Koniczyna różnoogonkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koniczyna różnoogonkowa
Trifolium campestre 300907.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj koniczyna
Gatunek koniczyna różnoogonkowa
Nazwa systematyczna
Trifolium campestre Schreb.
J. Sturm, Deutschl. Fl. Abt. 1(Heft 16): t. 253. 1804
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Koniczyna różnoogonkowa (Trifolium campestre Schreb.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Jest to jeden z najbardziej pospolitych gatunków koniczyn w Europie Środkowej. W Polsce występuje dość pospolicie na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona lub rozesłana, wysokości 10–30 cm.
Liście
Ulistnienie wszystkich liści skrętoległe. Liście trójlistne, przy czym środkowy listek ma dłuższy ogonek niż dwa pozostałe (stąd pochodzi nazwa gatunkowa tej koniczyny. Przylistki krótsze niż ogonki liściowe.
Kwiaty
Motylkowe, zebrane w 20–30 kwiatowe główki o długości 7–10 mm, siedzące bocznie w kątach liści. Żagielek podłużnie zmarszczony i sklepiony tylko na szczycie, wszystkie ząbki kielicha nagie. Kwiaty żółte, po przekwitnięciu stają się jasnobrązowe.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Porasta suche łąki, przydroża, pospolita jako chwast. W uprawach rolnych jest chwastem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Coelerio-Corynephoretea[2]. Kwitnie od maja do września.

Nie jest uprawiana na paszę. Przez zwierzęta jest jednak zjadana, szczególnie chętnie przez owce.

Koniczyna polna (po lewej) i koniczyna różnoogonkowa (po prawej)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Martin Červenka [et al.]: Świat roślin, skał i minerałów. E. Siatkowska, A. Kaszak (tłum.), J. Krejća (ilustr.). Warszawa: PWRiL, 1990. ISBN 83-09-00462-1.
  3. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.