Kongres Panafrykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kongres Panafrykański (Pan Africanist Congress) - dawniej ruch wyzwoleńczy przeciw reżimowi apartheidu, obecnie niewielka marksistowska partia polityczna w Republice Południowej Afryki[1]. Współcześnie istnieje pod nazwą Kongres Panafrykański Azani. Militarnym skrzydłem partii było Poqo następnie przemianowane na "Azanian People's Liberation Army".

Historia[edytuj | edytuj kod]

PAC został formalnie założony w dniu 6 kwietnia 1959 w Soweto przez byłych członków Afrykańskiego Kongresu Narodowego którzy sprzeciwili się zmianą w ugrupowaniu w roku 1949. Pierwszym prezydentem partii został Robert Sobukwe, a Potlako Leballo Sekretarzem Generalnym.

21 marca 1960, PAC zorganizował kampanię przeciwko reżimowi. Demonstracje odbyły się w Sharpeville i Langa, w Sharpeville policja brutalnie stłumiła manifestację, wydarzenie te przeszło do historii jako "masakra Sharpeville". Policja zabiła wówczas 69 osób i raniła 186. Sobukwe i inni czołowi przywódcy zostali aresztowani. Sobukwe został skazany na trzy lata a Potlako Leballo na dwa lata w więzienia, Sobukwe zmarł w Kimberley, w 1978 na raka płuc. Bezpośrednio po masakrze w Sharpeville, zdelegalizowano zarówno ANC i PAC. W 1968 w odpowiedzi na represję utworzono militarne skrzydło ugrupowania. Partia została zalegalizowana po upadku dyktatury w 1990.

Ugrupowanie opiera się na trzech filarach - socjalizmie, afrykańskim nacjonalizmie i jedności kontynentu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy