Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci
Junior Eurovision Song Contest
Ilustracja
Oficjalne logo Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci (od 2015 roku)
Rodzaj programu konkurs piosenki
Kraj produkcji Lista państw
Język angielski
Prowadzący Lista prowadzących
Wydawca Eurowizja
Data premiery 15 listopada 2003
Lata emisji od 2003
Czas trwania odcinka 2 godziny i 15 minut (2003-13)
2 godziny i 30 minut (od 2013)
Format nadawania 720i (SDTV) (od 2003 roku)
1080i (HDTV) (od 2006 roku)
4K (UHDTV) (od 2012 roku)
Produkcja
Produkcja Europejska Unia Nadawców
Oficjalna strona internetowa


Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci (ang. Junior Eurovision Song Contest) - dziecięcy konkurs muzyczny organizowany przez Europejską Unię Nadawców (EBU) od 2003 roku, w którym udział biorą młodzi wykonawcy (w wieku od 10 do 15 lat) reprezentujący kraje członkowskie EBU[1].

Geneza konkursu[edytuj | edytuj kod]

Początki konkursu sięgają 2000 roku, kiedy to duński nadawca publiczny Danmarks Radio zorganizował w kraju konkurs piosenki dla dzieci[2][3]. W 2002 roku format został rozszerzony do Festiwalu Piosenki Nordyckiej, w którym udział wzięli także reprezentanci Norwegii i Szwecji[4][5]. W 2003 roku nadawca zrezygnował z udziału w konkursie[6], Europejska Unia Nadawców (EBU) postanowiła wówczas wykorzystać pomysł duńskiej telewizji, rozważając organizację pan-europejskiego konkursu piosenki dla dzieci, w którym będą mogli wziąć udział aktywni nadawcy wszystkich krajów członkowskich organizacji[7]. Początkowo konkurs miał nosić nazwę Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci (Eurovision Song Contest for Children), która nawiązywała do innej imprezy organizowanej przez EBU - Konkursu Piosenki Eurowizji. Gospodarzem pierwszego Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci został duński nadawca[8][9], który zorganizował konkurs w Forum Copenhagen[10]

Po sukcesie pierwszego konkursu, organizatorem drugiego miał zostać brytyjski nadawca ITV z Manchesteru[11], a konkurs miał odbyć się w Londynie[12]. Telewizja zrezygnowała jednak z prawa do przygotowań z powodów finansowych i ramówkowych[13] oraz niezadowalających wyników oglądalności kanału w przeszłości[14]. EBU zleciła wówczas przygotowanie konkursu nadawcy z Chorwacji w Konkursie Piosenki Eurowizji dla Dzieci, który wygrał inauguracyjny konkurs[15]. Pomimo potwierdzenia chęci organizacji, telewizja Hrvatska Radiotelevizija (HRT) nie zarezerwowała na czas odpowiedniej hali, przez co prawa do bycia gospodarzem imprezy trafiły do norweskiego nadawcy NRK. Stacja przygotowała konkurs w Lillehammer[16].

Od 2004 roku każdy nadawca publiczny mógł wziąć udział w przetargu na organizację kolejnych konkursów. Pierwszym nadawcą, który został w ten sposób organizatorem imprezy, została telewizja belgijska.

Wszystkie konkursy transmitowane były w rozdzielczości 16:9 oraz w technologii high definition[17]. Rokrocznie wydawana jest także płyta kompaktowa ze wszystkimi konkursowymi propozycjami. W latach 2003-2006 wydawane były również płyty DVD z zapisem koncertu finałowego, jednak zaprzestano produkcji z powodu słabych wyników sprzedaży[18]. W latach 2007-08 zyski osiągnięte z głosowania telefonicznego były przeznaczone na rzecz UNICEF[19].

Konkurs w 2007 roku był tematem filmu dokumentalnego Sounds Like Teen Spirit: A Popumentary z 2008 roku. Dokument prezentował przygotowania niektórych uczestników do występu w finale oraz przygotowania samej imprezy[20]. Produkcja została zaprezentowana podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto[21].

Współczesne reguły konkursu[edytuj | edytuj kod]

Zasady konkursu wzorowane są na zasadach Konkursu Piosenki Eurowizji. Państwo będące aktywnym członkiem EBU może wystąpić w Konkursie Piosenki Eurowizji dla Dzieci, wysyłając swojego reprezentanta (dziecko w wieku 10-15 lat; do roku 2007 - od 8 do 15 lat). Uczestnik musi mieć obywatelstwo reprezentującego państwa lub musi zamieszkiwać w nim przynajmniej przez dwa lata. Piosenka nie może przekraczać trzech minut (do 2013: 2:45), a autorem słów utworu w języku ojczystym danego państwa lub sztucznym (wymyślonym) musi być dziecko lub zespół dziecięcy. Tekst danej propozycji może zawierać fragmenty wykonane w języku angielskim, nie mogą one stanowić więcej niż 25% tekstu. Na scenie może być maksymalnie 6 wykonawców. W konkursie głosuje komisja jurorska oraz telewidzowie w stosunku głosów 50:50. Głosowanie telewidzów zaczyna się od prezentacji pierwszego utworu konkursowego, a kończy się 15 minut po zakończeniu występu ostatniego uczestnika (do 2006 roku linie do głosowania czynne były przez dziesięć minut po ostatniej prezentacji). Przed rozpoczęciem przyznawania punktów przez krajowych sekretarzy, każdy uczestnik automatycznie otrzymuje 12 punktów. Na podstawie wyników głosowania prezenterzy telewizyjni z poszczególnych krajów ogłaszają liczbę punktów przyznanych najwyżej ocenionym piosenkom w tzw. skali eurowizyjnej (tj. 1-7, 8, 10 i 12 punktów). W przeciwieństwie do Konkursu Piosenki Eurowizji, w konkursie dla dzieci państwo zwycięskie nie otrzymuje automatycznego prawa do organizacji konkursu w kolejnym roku. W 2013 roku wprowadzono zasadę, że kraj ma jedynie pierwszeństwo w prawie do organizacji kolejnej imprezy. Maksymalna ilość państw nie może przekraczać 18 uczestników.

Państwa w Konkursie Piosenki Eurowizji dla Dzieci[edytuj | edytuj kod]

     Państwa które brały udział

     Państwa które nie brały udziału

Rok Państwa debiutujące
2003  Belgia,  Białoruś,  Chorwacja,  Cypr,  Dania,  Hiszpania,  Holandia,  Grecja,  Łotwa,  Macedonia,  Malta,  Norwegia,  Polska,  Rumunia,  Szwecja,  Wielka Brytania
2004  Francja,  Szwajcaria
2005  Rosja,  Serbia i Czarnogóra
2006  Czarnogóra,  Serbia,  Portugalia
2007  Armenia,  Bułgaria,  Gruzja,  Litwa
2010  Mołdawia
2012  Albania,  Azerbejdżan,  Izrael
2013  San Marino
2014  Czarnogóra,  Włochy, Słowenia

Zwycięzcy konkursu w poszczególnych latach[edytuj | edytuj kod]

Ksienija Sitnik, zwyciężczyni konkursu w 2005 roku
Rok Organizator Zwycięski kraj Artysta Piosenka Punkty
2003  Dania  Chorwacja Dino Jelusić „Ti si moja prva ljubav” 134
2004  Norwegia  Hiszpania María Isabel „Antes muerta que sencilla” 171
2005  Belgia  Białoruś Ksienija Sitnik „My wmeste” 149
2006  Rumunia  Rosja Siostry Tołmaczowe „Wiesna” 154
2007  Holandia  Białoruś Alaksiej Żyhałkowicz „Se druzyami” 137
2008  Cypr  Gruzja Bzikebi „Bzz...” 154
2009  Ukraina  Holandia Ralf Mackenbach „Click clack” 121
2010  Białoruś  Armenia Wladimir Arzumanian „Mama” 120
2011  Armenia  Gruzja Candy „Candy Music” 108
2012  Holandia[22]  Ukraina Anastasija Petryk „Nebo” 138
2013  Ukraina  Malta Gaia Cauchi „The Start” 130
2014  Malta  Włochy Vincenzo Cantiello "Tu primo grande amore" 159
2015  Bułgaria

Krytyka i kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2003 roku flamandzki ksiądz i polityk Luc Versteylen skrytykował konkurs za wykorzystywanie dzieci w działalności komercyjnej, a samo widowisko porównał do pedofilii, tłumacząc swoje zdanie słowami: (...) dzieci muszą spełnić wszystkie potrzeby swoich rodziców i rodziny. Negatywne zdanie o idei konkursu wyraziły także inni lokalni politycy[23].

Przypisy

  1. Regulamin (ang.)
  2. Sietse Bakker: 12-year old wins Danish Grand Prix for kids (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-03-24. [dostęp 2014-07-21].
  3. Sietse Bakker: DR announced Junior MGP for March 23 (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  4. Daniel Ringby: Nordic Song Contest? (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-11-28. [dostęp 2014-07-21].
  5. Daniel Ringby: Nordic Song Contest – on its way? (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-11-28. [dostęp 2014-07-21].
  6. Sietse Bakker: Denmark shoots down Nordic Grand Prix (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  7. http://muzyka.onet.pl/newsy/dzieciecy-konkurs-eurowizji/71p3h (pol.). W: Onet.pl [on-line]. www.muzyka.onet.pl, 2003-11-15. [dostęp 2014-10-23].
  8. Daniel Ringby: Eurovision Song Contest – for children! (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-11-27. [dostęp 2014-07-21].
  9. Sietse Bakker: Copenhagen to host first EMGP (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  10. Sietse Bakker: Forum to host Eurovision for Children (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-01-08. [dostęp 2014-07-22].
  11. Junior Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. www.ebu.ch. [dostęp 2014-07-21].
  12. Sietse Bakker: Second Junior Eurovision to take place in London (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-05-12. [dostęp 2014-07-23].
  13. Roel Philips: 'Junior contest not to take place in Manchester' (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-05-13. [dostęp 2014-07-21].
  14. Claire Cozens: Russia v Wales scores 7m for BBC1 (ang.). W: The Guardian [on-line]. www.theguardian.com, 2003-11-17. [dostęp 2014-07-21].
  15. Sietse Bakker: Junior 2004 in Croatia! (update) (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-06-01. [dostęp 2014-07-21].
  16. Sietse Bakker: 'Junior contest moves to Norway' (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-06-17. [dostęp 2014-07-21].
  17. The new Junior Eurovision Song Contest in high definition (ang.). W: EBU [on-line]. www.ebu.ch. [dostęp 2014-07-21].
  18. No DVD from JESC 2007 (ang.). W: Oiko Times [on-line]. www.oikotimes.com, 2008-01-17. [dostęp 201-07-21].
  19. Junior Eurovisie Songfestival live op Nederland 3 (niderl.). W: Medianieuwtjes [on-line]. www.medianieuwtjes.nl, 2007-12-03. [dostęp 2014-07-21].
  20. Dennis Harvey: Review: ‘Sounds Like Teen Spirit: A Popumentary’ (ang.). W: Variety [on-line]. www.variety.com, 2008-09-17. [dostęp 2014-07-21].
  21. Sounds Like Teen Spirit (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2014-07-21].
  22. Holandia gospodarzem JESC
  23. Sietse Bakker: 'Eurosong for Kids is paedophilic!' (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-09-10. [dostęp 2015-01-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]