Konkurs Piosenki Eurowizji 1995
| Konkurs Piosenki Eurowizji 1995 |
|
|---|---|
| Daty | |
| Finał | 13 maja 1995 |
| Gospodarz | |
| Prowadzący | Mary Kennedy |
| Dyrygent | Noel Kelehan |
| Gospodarz | |
| Miejsce | |
| Opening act | Video-montaż pokazujący 40-letnią historię Konkursu Piosenki Eurowizji |
| Interval act | Lumen |
| Przyznawanie głosów | |
| Jury z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki. | |
| Kraje uczestniczące | |
| Liczba krajów | 23 |
| Debiut | brak |
| Powrót | |
| Rezygnacja | |
| Głosowanie | |
| Zwycięska piosenka | Secret Garden "Nocturne" |
| Konkurs Piosenki Eurowizji | |
| ◄1994 • 1996► | |
40. Konkurs Piosenki Eurowizji 1995 odbył się 13 maja 1995 w Point Theatre, w Dublinie, w Irlandii. Festiwal prowadziła Mary Kennedy. Jest to ostatni konkurs mający tylko jednego prowadzącego. W tym roku przerwał się ciąg zwycięstw Irlandii, którymi cieszyła się w 1992, 1993 i 1994 roku. Tym razem laur zwycięstwa powędrował do Norwegii, za sprawą zespołu Secret Garden i ich piosenki "Nocturne". Większość utworu to solo skrzypiec, a skrzypaczka Fionnuala Sherry pochodzi z... Irlandii!
Dwóch zwycięzców dla Irlandii było obecnych na tegorocznym konkursie: Dana, która zdobyła pierwsze zwycięstwo dla kraju, wygrywając w 1970 roku, oraz Pan Eurowizja, Johnny Logan, który zwyciężył dwukrotnie (w 1980 i 1987), a także napisał tekst zwycięskiej piosenki Lindy Martin "Why Me?" w 1992. W dniu finału obchodził urodziny, ale nawiązując do prowadzącej Mary Kennedy: "Nie mógł powiedzieć, które". Mimo to, publiczność przy asyście orkiestry zaśpiewała mu "Happy Birthday"[1].
Po wygranej w 1994, irlandzki nadawca RTÉ martwił się czy zdoła zostań gospodarzem trzeciego z rzędu Konkursu Piosenki Eurowizji w 1995 roku. BBC wyszło z inicjatywą podjęcia się zorganizowania festiwalu, zaproponowała nawet, żeby konkurs odbył się we współpracy w Belfaście (Północna Irlandia). RTÉ zdecydowało się zorganizować konkurs na własną rękę.
Faworytem bukmacherów do wygrania konkursu była Szwecja z popową balladą "Se på mej". Pozostałymi krajami, które mogły stanąć w rywalizacji o wygraną, były Dania, Izrael, Hiszpania i, laureat konkursu, Norwegia. Zwycięski utwór był czymś nowym na Eurowizji, zawierał w sobie tylko 24 słowa przy akompaniamencie długiej solówki skrzypiec. Występ Wielkiej Brytanii to głównie rap, natomiast zeszłoroczny zdobywca drugiego miejsca, Polska, wysłał coś kompletnie kontrastującego z ich debiutującym utworem[1].
EBU zmniejszył ilość uczestników do 23, by mieć pewność, że finał nie potrwa więcej niż trzy godziny. 5 z 6 krajów, które nie wzięły udziału rok temu, powróciły do rywalizacji. Luksemburg zdecydował się zupełnie nie uczestniczyć w konkursie, natomiast Włochy dobrowolnie wycofały się z festiwalu[1].
Dużo spekulowano w Irlandii, czy RTÉ specjalnie wybrał piosenkę, która ma małe szanse na zwycięstwo w celu uniknięcia ewentualnego organizowania konkursu czwarty raz z rzędu – choć nigdy nie zweryfikowano tych plotek. Były one jednak inspiracją dla jednego z odcinków popularnego serialu "Father Ted"[1][2].
Spis treści |
Wyniki [edytuj]
| Lp. | Państwo | Język | Artysta | Piosenka | Miejsce | Punkty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | polski | Justyna Steczkowska | "Sama" | 18 | 15 | |
| 2 | angielski | Eddie Friel | "Dreamin'" | 14 | 44 | |
| 3 | niemiecki | Stone & Stone | "Verliebt in dich" | 23 | 1 | |
| 4 | bośniacki | Davor Popović | "Dvadeset prvi vijek" | 19 | 14 | |
| 5 | norweski | Secret Garden | "Nocturne" | 1 | 148 | |
| 6 | rosyjski | Filipp Kirkorow | "Kolybelnaya vulkanu" (Колыбельная для вулкана) |
17 | 17 | |
| 7 | islandzki | Bo Halldórsson | "Núna" | 15 | 31 | |
| 8 | niemiecki | Stella Jones | "Die welt dreht sich verkerht" | 13 | 67 | |
| 9 | hiszpański | Anabel Conde | "Vuelve conmigo" | 2 | 119 | |
| 10 | turecki | Arzu Ece | "Sev!" | 16 | 21 | |
| 11 | chorwacki | Magazin & Lidija | "Nostalgija" | 6 | 91 | |
| 12 | francuski | Nathalie Santamaria | "Il me donne rendez-vous" | 4 | 94 | |
| 13 | węgierski | Csaba Szigeti | "Új név a régi ház falán" | 22 | 3 | |
| 14 | francuski | Frédéric Etherlinck | "Les voix est libre" | 20 | 8 | |
| 15 | angielski | Love City Groove | "Love City Groove" | 10 | 76 | |
| 16 | portugalski | Tó Cruz | "Baunilha e chocolate" | 21 | 5 | |
| 17 | grecki | Alexandros Panayi | "Sti fotia"(Στη φωτιά) | 9 | 79 | |
| 18 | szwedzki | Jan Johansen | "Se på mig" | 3 | 100 | |
| 19 | duński | Aud Wilken | "Fra Mols til Skagen" | 5 | 92 | |
| 20 | słoweński | Darja Švajger | "Prisluhni mi" | 7 | 84 | |
| 21 | hebrajski | Liora | "Amen" | 8 | 81 | |
| 22 | angielski | Mike Spiteri | "Keep me in mind" | 10 | 76 | |
| 23 | grecki | Elina Konstantopoulou | "Pia prosefhi"(Ποια προσευχή) | 12 | 68 |
Tabela punktacyjna [edytuj]
Jury z każdego uczestniczącego kraju przyznawało po 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 i 12 punktów dla 10 najlepszych jego zdaniem piosenek.
Powracający artyści [edytuj]
| Artysta | Kraj | Poprzedni rok | Miejsce | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| Arzu Ece | 1989 (członkini zespołu Pan) | 21 | 5 |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 - Konkurs Piosenki Eurowizji 1995
- ↑ Stephen Oliver: Nieznana historia Eurowizji część 2 2/4 (pol.). 2011. [dostęp 2012-09-15].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||
|
|||||||||||