Konstantin Chabienski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konstantin Chabienski
Konstantin Chabienski
Imię i nazwisko Константин Юрьевич Хабенский
Data
i miejsce urodzenia
11 stycznia 1972
Leningrad

Konstantin Chabienski (ros. Константин Юрьевич Хабенский, ur. 11 stycznia 1972 w Leningradzie) – rosyjski aktor.

Role teatralne[edytuj | edytuj kod]

Teatr na Kriukowom Kanalie

  • "Droga" (według scenariusza filmowego F. Felliniego; praca studencka) - linoskoczek Matto.
  • "Szutki Czechowa" (praca studencka; reżyser: Beniamin Filsztinski) - Łomow.
  • "Trzy siostry" (A. Czechow; praca studencka; reżyser: Beniamin Filsztinski) - Czebutkin.
  • 1994 - "Wriemja Wysockogo" (praca studencka; reżyser: Beniamin Filsztinski) - kilka postaci.
  • 1996 - "Czekając na Godota" S. Becketa (reżyser: Jurij Butusow) - Estragon.

Teatr "Satrikon"

  • 1996 - "Opera za trzy grosze" B. Brecht (reżyser: Władimir Maszkow)
  • 1999 - "Cirano de Bergac" (E. Rostan)

Teatr "Farsy"

  • 1998 - "Hamlet" (Szekspir; reżyser: Wiktor Kramier) - Horacy

Teatr im. Lensowieta

  • 1997 - "Woyzeck" Georg Büchner (reżyser: Jurij Butusow) - Karl.
  • 1997 - "Czekając na Godota" S. Becket (reżyser: Jurij Butusow) - Estragon.
  • 1997 - "Król, dama, walet" W. Nabokow (reżyser: Władysław Pazi) - manekin, kelner, sanitariusz.
  • 1998 - "Kaligula" A. Camus (reżyser: Jurij Butusow) - Kaligula.
  • 1998 - "Braciszek Królik na Dzikim Zachodzie" (według sztuki Eduardo Gajdara; reżyser: Władysław Pazi) - Braciszek Opossum.
  • 2000 - "Pluskwa" W. Majakowski (reżyser: Jurij Butusow).
  • 2000 - "Pożyjemy, zobaczymy" (ang. "You Can Never Tell") B. Shaw (reżyser: Władysław Pazi) - Valentine.

Antrepriza

  • 2001 - "Śmierć Tarełkina" A. Suchowo- Kobylin (reżyser: Jurij Butusow) - Warrawin.

MChT im. A.P. Czechowa

  • 2002 - "Polowanie na kaczki" A. Wampiłow (reżyser: Aleksandr Marin) - Ziłow.
  • 2004 - "Biała gwardia" M. Bułchakow (reżyser: Sergiej Żenowacz) - Aleksiej Turbin.
  • 2005 - "Hamlet" W. Szekspir (reżyser: Jurij Butusow) - Klaudiusz.
  • 2009 - "Opera za trzy grosze" B. Brecht (reżyser: Cyryl Sieriebriennikow) - Mackie Majcher.


Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  1. 1994 - "Na kogo Bog poszliot" (ros. "На кого Бог пошлёт") - przechodzień w okularach (epizod).
  2. 1997 - "Natasza" (ros. "Наташа") - student Ferenc.
  3. 1998 - "Chrustaliow, maszynu!" (ros. "Хрусталёв, машину!") - dyrygent.
  4. 1999 - "Żenskaja sobstwiennost" (ros. "Женская собственность") - Andriej Kalinin.
  5. 1999 - "Wielbiciel" (ros. "Поклонник") - kierowca Stas.
  6. 1999 - 2005 - serial "Uboynaya siła" (ros. "Убойная сила") - Igor Płachow.
  7. 2000 - "Agent nacionalnoj biezopasnosti 2" (ros. "Агент национальной безопасности 2") odc. 3-4 "Człowiek bez twarzy" (ros. "Человек без лица") - Raszid.
  8. 2000 - "Dom dla bogatych" (ros. "Дом для богатых") - Jurij Sapożnikow.
  9. 2000 - serial "Imperia pod udarom" (ros. "Империя под ударом"). odc. 2 "Niebieska koperta" (ros. "Голубой конверт"; odc. 11 "Bicz" (ros. "Хлыстt") - Gerszuni.
  10. 2001 - "Opowieść o strzelcu Teodocie" (ros. "Сказ про Федота-стрельца") - chłop bajan.
  11. 2001 - "Mechaniczna suita" (ros. "Механическая сюита") - Edward.
  12. 2002 - "Ciągle w ruchu" (ros. "В движении") - Sasza Guriew.
  13. 2003 - "Charakterystyka narodowej polityki" (ros. "Особенности национальной политики") - Gosza.
  14. 2003 - "Linie losu" (ros. "Линии судьбы") - Kostia, muzyk.
  15. 2003 - serial "Żenskij roman" (ros. "Женский роман") - Cyryl.
  16. 2004 - "Straż nocna" (ros. "Ночной дозор") - Anton Gorodecki.
  17. 2004 - "Zatoka Filipa" (ros. "Бухта Филиппа") - Filip Ronin.
  18. 2004 - "Nasi" (ros. "Свои") - Liwszyc, komisarz polityczny.
  19. 2004 - "Bogini. Historia mojej miłości" (ros. "Богиня: как я полюбила") - Połosujew.
  20. 2005 - serial "Dieło o "Miortwych duszach" (ros. "Дело о „Мёртвых душах“) - Cziczikow.
  21. 2005 - "Straż dzienna" (ros. "Дневной дозор") - Anton Gorodecki.
  22. 2005 - serial "Jesenin" (ros. "Есенин") - Lew Trocki.
  23. 2005 - "Ubodzy krewni" (ros. "Бедные родственники") - Edward Lietow.
  24. 2005 - "Upadek imperium" (ros. "Гибель империи). "Czarny gołąb" (ros. "Чёрный голубь"; odc. 2) - Łozowski.
  25. 2005 - "Radca stanu" (ros. "Статский советник") - Grin.
  26. 2006 - "Więź" (ros. "Связь") - Kameo (epizod).
  27. 2006 - "Godziny szczytu" (ros. "Час пик") - Kostia Archipow.
  28. 2007 - "Rosyjski trójkąt" (ros. "Русский треугольник") - Denis Malcew
  29. 2007 - "Ironia losu. Kontynuacja" (ros. "Ирония судьбы. Продолжение") - Kostia Łukaszyn.
  30. 2008 - "Osobo opasien" (ros. "Особо опасен") - eksterminator.
  31. 2008 - "Admirał" (ros. "Адмиралъ") - admirał Aleksander Wailiewicz Kołczak.
  32. 2008 - "Duch" (ros. "Домовой") - pisarz Anton Praczenko.
  33. 2009 - "Cud" (ros. "Чудо") - Nikołaj Artiomow.
  34. 2010 - "Skazka. Jest" (ros. "Сказка. Есть") - słownik encyklopedyczny.
  35. 2010 - "Choinki" (ros. "Ёлки") - głos zza kadru.
  36. 2011 - "Stiepan Razin" (ros. "Степан Разин").
  37. 2011 - "Wykrutasy" (ros. "Выкрутасы") - Sława Kołotiłow.
  38. 2011 - "Biała gwardia" (ros. "Белая гвардия") - Aleksiej Turbin.
  39. 2011 - "Niebiesnyj sud" (ros. "Небесный суд") - prokurator Andriej.
  40. 2011 - "Szpieg" (ros. "Шпион, выйди вон!", ang. "Tinker, Tailor, Soldier, Spy") - dyplomata Poliakow.
  41. 2011 - "Choinki 2" (ros. "Ёлки 2") - głos zza kadru.
  42. 2012 - "Rasputin" (ros. "Распутин") - Aaron Simanowicz.


Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1999 - laureat niezależnej aktorskiej nagrody im. W. I. Strzelczyka za zespół aktorski w spektaklu "Czekając na Godota".
  • 2000 - nagroda na Gatczinskim Festiwalu Filmowym "Literatura i kino" w kategorii Najlepsza Rola Męska za rolę Andrieja w filmie "Żenskaja sobstwiennost".
  • 2003 - nagroda 11-ej edycji festiwalu Wiwat Kino Rosji! w kategorii Najlepsza rola męska za rolę Saszy Guriewa w filmie "W dwiżenii".
  • 2005 - nagroda na festiwalu Kinotawr w kategorii Najlepsza rola męska za rolę Edika w filmie "Biednyje rodstwienniki".
  • 2005 - odznaczenie teatralne "Czajka" w kategorii Złodiej (pol. łotr; najlepszy wykonawca roli negatywnej) za rolę Klaudiusza w spektaklu MChT "Hamlet.
  • 2006 - zasłużony artysta Rosji - za zasługi w dziedzinie sztuki.
  • 2006 - nagroda rosyjskiej prasy filmowej Złoty Baran w kategorii Najlepsza Rola Męska według publiczności za rolę Edika w filmie "Biednyje rodstwienniki.
  • 2006 - nagroda Złoty Orzeł w kategorii Najlepsza rola męska drugoplanowa za rolę Grina w filmie "Radca stanu".
  • 2007 - Międzynarodowa Nagroda Stanisławskiego w kategorii Najlepszy aktor (za całokształt twórczości).
  • 2008 - nagroda MTV Rosja w kategorii Najlepsza rola komediowa za rolę Kostii Łukaszyna w filmie "Ironia losu. Kontynuacja"
  • 2008 - nagroda Złoty Miecz na 6. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Wojennych im. narodowego artysty ZSRR Jurija Ozierowa w kategorii Najlepsza rola męska za rolę Kołczaka w filmie "Admirał".
  • 2009 - nagroda Złoty Orzeł w kategorii Najlepsza rola męska za rolę A.W. Kołczaka w filmie "Admirał".
  • 2009 - nagroda MTV Rosja w kategorii Najlepsza rola męska za rolę A.W. Kołczaka w filmie "Admirał".
  • 2012 - uznany narodowym artystą Rosji - za ogromne zasługi w dziedzinie sztuki.


Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Chabieński był dwukrotnie sparodiowany w programie telewizyjnym "Duża różnica" w roli Antona Gorodwckiego w filmie "Straż nocna" i w roli Aleksandra Kołczaka w filmie "Admirał". Parodie wykonał Sergiej Burunow.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Konstantin Chabienski w bazie filmweb.pl

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Konstantin Chabieński urodził się 11 stycznia 1972 roku w Leningradzie. W 1981 roku razem z rodziną przeniósł się do Niżniewartowska, gdzie spędził 4 lata. W 1985 roku rodzina wróciła do Leningradu. Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w technikum (mechanika i budowa samolotów), ale po 3 latach zabrał dokumenty uświadowmiwszy sobie, że specjalność techniczna nie jest dla niego. Pracował jako froter, dozorca, uliczny muzyk, monter w teatrze- studio Subbota. W 1990 roku Chabieński wstąpił do Leningradzkiej Państwowej Szkoły Teatru, Muzyki i Kinematografii (Lieningradskij gosudarstwiennyj institut tieatra, muzyki i kinematografii; LGITMiK). W trakcie studiów zagrał wiele poważnych ról: Łomowa w wodewilu "Szutki" A.P. Czechowa, kilka ról w przedstawieniu "Wriemja Wysockogo", linoskoczka Matto w "Dorogie" F. Felliniego, Cziebutkina w "Trzech siostrach". Jego praca dyplomowa to Estragon (Gogo) w przedstawieniiu J. Butusowa "Czekając na Godota". W 1994 zagrał pierwszą niewielką rolę kinową ("Na kogo Bog poszliot").

W 1995 roku, po ukończeniu LGITMiK, Konstantin został przyjęty do Teatru Eksperymentalnego "Pierekriostok", gdzie pracował rok. W tym samym czasie pracował w regionalnej telewizji jako kierownik działu programów muzycznych i informacyjnych.

W 1996 roku Chabieński przeszedł do moskiewskiego teatru Satrikon im. A.I. Rajkina. Tutaj młody aktor grał głównie role drugoplanowe. Wśród jego ról m.in.- spektakle "Opera za trzy grosze" i "Cyrano de Bergerac". W owym czasie powrócił do grania ról kinowych- w 1998 roku pojawił się od razu w aż trzech obrazach: w rosyjsko- węgierskiej kryminalno- fantasmagorycznym melodramacie Tomasza Tota "Natasza", w melodramacie Dmitrija Mieschijewa "Żenskaja cobstwiennost" i w dramacie społecznym A.J. Hermana "Chrustaliow, maszynu!" Dzięki tym rolom zwrócono uwagę na Chabieńskiego i wkrótce potem otrzymał niewielką rolę w thrillerze Nikołaja Liebiediewa "Pokłonnik". Kolejną znaczącą filmową rolą stała się główna rola w dramacie Władimira Fokina "Dom dlia bogatych". Za rolę w obrazie Dmitrija Mieschijewa Chabieński otrzymał nominację do nagrody "Najlepsza rola męska" na Gatczińskim Festiwalu "Literatura i Kino".

Początkową popularność przyniósł Chabieńskiemu serial "Ubojnaja siła"; widzowie zapamiętali go jako Igora Płachowa. W tym samym czasie nadal pracował w teatrze: od 1996 roku Chabieński występował na scenie Teatru im. Liensowieta, gdzie grał główną rolę w spektaklu "Kaligula". Obecnie Chabieński jest członkiem MChT im. Czechowa (Moskowskij Chudożestwiennyj Tieatr), gdzie występuje w spektaklach: "Biała gwardia" (Aleksiej Trubin), "Utinaja ochota" (Ziłow), "Hamlet" J. Butusowa (Klaudiusz). Kolejną znaczącą rolą filmową stała się rola Saszy Guriewa w filmie Filippa Jankowkogo "W dwiżenii". Współpraca z F. Jankowskim miała swoją kontynuację w filmie "Statskij sowietnik" (Grin).

Największą popularność przyniosły Chabieńskiemu filmy "Straż nocna" Straż nocna i "Straż dzienna" Straż dzienna. Jego filmowa postać Antona Gorodeckiego stała się jedną z najbardziej znanych kreacji Chabieńskiego. W 2006 roku aktor wystąpił w filmie "Czas pik" na podstawie książki Jerzego Stefana Stawińskiego. W ciągu ostatnich lat aktor dużo występował w kinie: zagrał Aleksandra Kołczaka w filmie "Admirał" i Kostię Łukaszyna w kontynuacji legendarnej "Ironii losu. Kontynuacja", w 2010 roku zagrał główną rolę w filmie "Wykrytasy" w reżyserii Liebana Gabriadze, w 2011 roku- wystąpił w roli Aleksieja Turbina w serialu "Biała gwardia".


Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Od 12 stycznia 2000 roku był się w związku małżeńskim z dziennikarką jednej ze stacji Sankt Petersburga Anastazją Smirnową (ur. 31 marca 1973 w Leningradzie, zm. 1 grudnia 2008 w Los Angeles, USA). 1 grudnia 2008 po rocznym leczeniu w Los Angeles, Anastazja zmarła na zapalenie opon mózgowych i została pochowana 15 grudnia 2008 roku na Trojekurowskim cmentarzu w Moskwie. Wystąpiła w kilku filmach (m.in. w 5 sezonie serialu "Ubojnaja siła"). Chabieński ze związku z Anastazją ma syna Iwana Chabieńskiego (ur. 25 sierpnia 2007r.).


Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ojciec- Jurij Aronowicz Chabieński (1946-2004) inżynier hydrologii, potem pracował jako audytor; zmarł na raka- diagnozę postawiono, kiedy syn rozpoczął zdjęcia do "Straży nocnej" i zanim skończono zdjęcia umarł.

Mama- Tatiana Giennadiewna Chabieńska (z domu Nikulina), z wykształcenia inżynier hydrologii, pracowała jako nauczycielka matematyki, w Niżniewartowsku pracowała w laboratorium budowlanym.

Starsza siostra- Natalia Juriewna Chabieńska, jest wokalistką, pracuje jako solistka Petersburskiej Żydowskiej Grupy Wokalnej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]