Konstancja Aragońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konstancja Aragońska
królowa Węgier, królowa i cesarzowa Niemiec
Królowa Węgier
Okres panowania od 1198
do 1204
Żona Emeryk
Poprzedniczka Małgorzata Kapet
Następczyni Gertruda z Meran
Królowa Niemiec
Okres panowania od 1212
do 1222
Żona Fryderyk II Hohenstauf
Poprzedniczka Maria Brabancka
Następczyni Jolanta Jerozolimska
Dane biograficzne
Urodzona 1179
Zmarła 23 czerwca 1222
Pochowana katedra w Palermo
Ojciec Alfons II Aragoński
Matka Sancha Kastylijska
Mąż Emeryk węgierski
Fryderyk II Hohenstauf
Dzieci Władysław III
Henryk VII Hohenstauf
DSC00544 - Cattedrale - Tomba di Costanza d'Aragona (1184-1222) - Foto G. Dall'Orto - 28 sett 2006.jpg

Konstancja Aragońska (ur. 1179, zm. 23 czerwca 1222) – najpierw królowa Węgier jako żona Emeryka węgierskiego, później królowa i cesarzowa Niemiec jako pierwsza żona Fryderyka II Hohenstaufa.

Była córką Alfonsa II, króla Aragonii i Sanchy Kastylijskiej. Jej dziadkami od strony matki byli Alfons VII Imperator, król Kastylii i Leónu, oraz Ryksa śląska.

4. Ramon Berenguer IV      
    2. Alfons II Aragoński
5. Petronela Aragońska        
      1. Konstancja Aragońska
6. Alfons VII Imperator    
    3. Sancha Kastylijska    
7. Ryksa śląska      
 

Królowa Węgier [edytuj]

W 1198 Konstancja poślubiła Emeryka węgierskiego (1174–1204), syna króla Węgier Beli III i Agnieszki z Chatillon, córki księcia Antiochii Renalda z Chatillon. Para miała tylko jednego syna - Władysława III (1201–1205).

Władysław został koronowany na króla jeszcze za życia swojego ojca, w 1204. Emeryk chciał w ten sposób zabezpieczyć koronę i kazał swojemu młodszemu bratu Andrzejowi przyrzec, że będzie chronił bratanka i pomagał mu w rządzeniu państwem. Emeryk zmarł jeszcze przed końcem tego roku i Władysław został pełnoprawnym królem, a Andrzej regentem. Władysław i Konstancja wkrótce stali się więźniami Andrzeja. Konstancji udało się uciec z synem do Wiednia. Znaleźli schronienie na dworze Leopolda VI, księcia Austrii. Władysław jednak zaraz zmarł. Regent Andrzej został królem Węgier jako Andrzej II, a Konstancja pozostała na wygnaniu.

Królowa i cesarzowa Niemiec [edytuj]

Konstancja pozostała wdową przez kolejne 5 lat. W 1210 ponownie wyszła za mąż, jej drugim mężem został król Sycylii Fryderyk Hohenstauf (1194–1250), syn cesarza Henryka VI i Konstancji, córki króla Sycylii Rogera II. Para miała jedynie jednego syna – Henryka (VII) (1211–1242).

9 grudnia 1212, Fryderyk został koronowany na króla Niemiec, na przekór Ottonowi IV z Brunszwiku, cesarzowi niemieckiemu. Początkowo Fryderyk kontrolował północne Niemcy, ale 5 lipca 1215 Otto IV został obalony. Konstancja została jedyną królową niemiecką. W imieniu męża była również regentką Sycylii.

22 listopada 1220 papież Honoriusz III koronował Fryderyka na cesarza niemieckiego. Wtedy Konstancja została cesarzową niemiecką, a jej syn Henryk - nowym królem Niemiec. Zmarła jednak niecałe dwa lata później, a Fryderyk ożenił się z Jolantą Jerozolimską. Konstancja została pochowana w katedrze w Palermo.

Commons in image icon.svg
Poprzednik
Maria Brabancka
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Królowa Niemiec
1212–1222
cesarzowa od 1220
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Jolanta Jerozolimska