Koniec wieczności

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Koniec wieczności
Autor Isaac Asimov
Tytuł oryginalny The End of Eternity
Kraj wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data pierwszego wydania 1955
Wydawca Doubleday
Typ utworu science fiction
Data pierwszego wydania polskiego 1969
Pierwszy wydawca polski Iskry
Tłumaczenie Adam Kaska

Koniec wieczności (oryg. ang. The End of Eternity) – książka fantastycznonaukowa Isaaca Asimova, wydana przez Doubleday w 1955 r., polskie tłumaczenie ukazało się nakładem wydawnictwa Iskry w serii Fantastyka-Przygoda w 1969 r.

[edytuj] Fabuła

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Książka opowiada o świecie, w którym istnieje swoisty boczny tor, zwany Wiecznością. Wieczność pozwala na obserwację i kontrolę wydarzeń w rzeczywistości. Operatorzy wieczności poprawiają świat, wprowadzając drobne zmiany. Naukowcy odkryli, że drobna zmiana powoduje narastające różnice w kolejnych latach, które osiągają punkt kulminacyjny po około kilku dekadach, po czym zaczynają się wytłumiać. W ten sposób śmierć konkretnego naukowca może mieć wpływ na losy jego epoki, ale nie zmieni wydarzeń mających miejsce za kilka tysięcy lat. Z tego powodu każdy specjalista wieczności jest przydzielony do konkretnego stulecia.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Koniec_wieczno%C5%9Bci”