Koniec Sankt Petersburga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koniec Sankt Petersburga
Конец Санкт-Петербурга
Plakat do filmu (1928)
Plakat do filmu (1928)
Gatunek dramat, film historyczny
Rok produkcji 1927
Data premiery 13 grudnia 1927
Kraj produkcji ZSRR
Czas trwania 89 minut
Reżyseria Wsiewołod Pudowkin, Michaił Doller
Scenariusz Natan Zarchi, Wsiewołod Pudowkin
Główne role Aleksandr Czistiakow, Wiera Baranowska, Iwan Czuwielew
Muzyka Władimier Jurowski
Zdjęcia Anatolij Gołownia
Scenografia Siergiej Kozłowski
Produkcja Mieżrabpom-Ruś
Strona internetowa

Koniec Sankt Petersburga (ros. Конец Санкт-Петербурга, Koniec Sankt-Pietierburga, inna nazwa: Petersburg–Piotrogród–Leningrad, ros. Петербург–Петроград–Ленинград, Pietierburg–Pietrograd–Leningrad) – niemy film radziecki z 1927 roku w reżyserii Wsiewołoda Pudowkina i Michaiła Dollera.

Historia filmu[edytuj | edytuj kod]

Film powstał w dziesiątą rocznicę rewolucji październikowej. Przy powstaniu scenariusza reżyser Wsiewołod Pudowkin współpracował z Natanem Zarchim. Pierwotna wersja miała obejmować historię Petersburga od czasów jego powstania. W założeniu ówczesna stolica Rosji miała symbolizować to, co dla Rosjan jest obce, a jednocześnie to, co postępowe (metafora Petersburga interpretowana jest dwojako). Pomysł ze scenariuszem nie został zrealizowany, wykorzystano tylko jego ostatnią część: od początku XX wieku do zwycięstwa rewolucji bolszewickiej.

Mimo iż Koniec Sankt Petersburga uważany jest za film polityczny, ukazuje mistrzowsko wyreżyserowane obrazy stolicy. Wyjaśnia również proces dojścia bolszewików do władzy w Rosji w 1917 roku, przy czym nacisk jest położony nie na uwarunkowania polityczne, lecz na determinacje zwykłych ludzi w walce o prawa przeciwko kapitalistom i samodzierżawiu.

Film zainspirował kompozytowa Władimira Dukielskiego do napisania w 1937 roku oratorium o tym samym tytule.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Młody chłop przybywa do Sankt Petersburga w celach znalezienia pracy. Zostaje zatrudniony w fabryce i styka się z ideologią socjalistyczną, której nie pojmuje. Bierze udział w strajku robotników i zostaje ukarany więzieniem, gdzie współwięźniowie – bolszewicy – uświadamiają go klasowo. Podczas pierwszej wojny światowej zostaje wcielony do wojska. Gdy nadchodzi rewolucja, były chłop w pierwszym szeregu idzie na szturm Pałacu Zimowego.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Twórcy filmu[edytuj | edytuj kod]

  • Wsiewołod Pudowkin – reżyser, scenariusz
  • Michaił Doller (Михаил Доллер) – reżyser
  • Natan Zarchi (Натан Зархи) – scenariusz
  • Anatolij Gołownia (Анатолий Головня) – zdjęcia
  • Władimir Jurowski (Владимир Юровский) – muzyka
  • Siergiej Kozłowski (Сергей Козловский) – scenografia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]