do niesportowego zachowania ze strony Jamesa Thompsona (użycie wulgaryzmów w stronę widzów i władz KSW)[13].

Przypisy

  1. Tim Leidecker: Euro Light Heavyweight Showdown Ends in Draw (ang.). sherdog.com. [dostęp 2009-07-15].
  2. KASTA w serwisie KSW (pol.). www.konfrontacja.com. [dostęp 2011-04-29].
  3. KASTA i MATHEO W Ekipie KSW (pol.). www.hip-hop.pl. [dostęp 2012-01-08].
  4. Walka Pudziana na KSW 20 tylko w systemie ppv (pol.). gwizdek24.se.pl.
  5. Pierwsza walka kobiet w historii KSW (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 2012-11-26].
  6. KSW27 już 17 maja w Ergo Arenie Gdańsk/Sopot! Khalidov i Pudzianowski w wlakach wieczoru!. konfrontacja.com, 14 lutego 2014. [dostęp 14 lutego 2014].
  7. KSW23: Karolina Kowalkiewicz z mistrzowskim pasem [dostęp: 2013-06-08]
  8. KSW 15: Khalidov oddał pas. Dla Błachowicza?. sports.pl. [dostęp 2011-03-21].
  9. Neonazistowski symbol na gali KSW
  10. Neofaszysta na KSW 14 to skandal
  11. Faszyści walczyli na warszawskim Torwarze. dziennik.pl, 21 marca 2011. [dostęp 29 marca 2011].
  12. Niko Puhakka nie wystąpi na KSW18 – oświadczenie. [dostęp 2012-01-10].
  13. Wyniki pojedynku Pudzianowski vs. Thompson 2 zmienony na no contest. mmarocks.pl. [dostęp 2011-11-29].
Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]