Koniczyna drobnogłówkowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Koniczyna drobnogłówkowa | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Rodzaj | koniczyna |
| Gatunek | koniczyna drobnogłówkowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Trifolium dubium Sibth. Fl. oxon. 231. 1794 |
|
| Synonimy | |
|
Trifolium minus Sm. |
|
Koniczyna drobnogłówkowa (Trifolium dubium Sibth.) – gatunek rośliny należącej do rodziny bobowatych. Występuje w prawie całej Europie, z wyjątkiem południowego wschodu, w Azji Zachodniej i na Kaukazie oraz w Afryce Północnej[2]. W Polsce jest pospolita w większej części niżu i niższych położeniach górskich.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Wiotkie, rozesłane pędy, do 35 cm długości.
- Liście
- Niebieskawozielone, o trzech odwrotnie jajowatych listkach. Długość ok. 1 cm, listek środkowy z ogonkiem dłuższym niż boczne.
- Kwiaty
- Zebrane w główkę 5–8 mm średnicy. Występuje do 20 malutkich, żółtych kwiatków. Płatki korony żółte, później ciemnobrązowe.
[edytuj] Biologia i ekologia
- Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Kwitnie od maja do września.
- Porasta suche łąki, suche murawy, wygony, pastwiska, przydroża. Występuje zazwyczaj w zbiorowiskach murawowych i preferuje żyzne gleby. Rośnie do wysokości 500 m n.p.m.
- W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzęu (O.) Arrhenatheretalia[3].
- Liczba chromosomów 2n=28,32[4]
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
[edytuj] Bibliografia
- Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998. ISBN 83-7129-756-4.