Konrad z Piacenzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konrad z Piacenzy
Corrado Confalonieri
tercjarz
ConradPiacenza.jpg
Data urodzenia ok. 1290
Prowincja Piacenza
Data śmierci 19 lutego 1351
Noto
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Wspomnienie 19 lutego
Patron chorych z przepukliną
Szczególne miejsca kultu Sycylia, zakony franciszkańskie

Konrad z Piacenzy OFS, właśc. Konrad Confalonieri (ur. ok. 1290, zm. 19 lutego 1351 w Noto) – włoski pustelnik, tercjarz franciszkański[1], święty Kościoła katolickiego.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Konrad Confalonieri urodził się około roku 1290 w zamożnej, włoskiej rodzinie. Za młodu obrał sobie zawód rycerski. W roku 1313, w czasie polowania, rozpalił ognisko dla wypłoszenia zwierzyny, czym wywołał pożar. Namiestnik Piacenzy, Galeazzo Visconti, skazał na śmierć przypadkowo przyłapanego w lesie człowieka, podejrzanego o umyślny pożar lasu. Konrad zgłosił się wówczas do namiestnika i wyznał swoją winę. Wynagrodził też pieniężnie wyrządzoną miastu szkodę. Oddał na ten cel cały swój majątek. Wydarzenie to stało się przełomem religijnym w życiu jego i małżonki, która wstąpiła do klasztoru klarysek w Piacenzy.

Konrad zaczął prowadzić żywot wędrownego ascety. Wstąpił w 1315 do III zakonu św. Franciszka. Jako pielgrzym pokutny nawiedził wiele sanktuariów Italii. Osiadł w 1343, jako pustelnik w dolinie Noto koło Syrakuz na Sycylii. Posiadał dar prorokowania.

Zmarł 19 lutego 1351 r. a jego ciało zostało pochowane w kościele Św. Mikołaja w Noto.

Kult[edytuj | edytuj kod]

W roku 1485 jego szczątki umieszczono w srebrnej trumnie. Papież Leon X zatwierdził jego kult dla diecezji syrakuskiej w roku 1515, potem rozszerzony został na całą Sycylię za czasów papieża Pawła III (1544) a Urban VIII kult rozciągnął na całe zakony franciszkańskie w 1625. Święty Konrad nie został nigdy kanonizowany.

Jest patronem osób cierpiących z powodu przepukliny.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 19 lutego.

Przypisy

  1. Lázaro Iriarte OFMCap, Józef Salezy Kafel OFMCap, Andrzej Józef Zębik OFMCap, Krystyna Kuklińska OSC: Historia franciszkanizmu. Kraków: Bracia Mniejsi Kapucyni, 1998, s. 567. ISBN 83-910410-0-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]