Konstancja Aragońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstancja Aragońska
królowa Węgier, królowa i cesarzowa rzymska
Królowa Węgier
Okres panowania od 1198
do 1204
Żona Emeryk
Poprzedniczka Małgorzata Kapet
Następczyni Gertruda z Meran
Królowa Niemiec
Okres panowania od 1212
do 1222
Żona Fryderyk II Hohenstauf
Poprzedniczka Maria Brabancka
Następczyni Jolanta Jerozolimska
Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
Okres panowania od 1220
do 1222
Żona Fryderyk II Hohenstauf
Poprzedniczka Maria Brabancka
Następczyni Jolanta Jerozolimska
Dane biograficzne
Urodzona 1179
Zmarła 23 czerwca 1222
Pochowana katedra w Palermo
Ojciec Alfons II Aragoński
Matka Sancha Kastylijska
Mąż Emeryk węgierski
Fryderyk II Hohenstauf
Dzieci Władysław III
Henryk VII Hohenstauf
DSC00544 - Cattedrale - Tomba di Costanza d'Aragona (1184-1222) - Foto G. Dall'Orto - 28 sett 2006.jpg

Konstancja Aragońska (ur. 1179, zm. 23 czerwca 1222) – najpierw królowa Węgier jako żona Emeryka węgierskiego, później królowa i cesarzowa Niemiec jako pierwsza żona Fryderyka II Hohenstaufa.

Była córką Alfonsa II, króla Aragonii i Sanchy Kastylijskiej. Jej dziadkami od strony matki byli Alfons VII Imperator, król Kastylii i Leónu, oraz Ryksa śląska.

4. Ramon Berenguer IV      
    2. Alfons II Aragoński
5. Petronela Aragońska        
      1. Konstancja Aragońska
6. Alfons VII Imperator    
    3. Sancha Kastylijska    
7. Ryksa śląska      
 

Królowa Węgier[edytuj | edytuj kod]

W 1198 Konstancja poślubiła Emeryka węgierskiego (1174–1204), syna króla Węgier Beli III i Agnieszki z Chatillon, córki księcia Antiochii Renalda z Chatillon. Para miała tylko jednego syna - Władysława III (1201–1205).

Władysław został koronowany na króla jeszcze za życia swojego ojca, w 1204. Emeryk chciał w ten sposób zabezpieczyć koronę i kazał swojemu młodszemu bratu Andrzejowi przyrzec, że będzie chronił bratanka i pomagał mu w rządzeniu państwem. Emeryk zmarł jeszcze przed końcem tego roku i Władysław został pełnoprawnym królem, a Andrzej regentem. Władysław i Konstancja wkrótce stali się więźniami Andrzeja. Konstancji udało się uciec z synem do Wiednia. Znaleźli schronienie na dworze Leopolda VI, księcia Austrii. Władysław jednak zaraz zmarł. Regent Andrzej został królem Węgier jako Andrzej II, a Konstancja pozostała na wygnaniu.

Królowa i cesarzowa Niemiec[edytuj | edytuj kod]

Konstancja pozostała wdową przez kolejne 5 lat. W 1210 ponownie wyszła za mąż, jej drugim mężem został król Sycylii Fryderyk Hohenstauf (1194–1250), syn cesarza Henryka VI i Konstancji, córki króla Sycylii Rogera II. Para miała jedynie jednego syna – Henryka (VII) (1211–1242).

9 grudnia 1212, Fryderyk został koronowany na króla Niemiec, na przekór Ottonowi IV z Brunszwiku, cesarzowi niemieckiemu. Początkowo Fryderyk kontrolował północne Niemcy, ale 5 lipca 1215 Otto IV został obalony. Konstancja została jedyną królową niemiecką. W imieniu męża była również regentką Sycylii.

22 listopada 1220 papież Honoriusz III koronował Fryderyka na cesarza niemieckiego. Wtedy Konstancja została cesarzową niemiecką, a jej syn Henryk - nowym królem Niemiec. Zmarła jednak niecałe dwa lata później, a Fryderyk ożenił się z Jolantą Jerozolimską. Konstancja została pochowana w katedrze w Palermo.

Poprzednik
Maria Brabancka
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
1220–1222
Królowa rzymska (Niemiec)
1212-1222
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Jolanta Jerozolimska