Konstal 111N

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
111N
111N w Krakowie
111N w Krakowie
Dane techniczne
Długość 13500 mm
Szerokość 2400 mm
Wysokość 3060 mm
Wysokość podłogi 890 mm
Niskopodłogowość 0%
Masa 16800 kg
Liczba i moc silników 4 × 41,5 kW
Wnętrze
Liczba miejsc siedzących 22
Liczba miejsc stojących 100
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy
111N w Zabrzu
Zmodernizowany w 2012 roku Konstal 111N

111N - oznaczenie tramwaju wytwarzanego w roku 1993 przez zakłady Konstal w Chorzowie. Tramwaj powstał na potrzeby Gliwic, gdzie niezbędne było użycie wahadłowej komunikacji przy użyciu składów dwukierunkowych w celu obsługi linii nr 4 podczas remontu wiaduktu nad torami kolejowymi w ciągu ulicy Zabrskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Geneza[edytuj | edytuj kod]

W 1993 PTK Katowice zamówiło 6 wagonów jednokierunkowych, dwustronych, które po złączeniu tyłami stawały się wagonami dwukierunkowymi. Wagony te miały służyć podczas normalnej eksploatacji jako solówki natomiast podczas remontów, kiedy nie można wykorzystywać pętli jako wagony dwukierunkowe[1].

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Wyprodukowane w liczbie 6 sztuk tramwaje eksploatowane są przez Tramwaje Śląskie w ruchu wahadłowym lub jeżdżą pojedynczo.

Wagony te użytkowane były na zasadzie wypożyczenia także w MPK w Krakowie[2] od września 2006 roku do lipca 2008 roku, były to wagony nr 341 i 342. W Krakowie zostały przemalowane w barwy biało-niebieskie i otrzymały numery 3501 oraz 3502. Obsługiwały początkowo linię nr 30 Dworzec Główny Zachód (Galeria krakowska) - Filharmonia - Dworzec Główny Zachód (wrzesień 2006- styczeń 2007) oraz następnie linię 24 Bronowice - Politechnika (styczeń 2007 - sierpień 2007) ze względu na brak pętli do zawracania na ulicy Pawiej. Następnie wykorzystywane były w regularnym ruchu pasażerskim, a od kwietnia 2008 roku do lipca 2008 roku znowu zostały wysłane do obsługi zastępczej linii tramwajowej na czas remontu Ronda Grzegórzeckiego - linia ta nie posiadała pętli do zawracania, a jedynie końcówkę. W sierpniu 2008 roku przemalowano je znów w barwy Tramwajów Śląskich i zostaną one oddane Tramwajom Śląskim.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

111N to jednoczłonowy, dwustronny tramwaj jednokierunkowy - dopiero skład połączonych tyłami wagonów jest dwukierunkowy, gdyż każdy wagon posiada tylko jedną kabinę motorniczego. Początkowo chciano przebudować wagony typu 105Na, ale ostatecznie zbudowano tramwaj od podstaw, tworząc dwustronną wersję 105Na. Z każdej strony wagon posiada po troje harmonijkowych drzwi; siedzenia z prawej strony zainstalowano w kierunku jazdy, z lewej zaś - w przeciwnym. W 2012 roku dwa wagony tego typu (o numerach taborowych 373 i 613) Tramwaje Śląskie zmodernizowały w swoich zakładach naprawczych w Chorzowie Batorym. Wagony przeszły generalny remont; odnowiono pudła i nałożono nowy lakier, wymieniono siedzenia na tapicerowane, położono nową wykładzinę podłogową, wymieniono laminaty ścian kabiny pasażerskiej, zamontowano nowe oświetlenie i grzejniki a także elektroniczne wyświetlacze i diodowe światła. Wagony otrzymały przody według wzoru stosowanego podczas modernizacji innych tramwajów w tych zakładach, wymieniono szyberdachy, wstawiono nowe okna. Podczas modernizacji wagony pozbawiono charakterystycznych harmonijkowych drzwi, wstawiając w to miejsce klasyczne drzwi płatowe otwierane do wewnątrz (nowe skrzydła drzwi i nowe mechanizmy drzwiowe). Modernizacja i wymiana drzwi spowodowała niewielkie zmniejszenie powierzchni do stania dla pasażerów ze względu na konieczność poszerzenia stopni wejściowych tak by umożliwić w pełni otwieranie nowych drzwi (zajmujących po otwarciu więcej miejsca od stosowanych wcześniej łamanych drzwi harmonijkowych).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tomasz Gieżyński. 30 lat seryjnej produkcji tramwajów generacji 105N. „Świat kolei”. 12/2004, s. 46-53. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  2. Jakub Jackiewicz. Tyrystor za krakusa. „Świat kolei”. 10/2007, s. 8. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-596.