Koniak (geologia)
Z Wikipedii
Koniak (ang. Coniacian)
- w sensie geochronologicznym – trzeci wiek późnej kredy w erze mezozoicznej, trwający około 3,5 milionów lat (od 89,3 ± 1,0 do 85,8 ± 0,7 mln lat). Koniak jest młodszy od turonu a starszy od santonu.
- w sensie chronostratygraficznym – trzecie piętro górnej kredy, wyższe od turonu a niższe od santonu.
Stratotyp dolnej granicy koniaku znajduje się w kamieniołomie Salzgitter-Salder koło Hannoveru (Dolna Saksonia, Niemcy). Granica opiera się na pierwszym wystąpieniu małża Cremnoceramus rotundatus (sensu Troeger). Nazwa pochodzi od miasta Cognac w zachodniej Francji.
