Konklawe 1585

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Konklawe 21-24 IV 1585 – konklawe zakończone wyborem Sykstusa V na następcę zmarłego Grzegorza XIII.

Spis treści

[edytuj] Początek sediswakancji

Grzegorz XIII zmarł 10 kwietnia 1585 roku w wieku 83 lat po blisko 13-letnim pontyfikacie, w trakcie którego kontynuował reformę Kościoła zapoczątkowaną przez Sobór Trydencki. Po śmierci papieża w Rzymie wybuchły rozruchy, podczas których wielu więźniów (w tym 36 skazanych na śmierć) uciekło z więzień, jednak dzięki energicznej akcji księcia Sora Giacomo Boncompagniego (syna zmarłego papieża) i kardynała-kamerlinga Vastavillani przywrócono w Rzymie porządek i kardynałowie mogli w spokoju przystąpić do wybierania papieża.

[edytuj] Lista uczestników

W konklawe uczestniczyło 42 z 60 żyjących kardynałów:

  • Michele Bonelli, O.P. (6 marca 1566) - kardynał-prezbiter S. Maria sopra Minerva; prefekt Św. Kongregacji ds. Zakonów; kamerling Św. Kolegium Kardynałów; protektor Węgier
  • Antonio Carafa (24 marca 1568) - kardynał-prezbiter SS. Giovanni e Paolo; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Łaski; przewodniczący komisji ds. rewizji Wulgaty
  • Nicolas de Pellevé (17 maja 1570) - kardynał-prezbiter S. Prassede; prefekt Św. Kongregacji ds. Biskupów; arcybiskup Sens
  • Pedro de Deza (21 lutego 1578) – kardynał-prezbiter S. Prisca
  • Matthieu Cointerel (12 grudnia 1583) - kardynał-prezbiter S. Stefano al Monte Celio; prefekt Sekretariatu Listów Apostolskich
  • Guglielmo Sirleto (12 marca 1565) - kardynał-diakon S. Lorenzo in Panisperna; bibliotekarz Św. Kościoła Rzymskiego

Skład narodowościowy: Włosi – 36, Francuzi – 3, Niemcy – 2, Hiszpanie – 1.

16 elektorów otrzymało kapelusz kardynalski od Grzegorza XIII, 9 od Piusa V, 14 od Piusa IV, 1 od Juliusza III i 2 od Pawła III.

[edytuj] Nieobecni

18 kardynałów, w tym 6 Włochów, 7 Francuzów (z czego jeden, Granvelle, w służbie hiszpańskiej), 2 Hiszpanów, Niemiec, Polak i Węgier:

  • Georges d'Armagnac (19 grudnia 1544) – kardynał-prezbiter S. Nicvola in Carcere Tulliano; administrator archidiecezji Tuluza; ko-legat w Awinionie
  • Agostino Valeri (12 grudnia 1583) – kardynał-prezbiter S. Marco; prefekt Św. Kongregacji Indeksu; biskup Werony

Trzech spośród nieobecnych nominował Paweł III, jednego Pius IV, a pozostałych czternastu Grzegorz XIII.

[edytuj] Kandydaci i frakcje

Frakcje w kolegium kardynalskim tworzyły się wokół nepotów poprzednich papieży. Nominaci Grzegorza XIII skupili się wokół Filippo Boncompagniego, Piusa V – wokół Bonellego, a Piusa IV – wokół kardynała Sittich von Hohenems. Oprócz tego byli też tzw. koronowani kardynałowie – Madruzzo reprezentował królestwo Hiszpanii, Alessandro Medici – Wielkie Księstwo Toskanii, a trzech Francuzów i kardynał d’Este – Francję, jednak kraje te okazywały niemal całkowity brak zainteresowania konklawe. Jedynie Toskania nie chciała dopuścić do wyboru Alessandro Farnese, krewnego książąt Parmy, rywali Medyceuszy.

Tych kilka mniejszych ugrupowań szybko skupiło się wokół dwóch liderów: Alessandro Farnese, który niemal oficjalnie wysuwał swoją kandydaturę i zdołał do niej przekonać Boncompagniego, oraz przeciwnego mu Alessandro Medici, wokół którego skupiły się partie nominatów Piusa IV i Piusa V.

Oprócz Farnese do papabile zaliczani byli kardynałowie Sirleto, Cesi, Santori, Montalto, Albani, Facchinetti i Castagna. Przeważały opinie, że konklawe będzie trwało długo, być może nawet kilka miesięcy.

[edytuj] Przebieg konklawe

Konklawe rozpoczęło się 21 kwietnia. W pierwszym głosowaniu następnego dnia kardynał von Hohenems próbował przeforsować kardynała Sirleto na papieża, ale sprzeciwili mu się Medici i d’Este. W trakcie nocnych negocjacji zaproponowano kardynała Castagnę, ale drugie głosowanie także nie przyniosło rezultatu. Wieczorem 22 kwietnia po mieście rozniosła się fałszywa pogłoska o zwycięstwie popularnego wśród Rzymian kardynała Farnese.

Po odrzuceniu Sirleto i Castagny Medici wysunął kandydaturę franciszkanina Felice Peretti Montalto i zdołał pozyskać dla niej profrancuskiego kardynała d’Este. Również von Hohenems, Bonelli i Madruzzo (a wraz z nimi ich partie) poparli Montalto. W tym momencie do jego wybrania brakowało już tylko 4 głosów, Bonelli zdołał jednak przekonać Boncompagniego do porzucenia kandydatury Farnese, która wobec silnej opozycji i tak nie miała szans. Z chwilą pozyskania Boncompagniego i jego protegowanych wybór kardynała Montalto był już pewny.

[edytuj] Wybór Sykstusa V

24 kwietnia, a więc juz czwartego dnia, Felice Peretti Montalto został wybrany na papieża przez tzw. adorację (aklamację), do której dołączył także wielki przegrany tego konklawe, kardynał Farnese. W potwierdzającym głosowaniu wszyscy kardynałowie zagłosowali na Montalto, z wyjątkiem jego samego, który w dowód uznania i wdzięczności oddał swój głos na Farnese. Nowy papież przybrał imię Sykstusa V.

[edytuj] Źródła

Poprzednik
Konklawe 1572		 1585
Sykstus V		 Następca
Konklawe 1590
p • d • e
Papieskie elekcje i konklawe
Elekcje w XI wieku

1061 • 1073 • 1086 • 1088 • 1099
Elekcje w XII wieku

1118 • 1119 • 1124 • 1130 • 1143 • 1144 • 1145 • 1153 • 1154 • 1159 • 1164 (antypapież) • 1168 (antypapież) • 1181 • 1185 • 1187 (Październik) • 1187 (Grudzień) • 1191 • 1198
Elekcje/konklawe w XIII wieku

1216 • 1227 • 1241 • 1243 • 1254 • 1261 • 1264-1265 • 1268-1271 • 1276 (Styczeń) • 1276 (Lipiec) • 1276 (Sierpień-Wrzesień) • 1277 • 1280-1281 • 1285 • 1287-1288 • 1292-1294 • 1294
Konklawe w XIV wieku

1303 • 1304-1305 • 1314-1316 • 1334 • 1342 • 1352 • 1362 • 1370 • 1378 (papież) • 1378 (antypapież) • 1389 • 1394 (antypapież)
Konklawe w XV wieku

1404 • 1406 • 1409 (antypapież) • 1410 (antypapież) • 1417 • 1423 (antypapież) • 1431 • 1447 • 1455 • 1458 • 1464 • 1471 • 1484 • 1492
Konklawe w XVI wieku

1503 (Wrzesień) • 1503 (Październik) • 1513 • 1521-1522 • 1523 • 1534 • 1549-1550 • 1555 (Kwiecień) • 1555 (Maj) • 1559 • 1565-1566 • 1572 • 1585 • 1590 (Wrzesień) • 1590 (Październik-Grudzień) • 1591 • 1592
Konklawe w XVII wieku

1605 (Marzec) • 1605 (Maj) • 1621 • 1623 • 1644 • 1655 • 1667 • 1669-1670 • 1676 • 1689 • 1691 • 1700
Konklawe w XVIII wieku

1721 • 1724 • 1730 • 1740 • 1758 • 1769 • 1774-1775 • 1799-1800
Konklawe w XIX wieku

1823 • 1829 • 1830-1831 • 1846 • 1878
Konklawe w XX wieku

1903 • 1914 • 1922 • 1939 • 1958 • 1963 • 1978 (Sierpień) • 1978 (Październik)
Konklawe w XXI wieku

2005
 
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Konklawe_1585”