Kongres Kontynentalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kongres Kontynentalnylegislatura federalna, powołana przez trzynaście kolonii, które później utworzyły Stany Zjednoczone. Istniał w latach 1774–1789, obejmując czasy wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych i obowiązywania Artykułów Konfederacji. Zwoływano go dwa razy.

Pierwszy Kongres Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy Kongres Kontynentalny[1] istniał krótko, od 5 września do 26 października 1774 r. i obradował w Filadelfii. Udział w nim wzięło 12 kolonii (bez Georgii), reprezentowanych przez 53 delegatów, przyrzekli oni wierność wobec Jerzego III[2], wysuwając równocześnie żądania[3], a także powołali oddziały pilnujące porządku – milicję. Przed zakończeniem obrad postanowiono, że następny Kongres, o ile zajdzie tego potrzeba, powinien zebrać się w maju 1775 r.

Drugi Kongres Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Drugi Kongres Kontynentalny istniał od 10 maja 1775 r. do 2 marca 1789 r. Jego sesje odbywały się w różnych miejscach i czasie.

Od chwili zebrania Kongres zaczął udzielać wsparcia trwającej już od 19 kwietnia 1775 rebelii. Powołał Armię Kontynentalną i rozpoczął emisję dolara kontynentalnego. 10 maja 1776 r. Kongres wezwał kolonie do utworzenia organów władzy państwowej.

W dniu 4 lipca 1776 r. uchwalił Deklarację Niepodległości Stanów Zjednoczonych, zaś 15 listopada 1777 r. zainicjował ich pierwszą konstytucję "Artykuły Konfederacji".

Daty i miejsca sesji[edytuj | edytuj kod]

Sesje Kongresu Kontynentalnego odbywały się w następujących dniach i miejscach[4]:

  • 5 września 1774–26 października 1774 – Filadelfia
  • 10 maja 1775–12 grudnia 1776 – Filadelfia
  • 20 grudnia 1776–4 marca 1777 – Baltimore
  • 5 marca 1777–18 września 1777 – Filadelfia
  • 27 września 1777 (tylko jeden dzień) – Lancaster w Pensylwanii
  • 30 września 1777–27 czerwca 1778 – York w Pensylwanii
  • 2 lipca 1778–21 czerwca 1783 – Filadelfia
  • 30 czerwca 1783–4 listopada 1783 – Princeton w New Jersey
  • 26 listopada 1783–3 czerwca 1784 – Annapolis w Maryland
  • 1 listopada 1784–24 grudnia 1784 – Trenton w New Jersey
  • 11 stycznia 1785–4 listopada 1785 – Nowy Jork
  • 7 listopada 1785–3 listopada 1786 – Nowy Jork
  • 6 listopada 1786–30 października 1787 – Nowy Jork
  • 5 listopada 1787–21 października 1788 – Nowy Jork
  • 3 listopada 1788–2 marca 1789 – Nowy Jork

Przypisy

  1. Był to trzeci Kongres kolonii amerykańskich – po Kongresie w Albany w 1754 r. i w sprawie ustawy stemplowej z 1765 r. W pierwszym brało udział 7, a w drugim 9 kolonii; w obu zabrakło reprezentacji najstarszej kolonii – Wirginii. Jednak był to pierwszy Kongres o tak dużym zasięgu (brało udział 12 kolonii) i dlatego też nazwany został „Kontynentalnym” (Bartłomiej Nowak Stany Zjednoczone Ameryki doby Kongresu Kontynentalnego s.120)
  2. Tak zwane Artykuły Asocjacji z 20 października 1774 r. Akt ten zaczynał się od deklaracji lojalności, następnie wyliczał pretensje kolonistów i głosił, że po 1 grudnia kolonie nie będą importować z Wielkiej Brytanii i Irlandii żadnych towarów, w tym herbaty wschodnioindyjskiej, melasy, kawy, wina oraz niewolników, a ponadto od 1 marca 1775 r. będą używać jedynie herbat ziołowych produkowanych w koloniach. Nadzór nad tym miały prowadzić komitety obywatelskie, powoływane we wszystkich hrabstwach i miastach. (Tekst oryginalny: The Articles of Association)
  3. Deklaracja praw i krzywd z 14 października 1774 r. stanowiła w 10 punktach o prawach przysługujących mieszkańcom kolonii na mocy niezmiennych praw natury (zaliczano tutaj prawo do życia, wolności, własności; prawo do posiadania własnych ciał prawodawczych; do sądzenia przez własne sądy z udziałem przysięgłych), zasad ustroju brytyjskiego oraz nadanych koloniom Kart. Deklaracja uznała za bezprawne akty brytyjskiego rządu dotyczące zakazu zgromadzeń i prześladowania ich uczestników, utrzymywania w koloniach stałej armii w czasie pokoju bez zgody ciała przedstawicielskiego, a także sprawowania władzy w koloniach przez urzędników z nominacji królewskiej, a nie pochodzących z wyborów. Akt ten uznał również za niezgodne z prawem nakładanie przez Koronę podatków na prowincje bez ich zgody. Z drugiej strony uznana została prerogatywa królewska dotycząca weta króla w stosunku do ustaw uchwalanych przez ciała prawodawcze kolonii, a także zatwierdzono prawo Parlamentu do wydawania ustaw regulujących ich handel zagraniczny. (Declaration of Rights and Grievances)
  4. The Continental Congress - Place and Time of Meeting (ang.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edmund C. Burnet;The Continental Congress; 1941; 1975 reprint, Greenwood Publishing, ISBN 0-8371-8386-3.
  • H. James Henderson; Party Politics in the Continental Congress; 1974, McGraw-Hill, ISBN 0-07-028143-2; 2002 (paperback) reprint, Rowman & Littlefield, ISBN 0-8191-6525-5.
  • Lynn Montross; The Reluctant Rebels; the Story of the Continental Congress, 1774-1789; 1950, Harper; 1970 reprint, Barnes & Noble, ISBN 0-389-03973-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]