Konkurs Piosenki Eurowizji 1957

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1957
ESC 1957 logo.jpg
Informacje ogólne
Finał 3 marca 1957
Miejsce Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks, Frankfurt (Niemcy)
Nadawca ARD
Prowadzący Anaid Iplicjian
Informacje dodatkowe
Główny dyrygent Willy Berking
Uczestnicy
Debiut  Austria
 Dania
 Wielka Brytania
Łącznie 10 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie.
Zwycięzca  Holandia
Reprezentant Corry Brokken
Piosenka Net als toen
Muzyka Guus Jansen
Tekst Willy van Hemert
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1956         1958 ►

2. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 3 marca 1957 roku we Frankfurcie nad Menem przez niemieckiego nadawcę ARD.

Koncert finałowy prowadził Anaid Iplicjian, a zwyciężczynią została reprezentantka HolandiiCorry Brokken z utworem Willy'ego van Hemerta i Guusa Jansena „Net als toen”, za który zdobyła 31 punktów[1].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Frankfurt nad Menem.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Frankfurtu w Niemczech.
Studio Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks

Frankfurt nad Menem, znane także jako Frankfurt, znajduje się w kraju związkowym Hesja, który leży po obu stronach rzeki Men u stóp gór Taunus[2].

Halą, którą wybrano do zorganizowania 2. Konkursu Piosenki Eurowizji, została hala telewizji Hessischer Rundfunk we Frankfurcie. Kiedyś było to centrala nadawania telewizji Hessischer Rundfunk, dzisiaj hala muzyczna[3].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Finał emitowany był głównie przez radio, kilku nadawców pokazało go także w telewizji[1].

Zmiany w regulaminie[edytuj | edytuj kod]

Ilość i długość utworów[edytuj | edytuj kod]

W przeciwieństwie do konkursu w 1956 roku, każdy kraj mógł wysłać tylko jednego reprezentanta. Zasady dotyczące długości piosenek nie były sprecyzowane, dlatego podczas finału konkursu zaprezentowano najkrótszą (brytyjskie „All” Patricii Bredin – 1 min. 52 sek[1]) oraz najdłuższą (włoskie „Corde della mia chitarra” Nunzio Gallo – 5 min. 9 sek.[1]) propozycję w historii[1]. Po finale konkursu dodano zapis o poprawnej długości utworu, który zaznaczył, że każdy zgłoszony utwór musi trwać maksymalnie 3 minuty[4].

Udział duetów[edytuj | edytuj kod]

Regulamin konkursu w 1957 roku zezwolił na udział w stawce konkursowej duetów, dzięki temu Danię reprezentowali Birthe Wilke i Gustav Winckler z utworem „Skibet skal sejle i nat”[1]. Po występie para pocałowała się, a członek ekipy realizacyjnej zapomniał dać uczestnikom znać o zakończeniu występu. Tym samym, para odbyła najdłuższy w historii konkursu pocałunek[1][5].

Głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz w historii konkursu jury z poszczególnych krajów miało możliwość oddawania swoich głosów telefonicznie. Wprowadzono także zasadę, że juror nie może oddać głosu na utwór reprezentujący jego kraj[1].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział 10 krajów, w tym debiutująca Wielka Brytania, Austria i Dania. W finale wystąpili także reprezentacji krajów-założycieli: Belgia, Luksemburg, Niemcy, Francja, Włochy, Holandia i Szwajcaria[1].

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział dwóch uczestników, którzy zadebiutowali podczas inauguracyjnego konkursu w 1956 roku: Corry Brokken z Holandii oraz ówczesna zwyciężczyni – Lys Assia ze Szwajcarii[1][6].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język[7] Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Belgia niderlandzki Bobbejaan Schoepen Straatdeuntje 8 5
2  Luksemburg francuski Danièle Dupré „Amours mortes” 4 8
3  Wielka Brytania angielski Patricia Bredin „All” 7 6
4  Włochy włoski Nunzio Gallo Corde della mia chitarra 6 7
5  Austria niemiecki Bob Martin „Wohin, kleines Pony?” 10 3
6  Holandia niderlandzki Corry Brokken Net als toen 1 31
7  Niemcy niemiecki Margot Hielscher „Telefon, Telefon” 4 8
8  Francja francuski Paule Desjardins „La belle amour” 2 17
9  Dania duński Birthe Wilke & Gustav Winckler „Skibet skal sejle i nat” 3 10
10  Szwajcaria francuski Lys Assia L'enfant que j'étais 8 5

Legenda:

     1 miejsce

Tablica punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Każdy kraj wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, która przyznawała ulubionej piosence po jednym punkcie.

Wyniki
ESCTotaltscore PL.svg ESCBelgia PL.svg ESCLuksemburg PL.svg ESCWielka Brytania PL.svg ESCWłochy PL.svg ESCAustria PL.svg ESCHolandia PL.svg ESCNiemcy PL.svg ESCFrancja PL.svg ESCDania PL.svg ESCSzwajcaria PL.svg
ESCCon PL.svg Belgia 5 2 2 1
Luksemburg 8 1 4 3
Wielka Brytania 6 1 1 1 1 2
Włochy 7 1 1 2 2 1
Austria 3 2 1
Holandia 31 5 3 1 1 6 1 4 3 7
Niemcy 8 1 1 6
Francja 17 2 4 2 1 6 2
Dania 10 2 3 5
Szwajcaria 5 1 1 1 2

Legenda:

     1 miejsce

Międzynarodowi nadawcy oraz głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Reprezentanci Danii – Birthe Wilke i Gustav Winckler

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1957 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego wydarzenia, relacjonującego w ojczystym języku przebieg konkursu[8]:

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze[edytuj | edytuj kod]

  1.  Szwajcaria - Mäni Weber
  2.  Dania - nieznany
  3.  Francja - Claude Darget
  4.  Niemcy - Joachim Fuchsberger
  5.  Holandia - Willem Duys
  6.  Austria - Karl Bruck
  7.  Włochy - Nunzio Filogamo
  8.  Wielka Brytania - David Jacobs
  9.  Luksemburg - nieznany
  10.  Belgia - Bob Van Bael

Komentatorzy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Eurovision Song Contest 1957 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  2. History of Frankfurt City History (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  3. Große Sendesaal im Hessischen Rundfunk (Frankfurt am Main) (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  4. 2013 EUROVISION SONG CONTEST RULES (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  5. Eurovision 1957: UK says hello and the Danes seal it with a kiss (ang.). www.boombangablog.merseyblog.co.uk. [dostęp 2013-04-29].
  6. Eurovision Song Contest 1956 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  7. Eurovision Song Contest 1957 (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  8. Eurovision 1957 Cast and Crew. [dostęp 2013-04-30].
  9. Concours Eurovision de la Chanson 1957 (fr.). 2006-09-18. [dostęp 2013-04-30].
  10. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line].
  11. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str.10. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons