Koniczyna krwistoczerwona
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Koniczyna krwistoczerwona | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Rodzaj | koniczyna |
| Gatunek | koniczyna krwistoczerwona |
| Nazwa systematyczna | |
| Trifolium incarnatum L. Sp. pl. 2:769. 1753 |
|
Koniczyna krwistoczerwona, koniczyna inkarnatka, koniczyna szkarłatna (Trifolium incarnatum L.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Rdzenny obszar jej występowania to: Turcja, południowa i południowo-wschodnia Europa, Wielka Brytania, Madera, rozprzestrzeniła się także na Azorach[2]. Jest uprawiana w wielu rejonach świata. W Polsce jest to roślina uprawna i dziczejąca (efemerofit).
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona lub podnosząca się, o wysokości 20-40 (wyjątkowo do 60) cm, rozgałęziona. Jest kosmato owłosiona.
- Liście
- Składające się z 3 listków. Górne listki są odwrotnie klinowate, jajowate Przylistki są niewyraźnie ząbkowane, błonkowate. Wszystkie liście kosmato owłosione.
- Kwiaty
- Zebrane w pojedyncze główki na długich szypułkach. Podczas dojrzewania zmieniają kształt na podługowato-walcowaty. Kwiaty motylkowe z zaostrzonym żagielkiem, korona krwistoczerwona. Kielich 10-nerwowy i gęsto owłosiony.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna lub dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do sierpnia.
Zastosowanie [edytuj]
Jest to roślina pastewna, należąca do roślin motylkowych drobnonasiennych. Służy jako pasza oraz stosowana na poplon ozimy. Znajduje się w rejestrze roślin uprawnych Unii Europejskiej.
- Siew: 2-3/VIII lub 3/III-1/IV
- Liczba pokosów: 1
- Kompleksy glebowe: 4, 5
- Średni plon: 20-25 t/ha
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
Bibliografia [edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.