Konik (obrzęd)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konik

Konik, chodzenie z konikiem – dawny pogański obrzęd, który w tradycji ludowej przetrwał do połowy XX wieku. Człowiek przebrany za konia chodził w zespole kolędniczym w okresie Bożego Narodzenia, a podczas zapustów w orszaku towarzyszących mu chłopców. Na Mazowszu nadnarwiańskim, chodzący z konikiem chłopcy śpiewali:

Hulaj, hulaj koniku
Po zielonym gaiku.
Gdzie nasz konik pochodzi
Tam się żytko urodzi.
Gdzie nasz konik nie chodzi
Tam się żytko nie rodzi.

Przypuszcza się, że na podstawie tradycji chodzenia z konikiem powstała krakowska tradycja Lajkonika.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Witkowski, Doroczne polskie obrzędy i zwyczaje ludowe, Kraków 1965.