Konica Minolta Dynax 7D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konica Minolta Dynax 7D z obiektywem AF 28-75 mm.

Konica Minolta Dynax 7D (W USA Konica Minolta Maxxum 7D, w Japonii α-7 Digital) – pierwsza lustrzanka cyfrowa produkowana przez firmę Konica Minolta w latach 2004–2006, oparta na analogowym modelu Dynax 7.

Premiera aparatu miała miejsce we wrześniu 2004 roku. Była to jedyna wówczas na rynku lustrzanka ze stabilizacją w korpusie. Na rynku amerykańskim aparat dystrybuowany był pod nazwą Konica Minolta Maxxum 7D, natomiast na japońskim – Alfa 7D[1].

Podstawowe dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • typ: lustrzanka cyfrowa z wbudowaną lampą błyskową i wymiennymi obiektywami (bagnet A)
  • matryca: rozdzielczość efektywna ok. 6,3 megapikseli
  • maksymalna rozdzielczość: 3008 x 2000 pikseli
  • typ przetwornika obrazu: przetwornik CCD formatu APS-C (23,5 x 15,7mm)
  • czułość ISO: odpowiednik ISO 100 – 3200
  • nośniki: CompactFlash typu I i II
  • monitor: LCD o przekątnej 2,5 cala
  • stabilizacja obrazu: tak (CCD Anti-Shake)
  • waga: ok. 760 g (bez akumulatora i karty pamięci)
  • wymiary (szerokość x wysokość x głębokość): 150 x 106 x 77,5 (mm)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]