Konklawe 1276 (Adrian V)
Z Wikipedii
Konklawe 2-11 VII 1276 – drugie konklawe 1276 roku. Wybrało Adriana V na następcę Innocentego V.
Spis treści |
[edytuj] Lista uczestników
Papież Innocenty V zmarł nagle 22 czerwca 1276 roku po zaledwie pięciu miesiącach pontyfikatu. W chwili jego śmierci było 14 kardynałów. W konklawe wzięło udział 13 z nich:
- Vicedominus de Vicedominis (nominacja kardynalska: 3 czerwca 1273) – kardynał-biskup Palestriny; dziekan Św. Kolegium Kardynałów
- Bertrand de Saint-Martin, O.S.B. (3 czerwca 1273) – kardynał-biskup Sabiny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Marcello; subdziekan Św. Kolegium Kardynałów
- Pedro Julião (3 czerwca 1273) – kardynał-biskup Frascati
- Simone Paltineri (17 grudnia 1261) – kardynał-prezbiter SS. Silvestro e Martino ai Monti; protoprezbiter Św. Kolegium Kardynałów
- Ancher Pantaleon (22 maja 1262) – kardynał-prezbiter S. Prassede
- Guillaume de Bray (22 maja 1262) – kardynał-prezbiter S. Marco; kamerling Św. Kolegium Kardynałów
- Riccardo Annibaldeschi (1238) – kardynał-diakon S. Angelo in Pescheria; protodiakon Św. Kolegium Kardynałów; archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej
- Giovanni Gaetano Orsini (28 maja 1244) – kardynał-diakon S. Nicola in Carcere Tulliano; administrator kościołów prezbiterialnych S. Lorenzo in Damaso i S. Crisogono; inkwizytor generalny Św. Oficjum Inkwizycji
- Ottobono Fieschi (luty 1252) – kardynał-diakon S. Adriano; archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej
- Uberto Coconati (17 grudnia 1261) – kardynał-diakon S. Eustachio
- Giacomo Savelli (17 grudnia 1261) – kardynał-diakon S. Maria in Cosmedin
- Goffredo di Raynaldo (17 grudnia 1261) – kardynał-diakon S. Giorgio in Velabro
- Matteo Orsini Rosso (22 maja 1262) – kardynał-diakon S. Maria in Portico
7 elektorów otrzymało nominacje od Urbana IV, 3 – od Grzegorza X, a 2 – od Innocentego IV a jeden od Grzegorza IX.
[edytuj] Nieobecni
Jeden kardynał mianowany przez Urbana IV:
- Simon de Brion (17 grudnia 1261) – kardynał-prezbiter S. Cecilia; legat papieski we Francji
[edytuj] Podziały wśród kardynałów
Święte Kolegium było podzielone na zwolenników król Sycylii Karola I Andegaweńskiego (kardynałowie francuscy i część kardynałów włoskich, ich kandydatem był Ottobono Fieschi) oraz tych, którzy sprzeciwiali się dominacji Andegawenów w Italii (większość kardynałów włoskich, wśród nich Orsini i Coconati).
[edytuj] Przebieg konklawe
Kardynałowie zebrali się na konklawe w Bazylice Laterańskiej w dniu 2 lipca 1276. Obecny wówczas w Rzymie Karol I Andegaweński wziął na siebie obowiązek pilnowania przestrzegania norm konstytucji „Ubi periculum” o konklawe. Kiedy więc po trzech dniach okazało się, że elektorzy nie doszli do porozumienia, nakazał ograniczenie im dostaw żywności. Karol I w swojej roli „strażnika” konklawe nie był jednak bezstronny: włoskim kardynałom (w większości mu nieprzychylnym) dostarczano tylko chleb i wodę, natomiast sprzymierzeńcy Karola (głównie Francuzi) byli traktowani bardziej ulgowo. Po dziewięciu dniach frakcja "italska" uległa i jednogłośnie wybrano kandydata proandegaweńskiego Ottobono Fieschi, bratanka papieża Innocentego IV i byłego legata papieskiego w Anglii. Elekt przybrał imię Adrian V.
Następnego dnia po wyborze Adrian V wydał bullę „Consistorial allocution”, w której zawiesił obowiązywanie konstytucji „Ubi periculum”, gdyż uznał jej postanowienia za zbyt rygorystyczne. Obiecał wydanie nowych regulacji, jednak zmarł kilka tygodni później, zanim doszło do jego konsekracji i koronacji.
[edytuj] Linki zewnętrzne
http://www.fiu.edu/~mirandas/conclave-xiii.htm#1276A
http://www.vaticanhistory.de/vh/html/hadrian_v_.html
| Poprzednik Konklawe 1276 |
1276 Adrian V |
Następca Papieska elekcja 1276 |

