Kongijska Partia Pracy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kongijska Partia Pracy
Parti Congolais du Travail
Roundel of Congo 1970.svg
Lider Denis Sassou-Nguesso
Data założenia grudzień 1969
Adres siedziby Brazzaville,  Kongo
Deklarowana
ideologia polityczna
socjalizm, marksizm
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjalizm
Obecni posłowie 89/139

Kongijska Partia Pracy (fran. Parti Congolais du Travail, PCT) – marksistowska partia polityczna z Republiki Konga.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo ugrupowanie o charakterze marksistowsko-leninowskim i prosowieckim. Partia sprawowała autorytarną władzę w systemie jednopartyjnym w Ludowej Republice Konga. Po 1990 i utworzeniu systemu wielopartyjnego, partia przeszła w kierunku umiarkowanej lewicy.

W okresie reżimu partia była zdominowana przez oficerów z północnej, słabo zaludnionej części kraju. Stopniowo jednak dopuszczono udział we władzach partii osoby z grup etnicznych zamieszkujących południe kraju. W 1972 grupka radykalnych, pro-chińskich działaczy próbowała dokonać zamachu stanu. W 1979 roku na czele partii stanął Denis Sassou-Nguesso który nie był jednak ani ideologiem ani radykałem. Starał się utrzymać dobre stosunki zarówno z krajami bloku wschodniego jak i zachodniego. Polityką ówczesnego rządu kierował pragmatyzm[1]. Zamieszki w 1990 doprowadziły do upadku reżimu PCT i utworzenia systemu wielopartyjnego. Denis Sassou-Nguesso utracił dawną pozycję.

Partia była w opozycji od 1992 do 1997 roku. PCT doszło ponownie do władzy po wojnie domowej w 1997. Partia obecnie skupiona jest głównie wokół osoby Sassou Nguesso, w niektórych północnych regionach kraju partia sięga niemalże 100 procent poparcia wyborców. assou Nguesso, kandydat na prezydenta PCT, zdobył w marcu 2002 r. 89,4% głosów, PCT zdobyła natomiast 53 ze 137 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym, wraz z kilkoma mniejszymi partiami sojuszniczymi utworzyła większościową koalicję. W wyborach parlamentarnych w dniu 24 czerwca i 5 sierpnia 2007, PCT zdobyła 46 mandatów, mimo uzyskania większości partia nie ma już tak dużego wpływu na rządy jak dawniej.

W 1990 partia liczyła 70.000 członków, w 2005 natomiast już 250.000[2].

Przypisy

  1. President wins decisive victory over pro-Soviets", Africa Confidential, 17 October 1984, str. 1–3
  2. Les Dépêches de Brazzaville