Konstal 4N

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
4N
Skład przebudowanych na wzór 4N wagonów typu N i ND jeżdżący jako historyczny w Poznaniu
Skład przebudowanych na wzór 4N wagonów typu N i ND jeżdżący jako historyczny w Poznaniu
Dane techniczne
Długość 10 400 mm
Szerokość 2160 mm
Wysokość 3300 mm
Masa 14 000 kg
Liczba i moc silników 2 × 60 kW
Wnętrze
Liczba miejsc siedzących 16
Liczba miejsc stojących 60
[1]
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy
5ND - wnętrze
4N - pulpit motorniczego

4N – oznaczenie tramwaju wytwarzanego w latach 1956-1962 w zakładach Konstal w Chorzowie i w Świdnickiej Fabryce Wagonów. Wersja wąskotorowa 5N produkowana była w latach 1957-1962. Wersje doczepne (wagony bez silnika) oznaczane są 4ND lub 5ND.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

4N to dwukierunkowy, dwustronny, jednoczłonowy wagon silnikowy, wyposażony w czworo dwuskrzydłowych, odsuwanych drzwi.

Tramwaj 4N jest rozwojową wersją typu N. W stosunku do poprzednika wprowadzono dwuskrzydłowe drzwi, wydłużono pudło wagonu w dół, zakrywając częściowo podwozie i stopnie wejściowe, zmieniono układ siedzeń i wprowadzono nowe rozwiązania układu hamulcowego.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

Wersja normalnotorowa produkowana była w dwóch odmianach różniących się układem hamulcowym oraz szczegółami budowy. Wersja 4N wyprodukowana została w zakładach Konstal w latach 1956-1957 w liczbie 90 sztuk. Wersja 4N1 z hamulcami tarczowymi i nową ostojnicą produkowana była w latach 1957-1962 (335 sztuk).

Opracowano także jednokierunkową wersję (jedno stanowisko motorniczego, drzwi z jednej strony) z przeznaczeniem dla Warszawy. Ostatecznie jeden tramwaj oznaczony jako 4NJ został wyprodukowany w roku 1957. W przebiegu eksploatacji wagony były przerabiane na jednokierunkowe, jednak wykonywały to już zakłady komunikacyjne we własnym zakresie.

Produkcję normalnotorowych wagonów doczepnych 4ND prowadzono w Konstalu w roku 1957 i wyprodukowano 80 sztuk. 386 sztuk wagonów w wersji 4ND1 zostało wyprodukowanych w latach 1958-1961.

Wersja wąskotorowa wagonu silnikowego 5N produkowana była w Konstalu w roku 1957 w liczbie 39 sztuk. Kolejną wersję 5N1 wytwarzano w latach 1958-1962 w liczbie 419 egzemplarzy.

Wąskotorowe wagony doczepne 5ND produkowano w roku 1957 w Świdnickiej Fabryce Wagonów w liczbie 40 sztuk, a wersja 5ND1 wytwarzana była w Konstalu w roku 1958 (36 sztuk) i w Świdnicy w latach 1958-1961 (419 sztuk).

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Tramwaje normalnotorowe typu 4N eksploatowane były przez większość polskich miast posiadających wówczas komunikację tramwajową (Częstochowa, Gdańsk, GOP, Gorzów Wielkopolski, Kraków, Poznań, Szczecin, Warszawa, Wrocław(, zaś wersja wąskotorowa 5N używana była w Bielsku-Białej, Bydgoszczy, Elblągu, Grudziądzu, Inowrocławiu, Jeleniej Górze, Legnicy, Łodzi i sąsiadujących miejscowościach, Olsztynie, Toruniu i Wałbrzychu. Jedyny egzemplarz 4NJ eksploatowany był w Warszawie, a potem w Szczecinie, po latach powrócił do Warszawy, otrzymał ponownie numer 838 i jest eksploatowany okazjonalnie jako obiekt zabytkowy. Przez cały okres eksploatacji tramwaje te poddawane były różnym ulepszeniom i modernizacjom (np. elektryczne otwieranie drzwi poprzez montaż silników od wiertarek, drzwi harmonijkowe).

Obecnie wagony 4N używane są w charakterze wozów technicznych, a część miast podjęła się remontów tych wagonów i obecnie zasilają one zbiory taboru historycznego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wagon typu N. transportszynowy.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]