Kongres Nowej Prawicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kongres Nowej Prawicy
Nowa prawica pion.svg
Skrót Nowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke
Lider Janusz Korwin-Mikke
Data założenia 9 października 2010
Adres siedziby ul. Wilcza 29A lokal 4A,
00-544 Warszawa
Deklarowana
ideologia polityczna
konserwatywny liberalizm, prawicowy libertarianizm, eurosceptycyzm, regionalizm
Deklarowane
poglądy gospodarcze
kapitalizm, wolny rynek, leseferyzm, monetaryzm
Młodzieżówka Sekcja Młodzieżowa Kongresu Nowej Prawicy
Barwy      niebieski
     czerwień
     czerń
Obecni posłowie
0 / 460
Obecni senatorowie
0 / 100
Obecni eurodeputowani
0 / 51
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
strona oficjalna

Kongres Nowej Prawicy (Nowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke, Nowa Prawica, KNP) – polska prawicowa partia polityczna o charakterze konserwatywno-liberalnym i eurosceptycznym. Powołana została przez działaczy Wolności i Praworządności oraz grupy byłych działaczy Unii Polityki Realnej skupionych wokół Stanisława Żółtka. Zarejestrowana została 25 marca 2011 jako Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność. 12 maja 2011 partia przyjęła nazwę "Kongres Nowej Prawicy". Na czele ugrupowania stoi Janusz Korwin-Mikke. Symbolem partii jest trójkolorowy feniks.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Ugrupowanie utworzyli zwolennicy prezesa partii Wolność i Praworządność Janusza Korwin-Mikkego, który uzyskał 416 898 głosów poparcia (2,48%), co dało mu 4. wynik spośród dziesięciu kandydatów w wyborach prezydenckich w 2010[1]. 9 października 2010 politycy wyrejestrowanej 3 dni wcześniej WiP oraz popierający Janusza Korwin-Mikkego działacze z jego dawnej partii Unii Polityki Realnej podjęli decyzję o "połączeniu" i utworzeniu partii o nazwie "Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność". Grupy te w wyborach samorządowych w 2010 organizowały Komitet Wyborczy Wyborców "Ruch Wyborców Janusza Korwin-Mikke", którego pełnomocnikiem wyborczym był Tomasz Sommer. Komitet wystawił listy kandydatów głównie do sejmików, co miało miejsce w 13 województwach. Najlepsze rezultaty RW JKM uzyskał w województwach małopolskim (2,69%) i mazowieckim (2,32%). W skali kraju kandydaci RW JKM uzyskali 1,22% głosów, co dało 7. miejsce spośród wszystkich komitetów[2]. Komitet wystawił również kilku kandydatów na prezydentów miast. Lider WiP Janusz Korwin-Mikke wystartował na prezydenta Warszawy, zajmując 4. miejsce z wynikiem 3,90% głosów. Wniosek o rejestrację partii UPR-WiP został złożony do sądu 3 grudnia 2010[3]. Ugrupowanie zostało zarejestrowane 25 marca 2011[4] (dzień wcześniej doszło do zakończenia prawnej likwidacji WiP[5]).

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą inicjatywą UPR-WiP była organizacja Kongresu Nowej Prawicy, który odbył się 16 kwietnia 2011 w warszawskim PKiN. Pojawiło się na nim około 2 tys. osób, głównie sympatyków partii. Występowali m.in. Krzysztof Rybiński, Andrzej Sośnierz, Rafał A. Ziemkiewicz, Krzysztof Bosak, Artur Zawisza, Romuald Szeremietiew[6], Stanisław Michalkiewicz, Władysław Reichelt, Tomasz Sommer i Adam Wielomski[7]. 12 maja "Kongres Nowej Prawicy" został nową nazwą partii, przyjętą przez konwentykl[8].

Na wybory parlamentarne w 2011 partia zarejestrowała własny komitet wyborczy, pod nazwą oficjalnego skrótu ugrupowania ("Nowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke"). Państwowa Komisja Wyborcza zarejestrowała listy ugrupowania do Sejmu w 21 z 41 okręgów wyborczych. Działacze partii złożyli petycję do Sądu Najwyższego z prośbą o wyjaśnienie, czy PKW miała prawo odmówić im rejestracji list we wszystkich okręgach[9]. Nie została ona rozpatrzona, podobnie jak skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego[10]. Z powodu braku rejestracji części list w wyborach nie wystartował m.in. Janusz Korwin-Mikke. Na listach KNP znalazła się nieliczna grupa członków innych partii: UPR, Partii Zielonych Rzeczypospolitej Polskiej oraz LPR. W wyborach do Senatu kandydaci Nowej Prawicy zostali zarejestrowani w 10 ze 100 okręgów wyborczych[11]. W wyborach do Sejmu komitet otrzymał 151 837 (1,06%) głosów, zajmując 7. miejsce (niemal dwukrotnie wyprzedzając PPP-Sierpień 80, która startowała we wszystkich okręgach)[12]. W wyborach do Senatu kandydaci Kongresu także nie uzyskali mandatów.

W listopadzie 2012 oficjalnie powołano młodzieżówkę partii (Sekcję Młodzieżową KNP), która nieformalnie działała już wcześniej (jej prezesem został krakowski działacz Lech Walicki). Przyjmowane są do niej osoby pełnoletnie, jednak współpracuje też z osobami niepełnoletnimi. Wcześniej osoby niepełnoletnie związane z ugrupowaniem skupiały się w stowarzyszeniu Liberalni, które jednak w październiku 2012 zakończyło współpracę z partią, z której odeszła wówczas grupa działaczy na czele z jednym z wiceprezesów Olafem Wojakiem.

W 2013 Janusz Korwin-Mikke był kandydatem partii w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu rybnickim, uzyskując 2160 (7,92%) głosów i zajmując 6. miejsce spośród 8 kandydatów[13]. W tym samym roku w przedterminowych wyborach samorządowych w Elblągu KNP wystartował wspólnie z partiami Polska Jest Najważniejsza i Stronnictwo Demokratyczne w ramach komitetu "Naszą Partią jest Elbląg", który na prezydenta miasta wystawił działacza PJN. Komitet nie uzyskał mandatów w radzie miasta.

W lutym 2014 Nowa Prawica zainaugurowała kampanię wyborczą do Parlamentu Europejskiego pod hasłem "Nowa Prawica – Wolna Europa". 10 marca partia nawiązała współpracę z posłem Przemysławem Wiplerem (szefem Stowarzyszenia "Republikanie")[14].

23 marca 2014 odbył się II Kongres Nowej Prawicy organizowany przez partię oraz Fundację "Najwyższy Czas!". Podczas kongresu oprócz liderów ugrupowania wystąpili m.in. eurodeputowany partii Polska Razem Marek Migalski, poseł Przemysław Wipler, publicysta i wykładowca Adam Wielomski oraz filozof, prof. Bogusław Wolniewicz. Zaprezentowano również liderów list w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

Program[edytuj | edytuj kod]

Kongres Nowej Prawicy, jako partia konserwatywno-liberalna, głosi wolność w sferze gospodarczej i konserwatyzm w systemie światopoglądowym. Swój program wyprowadza z czterech głównych zasad:

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Kongres Nowej Prawicy opowiada się za wprowadzeniem całkowitego wolnego rynku, a wszelkie ingerencje rządu w gospodarkę uważa za szkodliwe. Postuluje likwidację podatku dochodowego PIT i CIT na rzecz podatku pogłównego, radykalne obniżenie pozostałych podatków (w tym VAT do 15%), zniesienie redystrybucji podatkowej, przeprowadzenie prywatyzacji z publicznej licytacji (w tym szkolnictwa, służby zdrowia, mediów publicznych) oraz przywrócenie założeń ustawy Wilczka. Jest za całkowitym zniesieniem płacy minimalnej i przywilejów dla związków zawodowych.

Nowa Prawica chce wprowadzić konstytucyjny zakaz uchwalania budżetu z deficytem oraz radykalnie zredukować liczbę urzędników poprzez likwidację większości urzędów, agencji, pozwoleń, licencji, koncesji i decyzji administracyjnych. Ponieważ sprzeciwia się wprowadzeniu waluty euro oraz dąży do zmniejszenia ingerencji UE w polską gospodarkę, jest tzw. partią eurosceptyczną.

Podatki[edytuj | edytuj kod]

Zdaniem Kongresu Nowej Prawicy dochody budżetu z podatków powinny docelowo pokrywać wyłącznie potrzeby państwa w zakresie obronności (wojsko, policja, służby specjalne), administracji państwowej i ochrony środowiska. Przez okres przejściowy wpływy z podatków przeznaczone miałyby być na spłatę zadłużenia oraz realizację zobowiązań emerytalno-ubezpieczeniowych dotychczasowych pracowników i emerytów. Za nadrzędną zasadę KNP przyjmuje 6-letnie vacatio legis dla nowych ustaw podatkowych.

KNP postuluje wprowadzenie całkowicie nowego systemu podatkowego opartego na zasadzie, że dochód obywatela nie podlega opodatkowaniu, a tym samym kontroli ze strony urzędu skarbowego. Nowa Prawica za najmniej szkodliwe dla ludzi i gospodarki uznaje cztery rodzaje podatków:

  • Podatek osobisty
Zwany w polskiej tradycji pogłównym. Płacony byłby w formie ryczałtu przez wszystkich obywateli w wieku 18–68 lat – z wyjątkiem kobiet pozostających w domu – w jednakowej wysokości ok. 200 zł miesięcznie. Zastąpiłby dzisiejsze podatki dochodowe wraz ze składkami, radykalnie upraszczając przy tym sposób poboru, redukując obciążenie podatkowe, koszty pracy oraz liczbę urzędów skarbowych, a także znosząc konieczność składania skomplikowanych deklaracji podatkowych. Zasadność tego podatku Nowa Prawica tłumaczy następująco: skoro każdy obywatel ma podlegać takiej samej ochronie policji i wojska, to podatek, z którego finansowane są te instytucje, powinien być pobierany od każdego obywatela w jednakowej wysokości. Z uwagi na konieczność zachowania akcyzy oraz podatku VAT, narzuconą przez UE, podatek osobisty nie będzie potrzebny.
  • Podatek VAT
Ze względu na obowiązujące przepisy Unii Europejskiej, Polska jako kraj członkowski UE nie może zmniejszyć podstawowej stawki podatku VAT poniżej 15%. Dlatego Nowa Prawica opowiada się za podatkiem VAT z jedną stawką w wysokości 15%.
  • Podatek od obszaru nieruchomości
Byłby to podatek liniowy, płacony przez właściciela gruntu od hektara, niezależnie od rodzaju/przeznaczenia ziemi. Im większa powierzchnia terenu, tym wyższa kwota podatku – zgodnie z zasadą, że ochrona większego obszaru wymaga większego zaangażowania policji i wojska.
  • Podatek akcyzowy
Tak jak w przypadku VAT, zostałby obniżony do dopuszczalnego przez Unię Europejską minimum.

Wymiar sprawiedliwości[edytuj | edytuj kod]

KNP opowiada się za gruntowną reformą wymiaru sprawiedliwości, m.in. wprowadzeniem amerykańskiej zasady o ciągłości prowadzonej sprawy sądowej (proces rozpoczyna się i trwa dzień po dniu, aż do wyroku), losowego przydziału sędziów do spraw sądowych i wybieralności prokuratorów rejonowych. Postuluje odejście od prewencji na rzecz surowszego karania przestępstw. Popiera wprowadzenie kary śmierci za dokonanie morderstwa.

Sprawy społeczne[edytuj | edytuj kod]

Nowa Prawica jest za likwidacją przymusu emerytalnego i ubezpieczeniowego, a także docelowo ZUS, KRUS oraz NFZ, respektując przy tym wszystkie zobowiązania wynikające z zawartych umów i zobowiązań. Jest za wyborem pomiędzy składką na ubezpieczenie a samodzielnym oszczędzaniem zgodnie z zasadą, że każdy człowiek ma prawo do dowolnego dysponowania własnymi pieniędzmi. Światopogląd partii jest konserwatywny. Opowiada się ona za prawem opartym na zasadach cywilizacji łacińskiej[15]. Sprzeciwia się legalności aborcji i eutanazji oraz rejestracji związków partnerskich, a także finansowaniu z budżetu badań nad zarodkami ludzkimi i zabiegów in vitro oraz antykoncepcji. Popiera dostęp do broni oraz postuluje zniesienie regulacji dotyczących narkotyków.

Ustrój państwa[edytuj | edytuj kod]

KNP jest przeciwko decydowaniu o zmianie praw w głosowaniu większościowym, akceptuje natomiast głosowanie nad wyborem osób w jednomandatowych okręgach wyborczych. Kongres Nowej Prawicy postuluje uchwalenie nowej konstytucji w duchu liberalnym, zmniejszenie liczby posłów i senatorów, radykalną separację władzy wykonawczej i ustawodawczej oraz utworzenie Rady Stanu, która przejęłaby od sejmu kompetencje w tworzeniu ustaw. Opowiada się również za autonomią wszystkich regionów, zachowując jednak pierwszeństwo prawa państwowego nad regionalnym[16].

Struktura i działacze[edytuj | edytuj kod]

Partia dzieli się na 5 makroregionów (Północ, Zachód, Wschód, Południe i Centrum) oraz na 16 regionów odpowiadających województwom.

Organa władzy w partii[edytuj | edytuj kod]

  • Konwent,
  • Konwentykl,
  • Rada Główna,
  • Zarząd,
  • Prezes,
  • Straż,
  • Centralna Komisja Rewizyjna,
  • Sąd Naczelny,
  • Rada Sygnatariuszów.

Źródło: Statut KNP. nowaprawica.org.pl, 3 lipca 2011.

Władze partii[edytuj | edytuj kod]

Prezes:

I wiceprezes:

  • Artur Dziambor

II wiceprezes:

III wiceprezes:

  • Jacek Wilk

IV wiceprezes:

  • Piotr Najzer

Sekretarz generalny:

  • Arkadiusz Oziębło

Skarbnik:

  • Robert Oleszczak

Źródło: Władze KNP. nowaprawicajkm.pl, 17 stycznia 2014.

Organy prasowe[edytuj | edytuj kod]

W czasie wyborów w 2011 powstał „Tygodnik Nowej Prawicy”, na czele którego stał wiceprezes Mieczysław Burchert oraz Łukasz Pilarski i Marek Nowakowski. W 2012 Łukasz Cichy zainicjował powstanie i został redaktorem naczelnym „Biuletynu Nowej Prawicy”.

Poparcie[edytuj | edytuj kod]

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty (Sejm) Zmiana Mandaty (Senat) Zmiana
2011 1,06% - 0 - 0 -

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wyniki głosowania. pkw.gov.pl.
  2. Wyniki głosowania do sejmików województw według komitetów wyborczych i województw. pkw.gov.pl.
  3. „Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność” – nowa partia zgłoszona do rejestracji. ruchwolnosci.org, 5 grudnia 2010.
  4. Pierwsze spotkanie UPR-WiP we Wrocławiu!. upr.wroclaw.pl, 31 marca 2011.
  5. Janusz Korwin-Mikke: Sytuacja w UPR i WiP. nczas.home.pl, 29 marca 2011.
  6. "Obalić to nieludzkie państwo". Kongres Nowej Prawicy. wprost.pl, 16 kwietnia 2011.
  7. Tomasz Dalecki: Kongres Nowej Prawicy – relacja. nowaprawica.org.pl, 17 kwietnia 2011.
  8. Adam Wawrzyniec: Kongres Nowej Prawicy. Oficjalna nazwa partii. nczas.com, 14 maja 2011.
  9. Partia Korwin-Mikkego walczy z PKW. tvn24.pl, 14 września 2011.
  10. Nie rozpatrzymy!. nowaprawica.org.pl, 5 października 2011.
  11. Komitet Wyborczy Nowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke. pkw.gov.pl.
  12. Wyniki głosowania wg komitetów wyborczych. pkw.gov.pl.
  13. Wyniki głosowania. kbw.gov.pl.
  14. Przemysław Wipler i Janusz Korwin-Mikke podpisali porozumienie programowe. wp.pl, 10 marca 2014.
  15. Deklaracja Ideowa. nowaprawica.org.pl.
  16. Program. glosujteraz.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]