Konrad Witz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Salomon i królowa Saby, 1434-1435
Cudowny połów, 1443-44

Konrad Witz (ur. ok. 1400 w Rottweil, zm. ok. 1445-7 w Bazylei) – niemiecki malarz, tworzący na pograniczu gotyku i renesansu, wczesny realista.

Był synem Hansa, malarza i złotnika, któremu towarzyszył w wędrówkach. W latach 1412-27 przebywał w Konstancji, następnie w Rottweil. Od 1431 był w Bazylei, a w 1444 przeniósł się do Genewy.

Witz należał do grupy malarzy, którzy od lat 30. XV wieku zaczęli przełamywać obowiązujący dotychczas idealizm i wprowadzać elementy realizmu. We wczesnym okresie namalował Ukrzyżowanie, przedstawiając w tle pejzaż z okolic Jeziora Bodeńskiego. W Świętej Katarzynie i Marii Magdalenie (Musée de l’Œuvre Notre-Dame, Strasbourg) ukazał gotycko łamane szaty oraz realistyczne pomieszczenia ujęte z poszanowaniem zasad perspektywy. Realizm w detalach architektonicznych, a także efekty światłocieniowe widać na obrazach Hołd Trzech Króli i Uwolnienie św. Piotra z Musée d'Art et d'Histoire w Genewie. Szczyt możliwości w oddaniu trzech wymiarów osiągnął w Cudownym połowie, znanym również jako Połów ryb na jeziorze Genezaret. Dorobek Konrada Witza stawia go w rzędzie prekursorów renesansu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Bochnak, Historia sztuki nowożytnej, Warszawa-Kraków 1985, t. I.
Wikimedia Commons