Koniczyna brunatna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Koniczyna brunatna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Rodzaj | koniczyna |
| Gatunek | koniczyna brunatna |
| Nazwa systematyczna | |
| Trifolium badium Schreb. J. Sturm, Deutschl. Fl. Abt. 1(Heft 16):12. 1804 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Koniczyna brunatna (Trifolium badium) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny bobowatych. Występuje w środkowej, południowej i wschodniej Europie oraz w Iranie i Turcji[2]. W Polsce występuje wyłącznie w Tatrach, gdzie jest rośliną dość częstą. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy lub zadomowiony.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Bylina o płożącej się lub wzniesionej łodydze, mającej długość 10–30 cm. Oprócz kwitnących pędów z łodygami, roślina wytwarza także same różyczki liściowe.
- Liście
- Trójlistkowe, o eliptycznych, drobnoząbkowanych listkach. Listki mają 1,5–2-krotnie większą długość od szerokości. Występują przylistki o jajowatolancetowatym kształcie.
- Kwiaty
- Kwiaty motylkowe zebrane w gęste główki wyrastające na szczycie łodygi, przeważnie pojedynczo (czasami tylko po dwie). Główki mają średnicę 1,5–2 cm i kulisty kształt. Kwiaty w czasie kwitnienia są żółte, po przekwitnięciu brunatne (stąd nazwa gatunkowa rośliny). Poszczególne kwiatki mają długość 6–7 mm podczas kwitnienia, 7–9 mm podczas owocowania i posiadają drobne przysadki. Ich korona jest dłuższa od 5-nerwowego kielicha. Gardziel kielicha jest naga, jego dolne działki owłosione są długimi włosami, górne bardzo krótkimi. Podłużnie zmarszczony żagielek korony bez paznokcia, o stopniowo zwężającej się nasadzie i sklepiony od samej nasady. Skrzydełka kwiatów są prosto wzniesione.
- Owoc
- Jednonasienne strąki o długości ok. 5-krotnie większej od szyjki.
[edytuj] Biologia i ekologia
- Bylina. Kwitnie od lipca do września, jest owadopylna. Nasiona rozsiewają się późną jesienią i w zimie.
- Siedlisko: porasta trawiaste zbocza, murawy, skały. W Tatrach występuje od regla dolnego po piętro alpejskie. Hemikryptofit.
- Jak wszystkie gatunki koniczyny jest rośliną o bardzo dużych wartościach odżywczych dla zwierząt i stanowi ulubiony pokarm kozic i świstaków.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
[edytuj] Bibliografia
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
