Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych (Congregatio de Causis Sanctorum) – zwana jest również Kongregacją Do Spraw Świętych, wchodzi w skład aparatu administracyjnego Kurii Rzymskiej i jest jedną z dziewięciu kongregacji działającej przy Stolicy Apostolskiej. Do jej spraw należy piecza nad procesami kanonizacyjnymi i beatyfikacyjnymi. Rozpatruje wnioski o beatyfikację i kanonizację, a następnie bada przebieg życia i pisma kandydatów, weryfikuje i zabezpiecza relikwie. Do jej obowiązków należy również dokładne sprawdzenie i zbadanie cudów, jakie stać się miały za przyczyną osób, które miały zostać kanonizowane. Kongregacja składa się z trzech sekcji, określonych konstytucją [1]:

  • prawnej
  • ogólnej pomocy wiary
  • historycznej

Od 2008 roku prefektem kongregacji jest Angelo Amato.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kongregacja ma swoje początki w roku 1588, kiedy papież Sykstus V powołał na mocy bulli[2] Kongregację Do Spraw Obrzędów, która zajmowała się m.in. sprawami świętych i procesami kanonizacyjnymi. Dopiero w 1969 roku papież Paweł VI w konstytucji apostolskiej [3] rozdzielił Kongregację ds. Obrzędów na dwie odrębne: Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (Congregatio de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum) oraz Kongregację Spraw Kanonizacyjnych.

Obecny proces kanonizacyjny[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Proces kanonizacyjny.

Droga procesu prowadzącego do uznania danej osoby za świętą lub błogosławioną określona jest zasadami podanymi w konstytucji aspostolskiej Divinus perfectionis Magister. Zawarte tam nowe ustawodawstwo dotyczące tych procesów opisuje dwa etapy:

  • postępowanie diecezjalne
  • postępowanie Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych

Przed etapem diecezjalnym dojść musi do inicjacji i zapoczątkowania procesu przez jakąś osobę (biskupa, księdza lub nawet samych wiernych). Wyznacza się postulatora, do którego zadań należy dokładne zbadanie warunków potrzebnych do rozpoczęcia procesu. Życie kandydata, jak i okoliczności śmierci, nie mogą budzić żadnych zastrzeżeń. Konieczne jest również potwierdzenie dokonanego przynajmniej jednego cudu oraz udowodnienie, iż kandydat odbiera kult prywatny[4].

Gotowy wniosek wraz z potwierdzeniem wymienionych warunków trafia do biskupa, a po rozpatrzeniu go - do Kongregacji.

Prefekci Kongregacji Do Spraw Obrzędów od roku 1903[edytuj | edytuj kod]

Prefekci Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych[edytuj | edytuj kod]

Obecny zarząd Kongregacji[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Konstytucja apostolska Sacra Ritum Congregatio
  2. Bulla papieska Immensa Aeterni Dei
  3. Konstytucja apostolska Sacra Ritum Congregatio
  4. Cytat za: Gazeta.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]