Koniczyna różnoogonkowa

Koniczyna różnoogonkowa
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	Euphyllophyta
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	dwuliścienne właściwe
Rząd	bobowce
Rodzina	bobowate
Rodzaj	koniczyna
Gatunek	koniczyna różnoogonkowa
Nazwa systematyczna
Trifolium campestre Schreb. J. Sturm, Deutschl. Fl. Abt. 1(Heft 16): t. 253. 1804
Zdjęcia i grafiki w Commons

Koniczyna różnoogonkowa (Trifolium campestre Schreb.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Jest to jeden z najbardziej pospolitych gatunków koniczyn w Europie Środkowej. W Polsce występuje dość pospolicie na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Morfologia

Łodyga

Wzniesiona lub rozesłana, wysokości 10–30 cm.

Liście

Ulistnienie wszystkich liści skrętoległe. Liście trójlistne, przy czym środkowy listek ma dłuższy ogonek niż dwa pozostałe (stąd pochodzi nazwa gatunkowa tej koniczyny. Przylistki krótsze niż ogonki liściowe.

Kwiaty

Motylkowe, zebrane w 20–30 kwiatowe główki o długości 7–10 mm, siedzące bocznie w kątach liści. Żagielek podłużnie zmarszczony i sklepiony tylko na szczycie, wszystkie ząbki kielicha nagie. Kwiaty żółte, po przekwitnięciu stają się jasnobrązowe.

Biologia i ekologia

Roslina jednoroczna. Porasta suche łąki, przydroża, pospolita jako chwast. W uprawach rolnych jest chwastem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Coelerio-Corynephoretea. Kwitnie od maja do września.

Nie jest uprawiana na paszę. Przez zwierzęta jest jednak zjadana, szczególnie chętnie przez owce.

Koniczyna polna (po lewej) i koniczyna różnoogonkowa (po prawej)

Bibliografia

1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
2. Martin Červenka [et al.]: Świat roślin, skał i minerałów. E. Siatkowska, A. Kaszak (tłum.), J. Krejća (ilustr.). Warszawa: PWRiL, 1990. ISBN 83-09-00462-1.
3. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.