Konkurs Piosenki Eurowizji 1965

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1965
Informacje ogólne
Finał 20 marca 1965
Miejsce Sala di Concerto della RAI,
Neapol (Włochy)
Nadawca Radiotelevisione Italiana (RAI)
Prowadzący Renata Mauro
Informacje dodatkowe
Reżyser Romolo Siena
Główny dyrygent Gianni Ferrio
Interval act Mario del Monaco
Uczestnicy
Debiut  Irlandia
Powrót  Szwecja
Łącznie 18 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które miało do dyspozycji 3 punkty, które mogło podzielić na jedną, dwie lub trzy ulubione utworu. Po zsumowaniu punktów pierwsze, drugie i trzecie miejsce otrzymywało kolejno 5, 3 i 1 punkt. Jeśli tylko jedna piosenka otrzymała od jurorów wszystkie punkty - dostała 9 punktów, a jeśli wyróżnione zostały dwa utwory - 6 i 3 punkty.
Zero punktów  Belgia
 Finlandia
 Hiszpania
 Niemcy
Zwycięzca  Luksemburg
Reprezentant France Gall
Piosenka „Poupée De Cire, Poupée De Son”
Tekst i muzyka Serge Gainsbourg
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1964         1966 ►

10. Konkurs Piosenki Eurowizji 1965 odbył się 20 marca 1965 w Neapolu we Włoszech. Festiwal, który prowadziła Renata Mauro, wygrał Luksemburg.

Zwycięski utwór, "Poupée De Cire, Poupée De Son" autorstwa Serge'a Gainsbourga, wykonała nastoletnia France Gall[1]. Czwarty raz z rzędu aż cztery kraje nie zdobyły ani jednego punktu: Belgia, Finlandia (oba kraje drugi raz w historii), Niemcy i Hiszpania[1].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Neapol.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Neapolu we Włoszech.

Neapol to miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, położone tarasowo nad Zatoką Neapolitańską (Morze Tyrreńskie) u podnóża Wezuwiusza, trzecie pod względem zaludnienia miasto we Włoszech. Miasto założone zostało ok. VII wieku p.n.e., a jego pierwotna nazwa brzmiała Partenope[2][3][4].

Historyczne centrum Neapolu jest największe w Europie[5] i jest wymienione przez UNESCO na Liście Światowego Dziedzictwa[6]. W swojej historii Neapol był stolicą księstw, królestw i jednego imperium. Był też jednym z głównych ośrodków kultury. W mieście znajdują się takie zabytki, jak Palazzo Reale, antyczny andegaweński dwór królewski Castel Nuovo, Katedra Św. Januarego oraz Klasztor Kartuzów. Wzniesiony na planie sześcioramiennej gwiazdy zamek Sant'Elmo jest dzisiaj miejscem prezentacji kultury i sztuki[7].

Na organizację konkursu w 1965 roku przeznaczono Sala di Concerto della RAI, którą zbudowano na przełomie lat 50-60. XX wieku. Budynek znajduje się w Viale Marconi 9, w dystrykcie Fuorigrotta niedaleko Stadio San Paolo. Hala posiada trzy studia telewizyjne o łącznej powierzchni 1227 m²[8]





Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Reprezentant Szwecji, Ingvar Wixell, zamiast wykonać szwedzkojęzyczne "Annorstädes Vals" wykonał anglojęzyczną wersję utworu - "Absent Friend". Nie było to złamaniem regulaminu, ale rok później EBU wprowadziła zapis dot. języków narodowych, uniemożliwiając krajowi śpiewanie w języku angielskim[1].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięła udział rekordowa liczba osiemnastu krajów, w tym debiutująca Irlandia. Po rocznej przerwie do konkursu powróciła Szwecja[1].

Dyrygenci[edytuj | edytuj kod]

France Gall i Serge Gainsbourg z Luksemburga odbierają Grand Prix z rąk Mario del Monaco.

Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent. Głównym dyrygentem konkursu był Gianni Ferrio[9]

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język[10] Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Holandia niderlandzki Conny Van Der Bos „'t is genoeg” 11 5
2  Wielka Brytania angielski Kathy Kirby „I Belong” 2 26
3  Hiszpania hiszpański Conchita Bautista „¡Qué bueno, qué bueno!” 15 0
4  Irlandia angielski Butch Moore „Walking the Streets in the Rain” 6 11
5  Niemcy niemiecki Ulla Wiesner „Paradies, wo bist du?” 15 0
6  Austria niemiecki Udo Jürgens „Sag ihr, ich lass' sie grüßen” 4 16
7  Norwegia norweski Kirsti Sparboe „Karusell” 13 1
8  Belgia niderlandzki Lize Marke „Als het weer lente is” 15 0
9  Monako francuski Marjorie Noël „Va dire à l'amour” 9 7
10  Szwecja angielski Ingvar Wixell „Absent Friend” 10 6
11  Francja francuski Guy Mardel „N'avoue jamais” 3 22
12  Portugalia portugalski Simone de Oliveira „Sol de inverno” 13 1
13  Włochy włoski Bobby Solo Se piangi, se ridi 5 15
14  Dania duński Birgit Brüel „For din skyld” 7 10
15  Luksemburg francuski France Gall Poupée de cire, poupée de son 1 32
16  Finlandia fiński Viktor Klimenko „Aurinko laskee länteen” 15 0
17  Jugosławia serbsko-chorwacki Vice Vukov „Čežnja” 12 2
18  Szwajcaria francuski Yovanna „Non, à jamais sans toi” 8 8

Tabela punktacyjna[edytuj | edytuj kod]

Wyniki
Holandia Wielka Brytania Hiszpania Irlandia Niemcy Austria Norwegia Belgia Monako Szwecja Francja Portugalia Włochy Dania Luksemburg Finlandia Jugosławia Szwajcaria
Uczestnicy konkursu Holandia   - - - - - 5 - - - - - - - - - - -
Wielka Brytania -   5 - - - 1 6 - 3 - - 1 5 - - - 5
Hiszpania - -   - - - - - - - - - - - - - - -
Irlandia - - -   - - - - - - - 3 5 - - - 3 -
Niemcy - - - -   - - - - - - - - - - - - -
Austria - 3 - 5 -   - - - - - 5 3 - - - - -
Norwegia - - - - - 1   - - - - - - - - - - -
Belgia - - - - - - -   - - - - - - - - - -
Monako - 5 - - - - - -   - - - - - - - 1 1
Szwecja - - - - - - - - -   - - - 3 - 3 - -
Francja 1 - 3 1 3 - - - 5 -   - - - 3 1 5 -
Portugalia - - - - - - - - 1 - -   - - - - - -
Włochy 3 1 - - 1 - - 3 3 - 3 -   - 1 - - -
Dania - - - - - - - - - 5 - - -   5 - - -
Luksemburg 5 - 1 3 5 5 3 - - 1 - - - 1   5 - 3
Finlandia - - - - - - - - - - - - - - -   - -
Jugosławia - - - - - - - - - - 1 1 - - - -   -
Szwajcaria - - - - - 3 - - - - 5 - - - - - -  
KRAJE UPORZĄDKOWANE SĄ WEDŁUG KOLEJNOŚCI WYSTĘPOWANIA

Międzynarodowi nadawcy i głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1963 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego festiwalu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu. Nazwiska każdego z nich również są podane poniżej.

L.p. Kraj Sekretarz Komentator Nadawca
01  Holandia Dick van Bommel[11] Teddy Scholten Nederland 1[12]
02  Wielka Brytania Michael Aspel David Jacobs BBC1
David Gell BBC Light Programme
03  Hiszpania Pepe Palau Federico Gallo TVE[13]
04  Irlandia Frank Hall Bunny Carr Telefís Éireann
Kevin Roche Radio Éireann
05  Niemcy Lia Wöhr Hermann Rockmann ARD Deutsches Fernsehen[14]
06  Austria Ernst Grissemann Emil Kollpacher ORF
07  Norwegia Sverre Christophersen[15] Erik Diesen NRK/NRK P1[15]
08  Belgia Nand Baert Herman Verelst BRT
Paule Herreman RTB[16]
09  Monako TBD Pierre Tchernia Télé Monte Carlo
10  Szwecja Edvard Matz Berndt Friberg Sveriges Radio-TV i SR P1[17]
11  Francja TBD Pierre Tchernia Première Chaîne ORTF[18]
12  Portugalia Maria Manuela Furtado Henrique Mendes RTP
13  Włochy Renato Tagliani Renato Tagliani Programma Nazionale
14  Dania Bent Henius TBC DR TV
15  Luksemburg TBC Pierre Tchernia Télé-Luxembourg[18]
16  Finlandia Poppe Berg[19] Aarno Walli TV-ohjelma 1[20]
17  Jugosławia TBD Miloje Orlović Televizija Beograd
Mladen Delić Televizija Zagreb
Tomaž Terček Televizija Ljubljana
18  Szwajcaria Alexandre Burger Theodor Haller TV DRS
Georges Hardy TSR
Giovanni Bertini TSI

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Artysta Kraj Poprzedni rok Miejsce Punkty
Udo Jürgens  Austria 1964 6 11
Conchita Bautista  Hiszpania 1961 9 8
Vice Vukov  Jugosławia 1963 11 3

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Eurovision Song Contest 1965 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. [dostęp 2013-05-07].
  2. Cronologia della storia napoletana (wł.). [dostęp 2013-05-07].
  3. Topography of the Castel Nuovo area: between Parthenope and Neapolis (wł.). [dostęp 2013-05-07].
  4. Parthenope and Palepolis (wł.). [dostęp 2013-05-07].
  5. Istituzioni e società (wł.). [dostęp 2013-05-07].
  6. Centro Storico in Naples (ang.). [dostęp 2013-05-07].
  7. Neapol zabytki, przewodnik, atrakcje. [dostęp 2013-05-07].
  8. Archivio della canzone napoletana (wł.). [dostęp 2013-05-07].
  9. Conductors 1965. [dostęp 2013-05-07].
  10. 1965 - 10th edition (ang.). [dostęp 2013-05-07].
  11. "18 landen azen op het Eurovisie-goud", Limburgsch Dagblad, 20 marca 1965
  12. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line].
  13. FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema - Uribarri comentarista Eurovision 2010 (port.). [dostęp 2013-05-07].
  14. http://www.tvprogramme.net/view_tag.php?tag=1965-03-20
  15. 15,0 15,1 Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
  16. http://www.imdb.com/title/tt0313352/fullcredits#cast
  17. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 54. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  18. 18,0 18,1 Christian Masson: 1965 - Naples (fr.). [dostęp 2013-05-07].
  19. Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila (fiń.). [dostęp 2013-05-07].
  20. Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila (fiń.). [dostęp 2013-05-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]